Σάββατο 23 Μαρτίου 2024

Ο επιμένων νικά..Where there is a will, there is a way.....

You may find this article in English at the end of the Greek version.

Title: Where there is a will, there is a way.....

Video & Φωτογραφία : Ζαχαρίας Σκευοφύλαξ.

Κοιτώντας τις αλλαγές του καιρού, αποφάσισα να πάω σας έναν ψαρότοπο με τον βοριά, την επομένη με τον νοτιά και την βροχή, όπως έδειχνε το μετεωρολογικό δελτίο. Έτσι το ηλιόλουστο απόγευμα με βρήκε να κολυμπάω, απολαμβάνοντας το ήλιο και την ησυχία. Στα καρτέρια δεν είδα ούτε ένα αξιόλογο ψάρι, ούτε ένα!!! Καθώς έχω κάνει έναν μεγάλο κύκλο για να βγω, βλέπω ένα μεσαίο ψάρι να κάθετε στον αμμώδη βυθό. Βουτάω για να δω το ψάρι, αλλά στρίβει και δεν με αφήνει να δω τι ψάρι είναι. Αποφασίζω να του ρίξω, αν και είναι λίγο δύσκολο. Βουτάω, σημαδεύω και του ρίχνω. Η βέργα καρφώνεται μαζί με το ψάρι στην άμμο. Καθώς το πιάνω, αντιλαμβάνομαι ότι πρόκειται για ένα λυθρίνι !!!
Τι γυρεύεις τόσο ρηχά???
"Τι γυρεύεις τόσο ρηχά???" αναρωτήθηκα. Καθώς κινούμε στα ρηχά για να βγω, βλέπω ένα αποτρόπαιο θέαμα. Μικρά ψάρια να κείτονται νεκρά στον βυθό. 
"Δυναμίτης??? ή κάποιος ξεψάρισε τα δίχτυα του και τα πέταξε???" αναρωτήθηκα. Είτε η μια περίπτωση είτε η άλλη αυτό είναι ανθρώπινη απληστία. 
Ανθρώπινη απληστία!!!
Συνεχίζοντας παρακάτω και λίγο πριν βγω, κάτι μου τράβηξε την προσοχή μου. Βουτάω και βλέπω ένα σωρό πορφύρες να έχουν στήσει ένα γερό τσιμπούσι γύρο από έναν νεκρό μικρό κακαρέλο!!! 
Το τσιμπούσι!!!
Τις άφησα να απολαύσουν το τσιμπούσι τους και βγήκα έξω στεναχωρημένος σκεπτόμενος: "Και μετά παραπονούνται ότι δεν υπάρχουν ψάρια..."
Το επόμενο χάραμα με βρήκε να βουτάω στον ίδιο ψαρότοπο αλλά μερικά εκατοντάδες μέτρα πιο πέρα. Εδώ ο βυθός είναι πιο βραχώδης αλλά ο νοτιάς και η βροχή όλη την νύχτα είχε περιορίσει κατά πολύ την ορατότητα. Ξεκίνησα τα καρτέρια μου. Είχα πάρει πάλι το μεσαίο ψαροντούφεκο και μετά από μερικά καρτέρια κατάλαβα ότι είχα πάρει λάθος όπλο. Η ορατότητα σχετικά με χτες ήταν εντελώς διαφορετική. Όπου υπήρχε αμμώδης βυθός, δεν έβλεπα ούτε την μύτη μου. Λίγο πριν βγω για να πάρω πιο κοντό ψαροντούφεκο, μέσα στην θολούρα μου ήρθαν νομίζω τρεις κέφαλοι. Δεν ήθελα τίποτε παραπάνω. Ήμουν και στην σωστή θέση και απλά γύρισα ελάχιστα το ψαροντούφεκο και έριξα στον προπορευόμενο κέφαλο, την ώρα που έστριβε για τα βαθειά. Δεν με ενδιέφερε αν τα πίσω ψάρια ήταν πιο μεγάλα. Οι κέφαλοι ερχόντουσαν πολύ γρήγορα και μαζί με την θολούρα μου δυσκόλευαν πολύ το ψάρεμα. Έπιασα αναπάντεχα ένα ψάρι δύο κιλών!!! 
