Βουτιά στο βασίλειο της τσούχτρας!!! Diving into the kingdom of the common jellyfish!!!

You may find this article in English at the end of the Greek version.

Title: Diving into the kingdom of the common jellyfish!!!

Video&Φωτογραφία : Ζαχαρίας Σκευοφύλαξ

Με το που τελείωσε ο Μάης και μαζί του η απαγόρευση του ψαροντούφεκου, ξεκίνησε η πολυπόθητη εξόρμηση. Τα πλάνα είχαν ετοιμαστεί αρκετές μέρες πριν. Θα πήγαινα χαράματα στον αγαπημένο μου Β Ευβοϊκό. Εκεί με περίμενε με το καινούργιο του φουσκωτό ο φίλος μου ο Πέτρος. Στις 6:30 πμ πλέαμε στα ήρεμα νερά του Β Ευβοϊκού. Πήγαμε σε ένα αγαπημένο μας μέρος. Τις προηγούμενες μέρες εκεί είχε δει να παίζουν μεγάλα ψάρια ο Πέτρος. Φτάσαμε και βούτηξα αμέσως. Η ορατότητα τησ θάλασσας φαινόταν πολύ καλή. Το βάθος είναι περίπου -10μ. Βουτάω και πλησιάζω τον βυθό. Τα νερά καθαρά μέχρι τα -8μ. Μετά από εκεί υπήρχε ένα παγωμένο υπόγειο ρέμα που τα είχε κάνει όλα θολά. Τότε είδα μερικές πολύ μικρές τσούχτρες. Από την λαχτάρα μου να βουτήξω, ούτε που τους έδωσα σημασία. Στην επόμενη βουτιά, ο ώμος μου σχεδόν τράκαρε σε μια προεξοχή του βυθού. Λόγω της θολούρας δεν την είδα. Αποφάσισα να πάω πιο ρηχά. Τότε παρατήρησα τις τσούχτρες. Αμέτρητες μικρές τσούχτρες που σε μέγεθος δεν ξεπερνούσαν το νόμισμα των 2 ευρώ. 

Ήταν παντού!!!

Όπου και να κοιτούσα υπήρχαν κοπάδια με αμέτρητες μικρές τσούχτρες. Έκανα πολλά καρτέρια και σε ένα από αυτά, το μόνο που είδα κάποιους κεφάλους. Δεν μπορούσα να καταλάβω λόγω της θολούρας, πόσο μεγάλα ήταν τα ψάρια. Έτσι σημάδεψα τον πιο μεγάλο και πάτησα την σκανδάλη. Έπιασα ένα ψάρι του κιλού κι απογοητευμένος κολύμπησα προς τον Πέτρο.

Το 1ο ψάρι του καλοκαιριού...

Φύγαμε γιατί ούτε κι εκείνος είχε πιάσει κάτι αξιόλογο. Με πήγε στην παλιά πλατφόρμα. Στο πρώτο κιόλας καρτέρι μου ήρθαν κέφαλοι. Ένα αρκετά μεγάλο κοπάδι με προσπέρασε, για να κάνει έναν κύκλο πάλι γύρο μου. 

"Ωραία, ίσως έχει γοφάρια..." είπα και δεν πάτησα την σκανδάλη. Όντως μετά από λίγα καρτέρια εμφανίστηκε ένα μεγάλο κοπάδι από γοφάρια. 

Δυστυχώς τα γοφάρια ήταν πιο μικρά από τους κεφάλους!!!

Το απογοητευτικό ήταν ότι τα γιοφύρια ήταν πιο μικρά από τους κεφάλους. Απονήρευτα όπως ήταν με γυροφέρναν κι εγώ απλώς τα χάζευα. Εννοείται ούτε που μου πέρασε η σκέψη να πιάσω κάποιο. Το μεγαλύτερα ίσως να ήταν του κιλού. Μετά από μερικά καρτέρια, έπεσα πάνω στους κεφάλους. Περίμενα απολαμβάνοντας την σκηνή, όταν στο κοπάδι μπήκαν και μερικά λαβράκια. Ήταν όμως μικρά ψάρια κι εγώ απλώς τα χάζευα καθώς έκαναν διάφορα κόλπα μπροστά μου. Εκεί λοιπόν που περιμένω, ένα μεγαλύτερο ήρθε από τα αριστερά μου και να με επιθεωρήσει. Του έριξα σχεδόν εξ επαφής. Το λαβράκι χάθηκε μέσα στην θολούρα, αλλά μάταια. Μετά από λίγο είχα το πρώτο λαβράκι της ημέρας ήταν στην αγκαλιά μου.