Ο μεγάλος κέφαλος...
Βγήκα έξω, πήγα στο αμάξι και πήρα το ταπεινό μου 82αρι. 
"Τώρα κάπως τα πράγματα είναι ευκολότερα..." είπα στον εαυτό μου και βούτηξα. Καθώς κολυμπούσα ψάχνοντας που θα καρτερεύσω, ένας καλός σαργός τρέχει από κάτω μου παράλληλα προς εμένα. Σημαδεύω όσο καλύτερα μπορώ και πατάω την σκανδάλη. Η βέργα βρήκε στην πλάτη τον 400αρη σαργό και εγώ έπιασα ένα ψάρι που δεν περίμενα να πιάσω. 
Εδώ ήμουν τυχερός...
Λίγο πιο κάτω σε μια βουτιά και πριν κρυφτό στον βυθό, υπάρχει ένας καλός σαργός. Το ψάρι είναι νευρικό αλλά το έχω φαρδύ πλατύ μπροστά μου. Σίγουρος για την επιτυχία μου, πάτησα την σκανδάλη και φυσικά αστόχησα !!! 
"Όλα πιάνονται και όλα χάνονται Ζάχο... σοβαρέψου..." είπα στον εαυτό μου και προχώρησα παρακάτω. Σ' ένα από τα πολλά καρτέρια, κρύφτηκα πίσω από έναν βράχο και περίμενα. Μετά από λίγο μου ήρθε ένας ωραίος κέφαλος. Μέχρι να τον πάρω χαμπάρι, το ψάρι έστριψε για να φύγει. Έστριψα γρήγορα το ψαροντούφεκο και πάτησα την σκανδάλη. Η βέργα πέτυχε το ψάρι στην μέση και εγώ ανέλπιστα έπιασα το τρίτο ψάρι μου. 
Να και ο 2ος κέφαλος...
Όμως η ορατότητα γινόταν όλο και πιο δύσκολη. Έτσι αποφάσισα να πάω κάπου που να μην το χτυπάει ο καιρός τόσο πολύ. Βγήκα και οδήγησα μετά τον κάβο όπου ξαναβούτηξα. Εδώ τα πράγματα ήταν κατά πολύ καλύτερα. Στα βράχια της παραλίας είδα έναν γερμανό δαγκωμένο. Το ψάρι ήταν ταλαιπωρημένο και είχε και κάποια γρατσουνιές από δόντια μάλλον. Μετά από λίγο είδα και ένα μελανούρι εξίσου τραυματισμένο. 
"Ή λούστος ή σμέρνα.... " σκέφτηκα. Λίγο πιο κάτω υπάρχει και μια νεκρή σάρπα στον βυθό. Βουτάω για την παρατηρήσω καλύτερα. Φέρει ένα μεγάλο τραύμα στα πλευρά της. Ποιος ξέρει από τι???. 
Ποιος να ξέρει???
Στο πρώτο μου καρτέρι, είδα κάποιους καλούς σαργούς, οι οποίοι όμως με είχαν πάρει χαμπάρι και φυσικά δεν με πλησίασαν ποτέ. Πήγα πιο πέρα και βούτηξα. Χώθηκα καλύτερα και περίμενα. Στο βάθος φάνηκαν πάλι κάποιοι σαργοί. Μάλιστα ένας από αυτούς έφερε και σημάδι από βέργα ψαροντούφεκου. Εκεί που πάω να αναδυθώ, βλέπω έναν τροπικό αχινό.
"Και εδώ έφτασε η χάρη σας..." αναρωτήθηκα και τον τρύπησα με το ψαροντούφεκο.