Επιτέλους το 1ο λαβράκι...

Ήταν 1,2 κ. Τακτοποιώ το λαβράκι και συνεχίζω. Στο επόμενο καρτέρι ενώ στην αρχή δεν είδα τίποτα, εμφανίζεται μια ούγενα. Κοιτάζω καλύτερα αλλά δεν ξέρω πόσο μεγάλη είναι, κι έτσι χάνω την ευκαιρία να την πιάσω.

Μέχρι να καταλάβω πόσο μεγάλη ήταν.....

Πάω λίγο πιο κάτω και βουτάω. Ξέροντας πολύ καλά το μέρος, κάνω μια βαθειά βουτιά στα όρια της θολούρας. Περιμένω χωρίς να κάνω τον παραμικρό θόρυβο. Μετά από λίγο εμφανίζεται ένας σηκιός. Δεν τον προλαβαίνω, αλλά περιμένω. Εμφανίζονται τρεις. Ο ένας είναι μικρός αλλά οι άλλοι δύο ωραίοι. Περιμένω. Μετά από λίγο ένας από τους πιο μεγάλους εμφανίζεται. Με το που στρίβει του ρίχνω στον σβέρκο και ο σηκιός απλά βυθίστηκε. Τον τραβάω στην αγκαλιά μου.

Ωραία, ένας κιλίσιος σηκιός!!!

Είναι ένα ψάρι του κιλού. Όλος χαρά τον κρεμάω μαζί με τα υπόλοιπα ψάρια. Κολυμπώ αρκετά για να φύγω από το μέρος που έκανα την βολή στον σηκιό. Εκεί θα έχουν τρομάξει όλα. Βουτάω με το ίδιο στιλ και περιμένω. Περνάνε τα δευτερόλεπτα και δεν έχω δει τίποτε. Την ώρα που ετοιμάζομαι να φύγω για την επιφάνεια, ένα καλό λαβράκι αποφάσισε να αυτοκτονήσει. Περνάει με ταχύτητα από μπροστά μου, σταματάει να με δει κι εγώ του ρίχνω στην μέση. Γίνεται μια μικρή μάχη και παίρνω ένα λαβράκι των 1,2 κ. 

Να και το 2ο λαβράκι...

"Καλά φαίνεται να πηγαίνει σήμερα Ζάχο ...." είπα στον εαυτό μου. Στην επόμενη βουτιά, περιμένω χαζεύοντας κάτι μικρούς κακαρέλους. Σε κάποια σημεία, όπως αυτό, η θολούρα σου δίνει την εντύπωση ότι μπορείς να την κόψεις με μαχαίρι. Ένα λαβράκι έρχεται να με δει και του ρίχνω μια κάθετη βολή και το πιάνω. Είναι το πιο μικρό από όλα τα υπόλοιπα λαβράκια 1,1 κ. 

Καλά πάμε, το 3ο...

Φεύγω από την πλατφόρμα. Ούτως ή άλλως μου έδωσε ωραία τρόπαια σήμερα. Δεν υπάρχει λόγος να την κουράσω κι άλλο. Πάω πιο ρηχά και κάνω ένα ακόμη καρτέρι. Μετά από λίγο με προσπερνάνε δύο λαβράκια. Τι πιο κοντινό είναι και το μεγαλύτερο. Σημαδεύω και πατάω την σκανδάλη. Η βέργα πάει εκεί που θέλω και το λαβράκι απλώς βυθίστηκε. Το παίρνω στην αγκαλιά μου. Ήταν και το μεγαλύτερο της ημέρας 1,3 κ. 

Το 4ο και μεγαλύτερο σήμερα...

Ενώ τακτοποιώ τα ψάρια μου και προχωρώ λίγο πιο κάτω όπου ο βυθός γίνεται βραχώδεις. Δεν έχω προλάβει να κάνω κάποιο καρτέρι, όταν μπροστά μου βλέπω μια Καρέττα-καρέτα. Την πλησιάζω όσο πιο ήσυχα μπορώ, αλλά δεν με δέχεται. 

Ομορφιά!!!

Παίρνω το πλάνο που θέλω, πάω λίγο παρακάτω και βουτάω, όταν ακούω τον θόρυβο μιας βάρκας που με πλησιάζει. Αναδύομαο και βλέπω να έρχεται ο Πέτρος να με πάρει με το φουσκωτό του. 

"Έλα, πάμε έχει καρβούνια..." μου λέει. Έχει πιάσει ένα 5,3 κ και έχει σχεδόν γεμίσει το ψυγείο πάγου του με ωραία κοκκάλια. Πάμε ανοιχτά και ψάχνουμε τους γλάρους. Τους βρίσκουμε κι εγώ βουτάω. Όντως υπάρχουν τα καρβούνια, αλλά τρέχουν με απίστευτη ταχύτητα και με το ζόρι τα βλέπω. 

"Βούτα, στο πάτο έχει ωραία ψάρια...Το βάθος είναι -15 μ"... ακούω να μου φωνάζει ο Πέτρος. Έκανα δύο μόνο προσπάθειες και βγήκα. Μέχρι περίπου τα -10 μ έβλεπες. Μετά υπήρχε ένα παγωμένο ρέμα που τα έκανε όλα νύχτα στην κυριολεξία. Πάνω σε αυτό το ρέμα ο Ποσειδώνας είχε απλώσει το χαλί με τις μωβ τσούχτρες του. Χιλιάδες μωβ τσούχτρες με τα μακριά διάφανα πλοκάμια τους κολυμπούσαν. Υπήρχαν τσούχτρες παντού. 

Το επικίνδυνο χαλί του Ποσειδώνα!!!

Τέλος για σήμερα...

Το Καρβούνι του Πέτρου!!!

Ανέβηκα πάνω στο φουσκωτό, εξήγησα στον Πέτρο τι συμβαίνει και εκεί τελείωσε το πρώτο μου καλοκαιρινό ψάρεμα, που ήταν πολύ πετυχημένο μπορώ να πω!!! 

Από την άλλη σκέφτομαι ότι αν συνεχίσει έτσι η κατάσταση στον Β. Ευβοϊκό, δεν βλέπω να μπορέσει να κολυμπήσει κανείς φέτος με τις τόσο πολλές τσούχτρες που είδα. Μακάρι να αλλάξουν τα πράγματα και τα ρέματα να τις πάρουν...  

Translation of the above article.

Title: Diving into the kingdom of the common jellyfish!!!
Video & photos : Zacharias Skevofilax

As soon as May ended and with it the ban on spearfishing, the long-awaited excursion began. The plans had been prepared several days in advance. I would go to my beloved N. Evoikos bay at dawn. There my friend Peter was waiting for me with his new inflatable boat. At 6:30 am we were sailing in the calm waters of N. Evoikos. We went to a favourite place of ours. In the previous days, Peter had seen big fish swimming there. We arrived and I dived right away. The visibility of the sea seemed very good. The depth was about -10m. I dived and approached the bottom. The water was clear down to -8m. After there was a cold underground current that had made everything cloudy. Then I saw some very small  common jellyfish  (Pelagia noctiluca ). In my eagerness to dive, I didn't even pay attention to them. On the next dive, my shoulder almost bumped into a ledge of the seafloor. Because of the murky waters, I didn't see it. I decided to go shallower. Then I noticed the jellyfish. Countless small common jellyfish that were no bigger than a 2 euro coin. 1st Picture: (They were everywhere!!!). Everywhere I looked there were schools of countless small common jellyfish. I made several ambushes and on one of them, all I saw were some grey mullets (Mugil cephalus). I couldn't tell because of the blur how big the fish were. 

So I aimed at the biggest one and pulled the trigger. I caught the fish, which was about one kilo and disappointed, I swam towards Peter. 2nd Picture: (The first fish of the summer...). We left because he hadn't caught anything worthwhile either. He took me to the old platform. On the very first dive, grey mullets came to me. A fairly large school passed me, only to circle around me again.

"Good, maybe there are bluefish (Temnodom saltator) around..." I said and didn't pull the trigger. Indeed, after a few dives, a large school of bluefish appeared. 3rd Picture: (Unfortunately the bluefish were smaller than the grey mullets!!!). The disappointing thing was that the bluefish were smaller than the grey mullet. Being naive, due to their size, they were just floating around me and I was just staring at them. Of course, it didn't even cross my mind to catch one. The biggest ones were probably about a kilo. After a few dives, I came across the grey mullet again. I was waiting, enjoying the scene, when a few sea bass (Dicentrarchus labrax) joined. But they were small fish too and I was just watching them as they did various tricks in front of me. So as I was waiting, a larger one came from my left to inspect me. I shot it almost at point blank range. The sea bass disappeared into the blur, but in vain. After a while I had my first sea bass of the day in my arms. 4th Picture: (At last, the 1st sea bass...). It was 1.2 kg. I arranged the sea bass and continued. In the next ambush, while at first I didn't see anything, a sharpshoot sea bream (Diplodus putanzzo) appeared. It took some time to realise how big it was, so I missed the chance to catch it. 5th Picture: (Until I realised how big it was...). I swam a little further and dived. Knowing the place very well, I dived deeper to the edge of the murky waters. I waited without making the slightest noise. After a while, a corvina (Sciaena umbra) appeared. By the time I realised it's present, it was too late. I lost it in the blurry waters, but I remained in my position. Three more appeared. One was small but the other two are nice in size fish. I waited. After a while, one of the largest appeared again. As soon as he turned, I shot it at its neck and the corvina simply sunk. I pulled it into my arms. 6th Picture: (A nice corvina weighting one kilo!!!). It was weighting one kilo. I happily hung it up with the rest of the fish. I swam long enough to get away from where I shot the fish. Anyway, they would all be scared by now. I dived in using the previous style and waited. Seconds passed and I hadn't seen anything. As I was getting ready to leave for the surface, a good sea bass decided to commit a suicide. It speeded past me, stoped to inspected me and I shot it in the middle of its body. There was a small fight and I got a 1.2 kg sea bass. 7th Picture: (The 2nd sea bass...).

"So far so good Zac..." I said to myself. On the next dive, I waited, watching for some small two-banded sea bream (Diplodus vulgaris). In some spots, like this one, the blur was so dense, that gave me the impression that I could cut it with a knife. A sea bass came to see me and I shot it vertically and caught it. It was a bit smaller of all the other sea basses, 1.1 kg. 8th Picture: (The 3rd sea bass...). I decided to leave the platform. Anyway, it had given me enough nice trophies today. There was no point in tiring this fishing ground any more. I went shallower and dived. After a while, two bass passed me. The one that was closer, was also the biggest. I aimed and pulled the trigger. The spear went where I wanted and the sea bass just sank. I took it in my arms. It was the biggest of the day, 1.3 kg.                   9th Picture: (The 4th and biggest sea bass...). After I had arranged my fish, I decided to swim a little further down where the seabed becomes rocky. I hadn't have time to make my fist dive there, when I saw a Loggerhead sea turtle (Caretta-caretta) in front of me. I approached it as quietly as I could, but it didn't accept me. 10th Picture: (Beautyt!!!). I got the video shot I wanted, swam a little further and dived, when I heard the noise of a boat approaching me. I ascended and saw Peter coming to pick me up in his inflatable boat.

"Come on, let's go, there are Little tunny (Euthynnus alletteratus)..." he told me. He had caught a 5.3 kg and had almost filled his ice cooler with nice bones. We went into deeper waters and looked for the seagulls. We found them and I dived in. Indeed, there were Little tunny, but they were swimming with incredible speed and I could barely see them. 

"Dive deeper, there are some nice fish at the bottom... The depth is -15 m"... I hear Peter shouting at me. I only made two attempts and came out. I could see up to about -10 m. Then there was a freezing under water current at that depth, that literally made everything night. On this under water current, Poseidon had spread out the carpet with his purple jellyfish. Thousands of purple jellyfish with their long transparent tentacles were swimming. There were jellyfish everywhere. 11th Picture: (Poseidon's dangerous carpet!!!). 12th Picture: (Done for today...). 13th Picture: (Peter's Little tunny!!!). 

I climbed onto the inflatable boat, explained to Petεr what was happening and that was the end of my first summer fishing trip, which was very successful, I could say!!! 

On the other hand, I thinking that if the situation in the N. Evoikos Bay continues like this, I don't think anyone being able to swim this year with so many common jellyfish that I saw. I hope things will change and the underwater currents will take them away...