"Δύσκολα τα πράγματα Ζάχο..." είπα στον εαυτό μου, αλλά συνέχισα το καρτέρι μου. Ξαφνικά από πίσω από τους σαργούς και μέσα στην θολούρα φάνηκε ένα μεγαλύτερο ψάρι. Είχε το ασημί χρώμα των σαργών αλλά μου φάνηκε πιο πλατύ και πιο μεγάλο. Παρατηρώντας καλύτερα, είδα ότι ήταν μια ωραία τσιπούρα. Χώθηκα κι άλλο και περίμενα. Η τσιπούρα κοντοστάθηκε, αλλά μετά από λίγο συνέχισε να έρχεται προς τα εμένα. Στάθηκε όμως στο όριο της βολής. 
"Ή τώρα ή ποτέ ..." είπα, σημάδεψα και της έριξα. Η τσιπούρα σαστισμένη δεν έκανε καμιά κίνηση, δίνοντας την ευκαιρία στην βέργα να πετύχει τον στόχο της. Όντως η βέργα την πέτυχε πίσω από την μέση. Προσπάθησε να φύγει αλλά ήταν πολύ αργά. 
Επιτέλους!!!
Πήρα στα χέρια μου αυτό το υπέροχο αλλά και αναπάντεχο τρόπαιο και το γέμισα φιλιά. Ευχαρίστησα τα Ουράνια για το υπέροχο δώρο Τους. Την έβαλα στην ψαροβελόνα της μέσης μου και συνέχισα. Στα επόμενα καρτέρια δεν είδα τίποτε το σπουδαίο. Μικροί κέφαλοι και σαργοί ήταν η μόνη συντροφιά που ήρθαν να με δουν. Σε ένα από τα τελευταία καρτέρια μου, βλέπω κάτι μικρό να έρχεται καταπάνω μου. Περιμένω και διαπιστώνω ότι πρόκειται για έναν χάνο. Ήρθε τόσο κοντά που σχεδόν άγγιξε την μύτη του ψαροντούφεκου. Αφού κοίταξε το ψαροντούφεκο προχώρησε πιο πλάγια και με κοίταξε. Κούνησα ελάχιστα το όπλο και το μικρό ψάρι έκανε έναν κύκλο 180 μοιρών με απίστευτη ταχύτητα και εξαφανίστηκε στο βάθος. Μόνο που δεν πνίγηκα από τα γέλια!!! Λίγο πριν βγω, σε ένα από τα τελευταία καρτέρια μου και ενώ κοιτώ τριγύρω, από τα αριστερά και λίγο πίσω μου έρχεται ένα λαβράκι. Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Αν κινηθώ, έστω και λίγο, θα το διώξω. Έτσι λοιπόν παραμένω κοκκαλωμένος στην θέση μου. Το λαβράκι έρχεται καταπάνω μου. Με παρατηρεί από τα πλάγια και στρίβει προς το μέρος μου για να φύγει. Τώρα που έχει στρίψει για να φύγει και δεν με βλέπει, μπορώ να κινηθώ γρήγορα. Σημαδεύω λοιπόν και πατάω την σκανδάλη. Η βέργα πετυχαίνει το λαβράκι στην πλάτη και εγώ κυριολεκτικά χοροπηδάω από την χαρά μου. Έπιασα ένα ακόμη αναπάντεχο ψάρι των 1,1 κιλών. 
Επιτέλους #2!!!
Τι να ψαρέψω άλλο. Μου Είχε Δώσει πολλά περισσότερα από ότι περίμενα να πιάσω. Με το που βγαίνω ξέσπασε και η βροχή. Έβγαλα μια γρήγορη φωτογραφία τα δύο τελευταία και πιο ωραία ψάρια, ντύθηκα και όπου φύγει-φύγει.
Τέλος για σήμερα...


Με το που μπήκα στο αμάξι, ξέσπασε και η μπόρα!!! Στο τσακ πρόλαβα κι άλλαξα. Άραξα μέσα στο αμάξι και απόλαυσα τις λιχουδιές της Σταυρούλας κάτω από το μονότονο τραγούδι της βροχής. Ειδυλλιακές καταστάσεις. Η Ελλαδάρα μας σε όλο της το χειμωνιάτικο μεγαλείο!!!


Translation of the above article.

Title:  Where there is a will, there is a way.....

Video & Photos: Zacharias Skevofilax 

Looking at the weather changes, I decided to dive in a fishing spot with the north winds, the next day with the south winds and rain, as the weather report forecasted. So the sunny afternoon found me swimming, enjoying the sun and the tranquility of the surrounding area. I didn't see a single remarkable fish in my ambushes, not even one!!! As I made a big circle to get out, I saw a medium sized fish laying on the sandy bottom. I dived in to observe the fish, but it was changing direction as I approached it and won't let me see what kind of fish it was. I decided to shoot it, although it was a bit difficult. I dived, aimed and pulled the trigger. The spear nailed the fish in the sand. As I grabbed it, I realised it was a Common pandora (Pagellus erythrinus) !!! (1st Picture: What are you doing in the shallows???).
"What are you doing in so shallow waters???" I wondered. As I swam into the shallows to get out, I saw a hideous sight. Small fish lying dead on the seabed.
"Dynamite??? or someone fished out their nets and threw them away???" I wondered. Either way, this is human greediness. (2nd Picture: Human greediness!!!). Continuing on and just before exiting, something caught my eye. I dived in and saw a bunch of red-mouthed rock shell (Stramonita haemastoma) feasting around a dead two-banded sea bream (Diplodus vulgaris) !!! (3rd Picture: The feast!!!). I let them to enjoy their feast and walked out sadly thinking, "And then they are complaining that there are no fish around...". 
The next day, early at dawn, found me diving in the same fishing spot but a few hundred meters further down. Here the bottom was more rocky but the south winds and the all night rain, had greatly reduced visibility. I started my ambushes with the medium speargun again and after a few dives, I realised I had taken the wrong speargun. Where there was a sandy bottom, I could not even see my nose. Just before I went out to get a shorter speargun, three mullets (Mugil cephalus) came towards my in the blurry waters. I did not expect anything better. I had the right position and just turned slightly the speargun and shot at the leading mullet as it turned and started swimming towards the open sea. I didn't care if the following fish were larger in size. The mullets were coming very fast and together with the murky waters, made my fishing very difficult. Unexpectedly, I caught a two-kilogram fish!!! (4th Picture: The big mullet...). I got out, went to the car and got my humble 82cm speargun.
"Now things are somehow easier..." I said to myself and dived. As I was swimming around looking for a place to hide, a nice white sea bream (Diplodus sargus) was swimming underneath and parallel to me. I aim as best as I could and pulled the trigger. The spear found the 400 gr fish on the back and I caught a fish I did not expect to catch. (5th Picture: In this case I was lucky...). A little further down in a dive and before hiding on the bottom, there was a good white sea bream. The fish was nervous but I had it wide open in front of me. Confident of my success, I pulled the trigger and of course I missed !!! 
"All is caught and all is lost Zac... get serious..." I said to myself and headed on down. In one of the many ambushes, I hid behind a rock and waited. After a while, a nice mullet appeared. By the time I realised its presence, the fish had starting moving away. I quickly turned the speargun and pulled the trigger. The spear hit the fish in the middle and I hopelessly caught my third fish. (6th Picture: The 2nd mullet is caught...). But the visibility was becoming more and more difficult. So I decided to go somewhere where the weather was not so rough. I got out and drove after the cape where I dived again. Things were much better here. On the rocks of the beach I saw a bitten Streamlined spinefoot (Siganus argenteus)The fish was afflicted and had some scratches from teeth. After a while I also saw a saddled sea-bream (Oblada melanura) just as injured.
"Or barracuda (Sphyraena sphyraena) or Mediterranean morey eel (Muraena helena) ...." I thought. A little further down there was also a dead Salema porgy (Sarpa salpa) on the bottom. I dived to observe it better. It had a large gash in its side. Who knows from what???. (7th Picture: Who knows???). In my first ambush, I saw some good white sea breams, but they realised my presence and of course they never approached me. I went further and dived. I hid better and waited. In the background, some white sea breams appeared again. In fact, one of them had a mark on its back, probably from a speargun. When I started to emerge, I saw a tropical sea urchin (Diadema Setosum).
"You have arrived here also..." I wondered and pierced it with the speargun. 
"Things are going to be difficult Zac..." I said to myself, but I continued my ambush. Suddenly, behind the white sea breams and in the blurry waters, a larger fish appeared. It had the silver colour of the white sea breams, but it seemed wider and bigger. Taking a closer look, I saw that it was a nice gilt-head (sea) bream (Sparus aurata). I hid even more and waited. The gilt-head (sea) bream stopped for few seconds, but after a while it continued swimming towards me. But it stood on the edge of the range of the speargun. 
"It's now or never..." I said, aiming and pulling the trigger. Bewildered, the gilt-head (sea) bream did not move, giving the spear the chance to strike its target. Indeed, the spear found it behind its waist. The fish tried to leave but it was too late. (8th Picture: Finally!!!). I took this wonderful yet surprising trophy in my hands and showered it with kisses. I thanked the Heavens for their wonderful gift. I put it on my waist fishhook and continued. In the following ambushes I did not see anything big. Small mullets and two-banded sea breams were the only ones that came to see me. In one of my last ambushes, I saw something small coming towards me. I waited and found out it was a Comber-fish (Serranus cabrilla). It came so close that it almost touched the tip of the speargun. After looking at the speargun, the Comber-fish moved further to the side and looked at me. I moved slightly the speargun and the small fish made a 180 degree circle with incredible speed and disappeared into the blue. I almost choke from laughing!!! Just before I go out, on one of my last dives and while I was looking around, a sea bass (Dicentrarchus labrax) approached from the left and a little behind me. I couldn't do anything. If I moved even a bit, it would swim away. So I remain frozen. The sea bass swam towards me. It observed me from the side and turned to leave. As it turned to leave, I was able to move. I moved quickly the speargun towards the fish, I aimed and pulled the trigger. The spear hit the sea bass on the back and I was literally dancing full of joy. I caught another unexpected fish of 1.1 kg.              (9th Picture: Finally #2!!!). Fishing is over for today. He had given me much more than I expected. As soon as I got out, the rain started. I took a quick picture of the last two and nicest fish, got dressed. (10th Picture: Done for today...). As soon as I got into the car, it started raining cats and dogs!!! I relaxed in the car and enjoyed the delicacies of Stavroula under the monotonous song of the rain. Idyllic situations, our Greece in all its glory!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου