Πασχαλιάτικο ψάρεμα στην Κάρπαθο....Easter spearfishing in Karpathos Island...

 You may find this article in English at the end of the Greek version.

Title: Easter spearfishing in Karpathos Island...

Video&Φωτογραφία : Ζαχαρίας Σκευοφύλαξ

Μετά από έναν δύσκολο ψαρευτικά χειμώνα, λόγω έλληψης ψαρι'ων γενικά, βρέθηκα πασχαλιάτικα στην αγαπημένη μου Κάρπαθο. Οι παρά πολλές βροχές έκαναν την αγροτική ζωή του all weather John δύσκολη, με συνέρεια να μην μπορεί να φυτέψει αυτά που ήθελα στον κήπο του. Έτσι όλα πήγαν πίσω χρονικά (ντομάτες, μελιτζάνες κολοκιθακια και κολοκίθες και τα κρεμίδια).

Μας καθυστέρησαν οι πολλές βροχές...

Από την αλλά όμως το νησί είχε γεμίσει αγριολούλουδα. Η Κάρπαθος ανθοφορεμένη ήταν πάρα πολύ όμορφη. Κάθε πλαγιά ήταν στολισμένη με υπέροχα αγριο-λουλούδια. Μόνο αυτήν την εποχή την πετυχαίνεις έτσι εορταστικά ντυμένη. Συνήθως είναι όπως τα περισσότερα Κυκλαδονήσια κατάξερη, μιας και είναι τόσο βραχώδης.. 

Η ανθοφορεμένη Κάρπαθος!!!

Αφού έκανα την πατροπαράδοτη έκπληξη στους γονείς, τακτοποίησα τα πράγματα μου. Έτσι λοιπόν ξεκίνησαν τα πλάνα για το πρώτο Καρπάθικο ψάρεμα του 2026. Ο καιρός πολύ καλός, αλλά μετά το μεσημέρι θα δυνάμωνε ο βοριάς. Αποφάσισα λοιπόν να ψαρέψω τα βαθειά και όταν θα δυνάμωνε ο καιρός, θα ψάρευα στα ρηχά και θολά. Τα φόρτωσα όλα και τράβηξα για τον τόπο που είχα στο μυαλό μου. Έφτασα, ντύθηκα και βούτηξα με ανυπομονησία. Καθώς κολυμπώ, βλέπω μια μεγάλη νομαδική μέδουσα που συνήθως την συναντάμε σε τροπικά νερά. Με την αύξηση της θερμοκρασίας, ήρθαν και στις δικές μας θάλασσες. 

                                             Η νομαδική μέδουσα!!!

Την περιεργάστηκα, τράβηξα το βίντεο που ήθελα και συνέχισα το κολύμπι μου. Λίγο πριν τον μικρό κάβο, είδα ωραία μελανούρια να τρυπώνουν κάτω από μια πέτρα. Γρήγορη βουτιά και πλησιάζω ήρεμα. Κοιτάζω μέσα στην τρύπα η οποία είναι διαμπερής. Περιμένω λίγο και τα μελανούρια γυρίζουν να δουν τι γίνεται. Σημαδεύω ένα από τα πιο μεγάλα στον σβέρκο και πατάω την σκανδάλη. Το μελανούρι κεραυνοβολιμένο, μένει κάτω στον βυθό. Συνεχίζω την βουτιά μου και πιάνω το μελανούρι και αναδύομαι.

Το 1ο ψάρι φέτος στην Κάρπαθο...

Είναι το πρώτο μου ψάρι στην Κάρπαθο φέτος. Λίγο πιο κάτω, ψάχνω διάφορους γνωστούς βράχους. Δεν βρήκα τίποτε που να το ήθελα, αλλά παρατήρησα ότι έχουν αρχίσει να εμφανίζονται μεγάλα κοπάδια από σκάρους. 

"Φαίνεται ότι θα είναι σκάρο-χρονιά και φέτος..." σκέφτηκα. Πήγα λίγο πιο βαθειά για να ψάξω μια γνωστή σχισμή. Βουτάω και ψάχνω, αλλά η σχισμή ήταν άδεια. Καθώς κοιτάω τριγύρω, αντιλαμβάνομαι ότι μεταξύ των σκάρων που με περιτριγυρίζουν, υπάρχει κι ένα καλό κίτρινο μπαρμπούνι. Περιμένω και την κατάλληλη στιγμή πατάω την σκανδάλη. Η βέργα περνάει σουβλάκι το μπαρμπούνι. 

Ένα μεγάλο κίτρινο μπαρμπούνι...

Πιάνω και το δεύτερο μου ψάρι και συνεχίζω για τα πιο βαθειά. Μερικές βαθιές βουτιές ήταν εντελώς άκαρπες. Οι βαθιές αμμόπλακες είναι όλες άδειες. 

"Ίσως η σχισμή να κρατάει κάποιο καλό θήραμα...." σκέφτηκα....Σε αυτήν την σχισμή έχω πιάσει κατά το παρελθόν ροφούσ αλλά και κολοχτύπες!!! Προχώρησα πιο κάτω ψάχνοντας την βαθιά σχισμή. που είναι στα -20 μ το βαθήτερό της σημείο. Αφού ετοιμάστηκα, έκανα την βουτιά μου. Πλησιάζω πολύ ήρεμα την σχισμή και ρίχνω μια κλεφτή ματιά. Υπάρχει ένας ροφός μέσα αλλά δεν μπορώ να καταλάβω πόσο μεγάλος είναι. Με το που στρίβει, καταλαβαίνω ότι το ψάρι είναι καλό. Σημαδεύω σβέρκο, αλλά με το που πατάω την σκανδάλη, το ψάρι κάνει μια απότομη κίνηση. Η βέργα πετυχαίνει το ψάρι, αλλά δεν ξέρω τι βολή έχω κάνει. Τραβάω το ψάρι το οποίο δεν έρχεται. Φεύγω για την επιφάνεια κρατώντας το σχοινί τεντωμένο. Δένω το ψαροντούφεκο στην σημαδούρα και παίρνω το 2ο ψαροντούφεκο. Ξεκουράζομαι αρκετά και ξαναβουτάω. Πλησιάζω την σχισμή και ψάχνοντας βρίσκω τον ροφάκο. Τον έχω πετύχει κάτω από το μάτι, και η βέργα δεν τον αφήνει να βραχώσει. Η ουρά της βέργας είναι έξω από την σχισμή. Βάζω το χέρι μου μέσα στην σχισμή και πιάνω την βέργα όσο πιο κοντά γίνεται στο ψάρι. Με ένα δυνατό τράβηγμα ο ροφάκος πετάγεται έξω και τον τραβάω στην επιφάνεια. Του δίνω ένα γρήγορο τέλος και τραβάω το ανάλογο βίντεο. Είναι ένα ψάρι 1,7 κιλών. Όλος χαρά τον τακτοποιώ στην σημαδούρα με τα άλλα ψάρια, αλλά ταυτόχρονα παρατηρώ ότι καιρός έχει αγριέψει αρκετά.

Καλώς τον ροφό!!!

Αποφασίζω να βγω, μπαίνω στο αμάξι και πάω από την άλλη πλευρά του μεγάλου κάβου όπου κόβει αρκετά τον καιρό. Όμως σε αρκετά σημεία είχε νεκρά φύκια, κάνοντας τα ψάρεμα σχεδόν αδύνατο. Έκανα αρκετά άκαρπα καρτέρια. Σε ένα από τα πολλά, προσγειώθηκα στην βάση ενός μεγάλου βράχου. Περίμενα και μετά από λίγο εμφανίστηκε ένα μεγάλο κοπάδι σκάρων. Ψάχνω να δω αν υπήρχε κάτι καλύτερο τριγύρω. Όταν δεν φάνηκε τίποτε, σημάδεψα τον πιο μεγάλο. Έπιασα έναν κόκκινο σκάρο των 700 γρ. 

Ένας κόκκινος σκάρος...

Με τον ίδιο τρόπο, έπιασα έναν πιο μικρό σκάρο. (500 γρ). Προχωρώντας πιο κάτω, έπεσα πάνω στα σκοτωμένα φύκια. Εκεί έβλεπα μόνο σκιές. Έτσι μου εμφανίστηκαν 2 καλοί σκάροι, αλλά πίσω τους ήταν ένας καλός κέφαλος. Σημάδεψα και σίγουρος για το αποτέλεσμα, πάτησα την σκανδάλη. Η βέργα πέτυχε στον σβέρκο ψιλά το ψάρι, το οποίο απελευθερώθηκε και το έχασα μέσα στην θολούρα. 

"Η πολύ σιγουριά Ζάχο...." είπα στον εαυτό μου. Συνεχίζοντας πιο κάτω, βρήκα τους σαργούς που έψαχνα. Το πρώτο ψάρι του έριξα κάθετη βολή, καθώς έτρεχε από κάτω μου. Του έξυσα την πλάτη και χάθηκε στο μπλε. Συνεχίζοντας βρίσκω περίπου 10 ψάρια, ανάμεσα στα βράχια. Γρήγορη βουτιά και κρύβομαι πίσω από τα βράχια. Κάποια ψάρια με πλησίασαν. Βλέπω έναν από τους πιο μεγάλους, αλλά την ώρα που τον σημαδεύω, στρίβει και φεύγει. Όμως ένας άλλος λίγο πιο μικρός, έκανε μια στροφή, δίνοντας μου την μοναδική ευκαιρία και πάτησα την σκανδάλη. Η βέργα πέτυχε τον σαργό στο κέντρο. Ήταν ένα ψάρι 450 γρ.

Να κι ο 1ος σαργός...

Έτσι όλος χαρά έπιασα και τον πρώτο Καρπάθικο σαργό της χρονιάς. Συνεχίζοντας, ένας σαργός κάνει να πάρει τα βαθιά, ενώ προλαβαίνω να του ρίξω μια κάθετη βολή. Αυτήν την φορά η βέργα τον πέτυχε στα πλάγια-κάθετα. Έτσι έπιασα έναν ακόμη σαργό των 430 γρ. 

Ο 2ος λίγο πιο μικρός...

Συνεχίζοντας παρακάτω, παρατηρώ έναν ροφάκο να τρυπώνει κάτω από έναν βράχο. Ταυτόχρονα βλέπω έναν πιο μεγάλο σαργό να πετάγεται έξω από τον βράχο που μπήκε ο ροφάκος. Ο σαργός μπαινοβγαίνει νευρικά ανάμεσα στις πέτρες. Τον περιμένω και μόλις περνάει κάτω από τα πέδυλά μου, πατάω την σκανδάλη. Η βέργα τον πετυχαίνει κάθετα κοντά στο κεφάλι. Είναι πιο μεγάλος από τους άλλους (600 γρ). 

Ο μεγαλύτερος της ημέρας, 600 γρ.

Απορημένος από την συμπεριφορά του σαργού, αποφασίζω να βουτήξω για να δω τι σημαίνει. Ο ροφάκος είναι το πολύ 800 γρ και δεν πρόκειται να του ρίξω. Βουτάω και καθώς ψάχνω, βλέπω κοντά του, μέσα στο σκοτάδι ένα πιο μεγάλο ψάρι.

"Μάλλον είναι στήρα..." και πάτησα την σκανδάλη. Η βέργα τραντάχτηκε κι εγώ την τράβηξα γρήγορα έξω. Ήταν μια πίγκα περίπου κιλό (1,2 κ).

Την πέρασα για πιο μεγάλη...

"Λίγο μικρή είναι..." είπα στον εαυτό μου και πήρα τον δρόμο του γυρισμού. Σε ένα από τα τελευταία καρτέρια πριν βγω, είδα ένα μεγάλο κοπάδι από σκάρους. Βούτηξα σκεπτόμενος μήπως υπάρχει κάτι καλό ανάμεσά τους. Καθώς ψάχνω τριγύρω, η ματιά μου πιάνει την κίνηση ενός μεγάλου γκρι σκάρου, που μου κρύβεται πίσω από τους βράχους. Τριγύρω υπάρχουν ωραία ψάρια, αλλά αυτός μάλλον πρέπει να ήταν ο αρχηγός. Περιμένω και μόλις μου δίνει την πρώτη ευκαιρία πατάω την σκανδάλη. Η βέργα πετυχαίνει τον σκάρο κοντά στο κεφάλι κι εγώ πιάνω τον πιο μεγάλο σκάρο της ημέρας που ήταν 1 κιλό!!! 

Ο μεγαλύτερος σκάρος, 1 κιλό!!!

Περιχαρής για το συνολικό αποτέλεσμα κι ευχαριστώντας τα Ουράνια για τα υπέροχα δώρα Τους, βγήκα. Καλά ξεκίνησε το ψάρεμα στην Κάρπαθο φέτος!!!  

Καλή αρχή!!!

Translation of the above article.
Title: Easter spearfishing in Karpathos Island...: 
Video & photos : Zacharias Skevofilax

After a difficult winter for fishing, due to a general lack of fish, I found myself on my beloved Karpathos for Easter. The excessive rains made all-weather John's farming life difficult and as a result that he couldn't plant what I wanted in his garden. So everything went back in planting time (tomatoes, eggplants, zucchini and squash and onions). 1st Picture: (Delays due to weather conditions...). On the other hand, the island had been filled with wildflowers. Karpathos, dressed in flowers, was very beautiful. Every hillside was adorned with beautiful wildflowers. Only at this time of year someone could see Karpathos Island so festively dressed. Usually, like most of the Cyclades Islands, it is completely dry since it is so rocky. 2nd Picture: (The flower-covered Karpathos!!!). After giving the parents the traditional surprise, I got my things in order. So the plans for the first Carpathian fishing trip of 2026 began. The weather was very good, but at noon the north winds would become rougher. So I decided in the beginning to fish the deeper parts and when the weather got stronger, I would fish in the shallows and murky waters. I loaded everything up and pulled over to the spot I had in my mind. I arrived, got dressed and dived in eagerly. As I was swimming, I saw a large nomad jellyfish (Phopilema nomadica). They live in tropical waters, but due to the rise of the temperature, they came to the Mediterranean Sea also. 3rd Picture: (The large nomad jellyfish!!!). I looked at it, took the video I wanted and continued my swim. Just before the small cape, I saw some nice saddled sea-breams (Oblada melanura) burrowing under a rock. A quick dive and I calmly approach. I looked into the hole, which was empty. I waited a bit and the saddled sea-breams turned to see what was going on. I aimed one of the larger ones and pull the trigger. The saddled sea-bream laid down on the seafloor. I continued my dive and caught the fish and emerged.                    4th Picture: (The first fish caught on Karpathos Island for this year...). It was my first fish in Karpathos. A little further down, I searched various familiar rocks. I didn't find anything I wanted, but I noticed that large schools of parrotfish (Sparisoma cretense) had started to appear.

"It looks like, it is going to be a parrotfish year once more in Karpathos Island ..." I thought. I went a little deeper to look for a familiar crevice. I dived and searched, but the crevice was empty. As I was looking around, I realised, that among the parrotfish that was surrounding me, there was also a good yellow mullet (Mulloidichthys martinicus). I waited and at the right moment and pulled the trigger. The spear skewered the yellow mullet. 5th Picture: (The big yellow mullet...). I caught my second fish and continued for the deeper waters. Some deep dives were completely fruitless. The deep sand-plates were all empty.

"Maybe the crevice holds some good prey..." I thought.... In this crevice I had caught dusky groupers (Epinephelus guaza) and Mediterranean slipper lobsters (Scyllarides latus) in the past!!! I moved further down looking for the deep crevice, which is at -20 m at its deepest point. After getting ready, I made my dive. I very calmly approached the crevice and took a sneak peek. There was a dusky grouper in there but I could't tell how big it was. As it turned, I realised that the fish was big enough. I aimed for the neck, but as soon as I pulled the trigger, the fish made a sudden movement. The spear hit the fish, but I didn't know how good was my shot. I pulled the fish, which didn't move at all. I left for the surface, keeping the rope taut. I tied the speargun to the buoy and took the 2nd speargun. I rested enough and dived again. I approached the crevice and while searching I found the dusky grouper. I'd shot it under the eye, and the spear won't let it get further in the crevice. The tail of the spear was out of the slit. I put my hand in the slit and grabbed the spear as close to the fish as possible. With a strong pull the little fish jumped out and I pulled it to the surface. I killed it immediately and took the appropriate video. It was a 1.7 kg fish. I happily arranged it on the buoy with the other fish, but at the same time I noticed that the weather was becoming quite bad. 6th Picture: (Wellcome!!!). I decided to go out, got in the car and drove to the other side of the big cape, where I would be protected from the storm. But in several places there were dead seaweed, making fishing almost impossible. I made several fruitless ambushes. On one of the many, I landed at the base of a large rock. I waited and after a while a large school of parrotfish appeared. I searched to see if there was anything better in the vicinity. When nothing appeared, I aimed the biggest one. I caught a red parrotfish of 700 gr. 7th Picture: (A red parrotfish...) In the same way, I caught a smaller one (500 gr). Swimming further down, I came across the dead seaweed. There I could only see shadows. So two good parrotfish appeared in front of me, but behind them was a good grey mullet (Mugil cephalus). I took aim and confident of the result, pulled the trigger. The spear scratched the fish in the neck, which broke free and I lost it in the blur.

"Too much confidence Zach..." I said to myself. Continuing further down, I found the white sea bream (Diplodus sargus) I was looking for. I shot it vertically, as it was swimming below me. I scratched its back and it disappeared into the blue. Continuing I found about 10 fish, among the rocks. A quick dive and hid behind the rocks. Some fish approached me. I saw one of the bigger ones, but as I was aiming at it, it turned and ran away. But another one, a little smaller, made a turn, giving me the only chance I was looking for and pulled the trigger. The spear hit the white sea bream in the center. It was a 450 gr. fish. 8th Picture: (Here is the first white sea bream...). So I happily caught the first Carpathian white sea bream of the year. Continuing, an other white bream tried a deep dive, while I manage to pull the trigger for a vertical shot at it. This time the spear hit it sideways-vertically. So I caught another 430 gr. white sea bream. 9th Picture: (The second and a bit smaller...). Continuing further, I notice a dusky grouper burrowing under a rock. At the same time, I noticed that a larger bream jumping out of the rock where the dusky grouper entered. The white sea bream nervously was moving in and out between the stones. I waited for it and as soon as it passed under my fins, I pulled the trigger. The spear hit it vertically near the head. It was the largest one (600 gr.). 10th Picture: (The biggest White Sea bream of the day, 600 gr!!!). Puzzled by the white sea bream's behaviour, I decide to dive in to see what was going on under the rock. The dusky grouper was at most 800 grams and I was not going to shoot it. I dived in and as I searched, I saw a larger fish near it, in the darkness.

"It's probably a golden grouper (Epinephelus costae)..." and I pulled the trigger. The fish shook violently the spear and I quickly pulled it out. It was a mottled grouper (Mycteroperca ruby) weighing about a kilo (1.2 kg). 11th Picture: (I thought it was much bigger...). 

"It's a bit small..." I said to myself and took the path back. In one of the last ambushes, I saw a large school of parrotfish. I dived in, wondering if there was anything good among them. As I looked around, my gaze caught the movement of a large grey parrotfish, hiding behind the rocks. There were some nice fish around, but it seemed to be the leader. I waited and as soon as he gave me the first chance, I pulled the trigger. The spear stroke the parrotfish near the head and I caught the biggest parrotfish of the day which was 1 kilo!!! 12th Picture: (The biggest parrotfish of the day, one kilo!!!). Happy with the overall outcome and thanking the Heavens for Their wonderful gifts I went out. Fishing in Karpathos started well this year!!! 13th Picture: (It was a good start!!!).

Λίτσα 6 κιλών σε ρηχά , θολά και τρικυμιώδη νερά ...6 kg leerfish in shallow, murky and stormy waters...

You may find this article in English at the end of the Greek version.

Title: 6 kg leerfish in shallow, murky and stormy waters... 

Video&Φωτογραφία : Ζαχαρίας Σκευοφύλαξ

Ξεκίνησα να πάω για ένα ακόμη ψάρεμα χαράματα και με πολύ βαρύ καιρό. Μαύρα σύννεφα είχαν σκεπάσει τον ουρανό και περίμενα από στιγμή σε στιγμή να ξεσπάσει η μπόρα. Το μόνο που ευχόμουν ήταν να προλάβω να βάλω την στολή....Τελικά πρόλαβα. Ντύθηκα και βούτηξα. Έκανε κρύο έξω και ειδικά όταν φορούσα την στολή που έπρεπε να την βρέξω για να την βάλω. 6^οC η εξωτερική θερμοκρασία, 17^οC η θερμοκρασία της θάλασσας. 

Στην αρχή σου έδινε την αίσθηση ότι ζετενόσουν, αλλά μετά όσο παίρνουμε η ώρα τα πράγματα δυσκόλευαν....Τέλος πάντων.

Η ορατότητα, παρόλο τον νοτιά αρκετά καλή. Με το που φτάνω στο σημείο που ήθελα να ψαρέψω, βλέπω κάτι αναπάντεχο. Ένας μικρός πορτοκαλής ιππόκαμπος έχει παρασυρθεί από τα κύματα και έπλεε κοντά στην επιφάνεια. Τον πηγαινοφέρνουν τα κύματα. Δεν ήθελα να τον πιάσω για να μην τον τραυματίσω. Έβαλα δίπλα του το χέρι μου, για να φανεί το μέγεθος του. Τον άφησα στην ησυχία του κι έφυγα. Έκανα πολλά καρτέρια άκαρπα. Σε ένα από αυτά, ενώ κοιτάζω προς μια κατεύθυνση, από την άλλη πλευρά, εμφανίστηκε ένα καλό λαβράκι. Δυστυχώς δεν είμαι καλυμμένος, από εκεί που φάνηκε το ψάρι. Έτσι έστριψε κάπως μακριά κι εγώ έκανα μια βολή απελπισίας. Πέτυχα όμως τον στόχο πολύ ψηλά και με το χτύπημα του ψαριού, πέταξε από πάνω του την βέργα και το έχασα. 

"Τουλάχιστον θα ζήσει..." είπα ψιλό-απογοητευμένος. Συνέχισα τα καρτέρια μου. Σε ένα από αυτά, προσγειώθηκα στον πετρώδη βυθό. Βούτηξα στην βάση ενός μεγάλου βράχου και περίμενα. Μετά από αρκετή ώρα, φάνηκε η σιλουέτα ενός λαβρακιού μέσα στην θολούρα. Προχώρησα λίγο μπροστά, αλλά πάντα καλυμμένος από τα βράχια του βυθού. Έκανα διάφορους ήχους και τράβηξα την προσοχή του. Το λαβράκι με πλησίασε πολύ. 

Το μικρό....δυστυχώς...

"Δεν μπορούσε να ήταν το προηγούμενο...αυτό είναι μικρό..." σκέφτηκα . Με κοίταξε όλο δυσπιστία, για να απομακρυνθεί, αλλά στάθηκε εντός βολής και περίμενε. Με το που άφησα το πόστο μου για να πάρω ανάσα, εξαφανίστηκε μέσα στην θολούρα. Λίγο πιο κάτω είδα μπροστά μου κάτι μεγάλους βράχους που μου έδιναν ωραία κάλυψη. Βούτηξα, σύρθηκα μπροστά και περίμενα. Από την σχισμή έβλεπα τι γινόταν, χωρίς να γίνομαι αντιληπτός. Σε κάποια στιγμή εμφανίστηκε ένας καλός σαργός. Το ψάρι με την πλευρική του γραμμή αισθάνθηκε την παρουσία μου, αλλά δεν ήξερε τι ήμουν. Πλησίασε κάνοντας νευρικά τα γνωστά ζίκ-ζακ που κάνουν οι σαργοί. Όταν μπήκε στο πεδίο της βολής του ψαροντούγεκού μου, βγήκα λίγο πιο μπροστά κι όταν έστριψε ο σαργός πάτησα την σκανδάλη. Η βέργα τον πέτυχε στον σβέρκο κι ο σαργός στριφογυρίζοντας γύρω από την βέργα, έπεσε στον βυθό. Είχα πιάσει έναν μισόκιλο σαργό. 

Επιτέλους!!!

"Πάλι καλά..." είπα στον εαυτό μου. Τον πήρα στα χέρια μου και τον φίλησα ζητώντας του συγνώμη. Έκανα πολλά άκαρπα καρτέρια. Ο καιρός έχει δυναμώσει κι άλλο. Λίγο πιο κάτω σε ένα ακόμη καρτέρι, ανάμεσα στα κύματα βλέπω πολλά μικρόψαρα. Περιμένω κρυμμένος, όταν ένα μεγάλο κοπάδι από μικρούς κεφάλους εμφανίστηκε μπροστά μου. Περιμένω να περάσουν τα ψαράκια ήρεμα, για να μην τρομάξουν οτιδήποτε υπάρχει τριγύρω. Όντως ένας καλός σαργός, ακολουθεί τους κεφάλους ήρεμος. Ο συναγερμός δεν δόθηκε από το κοπάδι κι έτσι όλα καλά. Εκμεταλεύομαι την ηρεμία, σημαδεύω τον σαργό και πατάω την σκανδάλη. Η βέργα πετυχαίνει τον σαργό κοντά στην ουρά. Ο σαργός τρελαίνεται και τρέχει δεξιά-αριστερά για να απελευθερωθεί από την βέργα. Μάταια όμως και μετά από πολύ λίγο τον έχω στα χέρια μου. Είναι περίπου το ίδιο μέγεθος με τον προηγούμενο. 

Να κι ο άλλος...

Χαρούμενος πήρα τον δρόμο για τον γυρισμό. Στο γνωστό σημείο, έκανα καρτέρι περιμένοντας... Μετά από λίγο ήρθαν οι καλεσμένες μου. Το μεγάλο κοπάδι από τις μουρμούρες εμφανίστηκε με όλη του την μεγαλοπρέπεια. Τις θαύμασα για μια ακόμη φορά και φυσικά δεν πάτησα την σκανδάλη. Όταν άρχισαν να φεύγουν, έφυγα κι εγώ για την επιφάνεια. 

Η γνωστή παρέα...

Τότε ξέσπασε η αναμενόμενη καταιγίδα. Μια έντονη βροχή έπεφτε κάνοντας φασαρία. Κάποιοι κεραυνοί έπεσαν μακριά κι εγώ αποφάσισα να βγω. 

Βρέχει με το τουλούμι που λένε...

"Μάλλον πρέπει να βγω..." σκέφτηκα και κολύμπησα προς την παραλία. Λίγο πριν την έξοδο, έπεσα πάνω σε ένα τεράστιο κοπάδι από γαύρους. Μέσα στην θολούρα του έντονου νοτιά σε συνδυασμό με την καταιγίδα, χιλιάδες ψαράκια με περικύκλωσαν. Όπου και να κοιτούσα υπήρχαν ψαράκια που τσιμπολογούσαν κάτι μέσα στο νερό. 

"Δεν μπορεί... με τέτοιο κοπάδι τριγύρω μου, κάπου θα υπάρχει κάποιος κυνηγός..." σκέφτηκα. Πλακώθηκα στα καρτέρια. Τίποτα. Το κακό ήταν ότι όλο το κοπάδι έδειχνε ήρεμο. Με τα πολλά καρτέρια έφυγαν και τα ψαράκια κι εγώ τράβηξα για την παραλία.

Κάπου πρέπει να κυκλοφορεί κυνηγός!!!

"Άλλο ένα..." και μετά από λίγο "Άλλο ένα καρτέρι..." έλεγα στον εαυτό μου και βουτούσα. Τίποτα και πάλι. Είχα φτάσει στα πολύ ρηχά κι αποφάσισα ένα τελευταίο καρτέρι και να βγω. Βουτάω ανάμεσα στα βράχια και περιμένω. Ο έντονος κυματισμός με κουνάει και δεν μπορώ να σταθεροποιηθώ. Κάνω διάφορους λαριγκισμούς και περιμένω, κοιτάζοντας δεξιά-αριστερά. Σε κάποια στιγμή βλέπω τις καλόγριες να τρέχουν προς τα ρηχά. 

"Μάλλον τις τρόμαξαν τα πέδυλά μου καθώς με κουνάνε τα κύματα..." σκέφτηκα. Γυρίζω το κεφάλι μου αριστερά, βλέπω πολύ κοντά μου το κεφάλι μιας λίτσας. Μου φάνηκε μεγάλη. Μια άγρια φάτσα έχει έρθει να δει ποιος εισέβαλε στον χώρο της!!!

Με τσαμπουκά!!!

Το ψάρι πέρασε από μπροστά μου κι εγώ σήκωσα απαλά το ψαροντούφεκο και πάτησα ενστικτωδώς την σκανδάλη. Η βέργα πέτυχε την λίστα στα πλαϊνά της πτερύγια. Λόγω της κοντινής βολής, η βέργα την ξεπέρασε και το ψάρι πέρασε στο σκοινί του ψαροντούφεκου. Ξεκίνησε ένας αγκώνας για το ποιος θα επικρατήσει. 

Σέρνοντας τη βέργα!!!

Η λίστα χτυπώντας την μεγάλη ψαλιδωτή ουρά της, χάθηκε μέσα στην θολούρα. Εγώ κρατούσα το σχοινί τεντωμένο. Πότε το μάζευα κι όταν το ψάρι έτρεχε άφηνα σχοινί. Είχα και την αγωνία μην μπλέξει η βέργα στον βυθό και με την δύναμη του ψαριού, σκιστεί και το χάσω. Ευτυχώς με το μάζεμα που έκανα, η βέργα είχε πάει παράλληλα, δίπλα στο σώμα της λίτσας. Μετά από αρκετά λεπτά μάχης, κατάφερα να την πιάσω από την ουρά της, μετά από τα βράγχια κι εκεί τελείωσε η μάχη. 

Επιτέλους, ένα αίσιο τέλος!!!

Της έδωσα ένα γρήγορα τέλος και έχοντας στην αγκαλιά μου την 6κιλη λίτσα βγήκα. Δεν υπήρχε περίπτωση να ψαρέψω κι άλλο. Ευχαριστώντας τα Ουράνια για τα υπέροχά Τους δώρα και φιλώντας την λίτσα βγήκα.

Τέλος για σήμερα!!!

Υ.Γ. όταν καθάριζα την λίτσα, στο στομάχι της βρέθηκε ένας ολόκληρος γαύρος!!!

Translation of the above article.
Title: 6 kg leerfish in shallow, murky and stormy waters... 
Video & photos : Zacharias Skevofilax

I set out for another fishing trip at dawn with a very bad weather. Black clouds had covered the sky and I was expecting a downpour at any moment. All I wished was to have time to put on my wetsuit, before the rain....I finally made it. I got dressed and dived in. It was cold outside, especially when I was wearing the wetsuit that I had to wet it in order to put on. 6°C the outside temperature, 17°C sea temperature. (1st Picture: It was a bit cold...). At first, in the sea, it gave you the feeling that you were getting hot, but then as time went on things got colder... Anyway. The visibility, despite the southerly winds, was quite good. As soon as I reached the spot where I wanted to fish, I saw something unexpected. A small orange seahorse (Syngnathidae-Hippocampus) had been swept away by the waves and was floating close to the surface. The waves were carrying it back and forth. I didn't want to catch it so as not to injure it. I put my hand next to it, so that its size would be visible. I left it alone and left. I made many fruitless ambushes. In one of them, while I was looking in one direction, a good sea bass (Dicentrarchus labrax) appeared from the other side. Unfortunately, I was not covered from any rocks, from the side that the fish appeared. So it turned to leave a bit far away and I made a desperate shot. But I hit the sea bass too high in its back and with a violent movement of its body, it threw the spear off and I lost it.
"At least it'll live..." I said, slightly disappointed. I continued my dives. On one of them, I landed on the rocky bottom. I dived to the base of a large rock and waited. After a while, the silhouette of a sea bass appeared in the blur. I moved forward a little, being always covered by the rocks of the sea floor. I made various sounds and attracted its attention. The sea bass turned and came very close to me. (2nd Picture: Unfortunately it is too small..).
"Why it couldn't have been the previous one... this is small..." I thought. It looked at me in disbelief, about to move away, but it stood within range and waited. As soon as I swam towards the surface, it disappeared into the murky waters. A little further down I saw some large rocks in front of me that would gave me good cover. I dived, crawled forward and waited. From the crack I could see what was happening, without being noticed. At some point a good white sea bream (Diplodus sargus) appeared. The fish with its lateral line sensed my presence, but it didn't know what I was. It approached, making nervously the familiar zig-zags that white sea bream do. When it entered the range of my spear, I crawled forward a little and when the fish turned I pulled the trigger. The spear stroked the fish in the neck and the white sea bream, spinning around the spear, fell to the bottom. I had caught a half-kilo white sea bream. (3rd Picture: Finally!!!). 
"Well done..." I said to myself. I took it in my arms and kissed it apologizing. I made many fruitless attempts. The weather has gotten even stronger. A little further down in another attempt, between the waves I saw many baitfish. I was waiting in hiding when a large school of small grey mullets (Mugil cephalus) appeared in front of me. I waited for the school to pass calmly, so as not to scare anything around. Indeed, a good white sea bream was following the grey mullets calmly. The school did not raise an alarm, so everything was fine. I took advantage of the calmness, aimed at the white sea bream and pulled the trigger. The spear hit the fish near the tail. The white sea bream went crazy and run left and right trying to free itself from the spear. But in vain and after a very seconds I had it in my hands. It was about the same size as the previous one. (4th Picture: Here is an other one...). Happy, I decided to return. At the known  spot, I dived and waited... After a while, my guests arrived. The large school of striped sea breams (Lithognathus mormyrus) appeared in all their glory. I admired them once more and of course I didn't pull the trigger. When they started to leave, I also left for the surface. (5th Picture: The famous group...). Then the expected storm broke out. A heavy rain was falling, making a lot of noise. Some lightning struck in the distance and I decided to go out. (6th Picture: It was raining cats and dogs...).
"I should probably get out..." I thought and swam towards the beach. Just before leaving, I came across a huge school of European anchovies (Engraulis encrasicolus). In the blur of the strong southerly winds combined with the storm, thousands of small fish surrounded me. Everywhere I looked there were anchovies nibbling something in the water.
"It is not possible... with such a large school around me, there must be a predator somewhere..." I thought. I did countless ambushes. Nothing. The bad thing was that the whole school seemed calm. With my many dives, the fish left and I headed for the beach. (7th Picture: There must be a predator around!!!).
"One more..." and after a while "Another one ambush..." I said to myself and dived. Nothing again. I had reached the very shallows and decided to do one last ambush and get out. I dived between the rocks and waited. The intense waves were shaking me and I could't stabilise myself. I did various noises and waited, looking left and right. At some point I saw the black Damselfish (Chromis chromis) running towards the shallows.
"Probably my fins scared them as the waves were rocking me..." I thought. I turned my head to the left, I saw the head of a leerfish (Lichia amia) very close to me. Due to the closeness, it seemed very big to me. A wild and fearless face had come to see who had invaded its space!!! (8th Picture: The bully!!!). The fish passed in front of me and I gently raised the speargun and instinctively pulled the trigger. The spear found the leerfish on its side fins. Due to the closeness of the shot, the spear passed through it and the fish ended up into the speargun line. A tug-of-war began over who would prevail. (9th Picture: Dragging along the spear!!!). The leerfish, flapping its large scissored tail, disappeared into the blur. I kept the line taut. Sometimes I would pull it in and when the fish ran I would let go the line. I was also worried that the spear could get tangled in the bottom and with the force of the fish, it would tear and I would lose it. Luckily, as I was reeling, the spear had gone parallel to the body of the fish. After several minutes of fighting, I managed to grab it by its tail, then the gills, and that was the end of the fight. (10th Picture: Finally, a happy ending!!!). I gave it a quick end and with the 6kg leerfish in my arms I went out. There was no need to fish any more. Thanking the Heavens for Their wonderful gifts and kissing the fish I went out. (11th Picture: Done for today!!!).
P.S. When I was cleaning the leerfish, I found a whole European anchovy  in its stomach!!!

Και πάλι στα θολά με τον Θοδωρή... Again in murky waters with Theodore...

You may find this article in English at the end of the Greek version.

Title: 

Video&Φωτογραφία : Ζαχαρίας Σκευοφύλαξ, Μούτος Θοδωρής.

Μετά από τα καταγάλανα νερά της Καρπάθου, βρέθηκα στα θολά νερά του Σαρωνικού. Παρέα με τον νοτιά να σιγοντάρει στην θολούρα. Όμως αυτό που μου έκανε εντύπωση, ήταν η έλλειψη ψαριών. Πήγα σε διάφορα γνωστά μου μέρη και τις περισσότερες φορές βγήκα χωρίς καν να πατήσω την σκανδάλη. Το να μην πιάσω κάποιο ψάρι δεν με πειράζει. Το χόμπι μου κάνω για να ηρεμώ, αλλά το μην βλέπεις κάτι καλό αυτό με στεναχωρεί. Ελπίζω να φταίει η αρκετά υψηλή θερμοκρασία των νερών ακόμη. Θα δούμε...

1η Μέρα απόγευμα.

Έτσι ένα μεσημέρι που σχόλασα νωρίς, πήρα τον δρόμο για μια γρήγορη βουτιά. Έφτασα με το αμάξι εκεί που ήθελα, ντύθηκα και βούτηξα. Η ορατότητα αρκετά καλή με τον νοτιά. Μικρά ψάρια παντού, έψαχνα να βρω κάτι μεγάλο αλλά τίποτα. Έκανα πολλά καρτέρια χωρίς να δω κάτι μεγάλο. Το περίεργο ήταν ότι υπήρχαν πάρα πολλά μικρόψαρα, αμέτρητα θα έλεγα, αλλά κανένας κυνηγός τριγύρω. Σε ένα από τα πολλά καρτέρια, καθώς προσγειώνομαι στον βυθό, ξεκολλάει από δίπλα μου ένα καλό χταπόδι. Αν δεν κουνιόταν, ούτε που θα το έβλεπα. Χώθηκε κάτω από μερικές πέτρες και με κοιτούσε. Κατέβασα την δύναμη στο ψαροντούφεκο και βούτηξα. Το χταπόδι είχε απλωθεί πάνω σε μια πέτρα και με κοιτούσε, υπό την σκιά των βράχων. Του έριξα μια βολή ανάμεσα στα μάτια και ξεκίνησε μια μάχη. Χωρίς πολλά-πολλά, ένα καλό χταπόδι των 2,7 κιλών ήρθε γρήγορα στα χέρια μου. 

Νοστιμιά των 2,7 κιλών...

Χαρούμενος το έβαλα στη ψαροκρεμάστρα της σημαδούρας μου και συνέχισα. Τα ίδια πάλι. Πολλά καρτέρια άκαρπα. Σε ένα από αυτά, είδα ένα κόψιμο στον βυθό και βούτηξα. Με έκρυβε ο βράχος κι έτσι κρύφτηκα και περίμενα. Στα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα, ένας κέφαλος που έβοσκε πιο πέρα ήρθε να με δει. Με το που έστριψε, πάτησα την σκανδάλη και η βέργα τον πέτυχε στο κέντρο και το ψάρι έπεσε σπαρταρώντας στον βυθό. 

Ο 1ος κέφαλος κιλού...

Μάζεψα τον κέφαλο και τον έβαλα να κάνει παρέα με το χταπόδι. Ήταν ένα ψάρι του κιλού. Τακτοποίησα τον κέφαλο και συνέχισα το ψάρεμα μου. Την ώρα που κολυμπάω, από κάτω μου ένα κοπάδι από κεφάλους σκαλίζουν τον βυθό. Αν βούτηξα για καρτέρι, είναι σίγουρο ότι το κοπάδι θα πάρει δρόμο. Έτσι λοιπόν βούτηξα στον πιο κοντινό και μεγάλο κέφαλο. Το ψάρι έκανε να φύγει, αλλά τον πρόλαβε η βέργα. Η ορμή της βέργας κάρφωσε το ψάρι στην άμμο. Λόγω της ταχύτητας του γεγονότος, δεν υπάρχει το βίντεο της βολής. Έπιασα έναν κέφαλο 1,3 κιλά. 

Λίγο μεγαλύτερος, 1,3 κ...

Περιχαρής ξεκίνησα την επιστροφή μου. Έκανα πολλά καρτέρια χωρίς να δω κάτι το μεγάλο. Σε ένα από αυτά, προσγειώθηκα ανάμεσα σε κάποιες πέτρες. Καθώς κοιτάω τριγύρω, διακρίνω στα δεξιά μου μια θολούρα. Στρίβω λοιπόν όσο πιο απαλά μπορώ για να μην τρομάξω ότι είναι αυτό που σκάβει. 

"Νομίζω ότι είναι μπαρμπούνι...." σκέφτηκα, όταν είδα μια μεγάλη ουρά. 

"Δεν είναι μπαρμπούνι... μάλλον είναι μουρμούρα και μάλιστα αρκετά μεγάλη...". Πλησίασα κι άλλο και περίμενα. Ένα-δύο μικροί σαργοί πετάχτηκαν να με δούνε και συνέχισαν το τσιμπούσι τους. Τότε σηκώθηκε και η μουρμούρα να δει τι είναι αυτό που την έχει πλησιάσει. Με το που την είδα, πάτησα την σκανδάλη. Η μουρμούρα πετάχτηκα να διαφύγει, αλλά ήταν πολύ αργά. Η βέργα την είχε πετύχει χαμηλά στην κοιλιά κι έτσι είχε όλη την δύναμη της. Έφυγε χτυπώντας δεξιά-αριστερά μας κι απαλλαγεί από την βέργα. Μάταια όμως κι έτσι έπιασα μια ωραία μουρμούρα. 

H απρόσμενη έκπληξη!!!

Λίγο πριν βγω, είδα μια όμορφη Καρέττα-κερέττα. Βούτηξα δίπλα της και περίμενα. Ήθελα να δω αν θα με δεχόταν. Αλλά η χελώνα δεν με άφησε να την πλησιάσω. Έφυγε ήρεμα κολυμπώντας πάνω στον πετρώδη βυθό, μέχρι που την έχασα στο βαθύ μπλε και βγήκα. 

Η ψηλομύτα...

Αργά το απόγευμα με πήρα τηλέφωνο ο Θοδωρής. αποφασίσαμε να πάμε  ψάρεμα το επόμενη μέρα, αλλά πρωί αυτήν την φορά.

Τέλος για σήμερα...

Επόμενη μέρα πρωί.

Συναντηθήκαμε χαράματα και φύγαμε για το μέρος που είχαμε διαλέξει. Ντυθήκαμε και βουτήξαμε για να μας χαιρετήσει η θολούρα. Είπα στον Θοδωρή ότι το μέρος έχει μουρμούρες. Ο Θοδωρής είχε βουτήξει πρώτος. Μέχρι να βουτήξω κι εγώ, ο Θοδωρής είχε πιάσει μια ωραία μουρμούρα. 

"Ήταν 5-6 ψάρια κι έπιασα την πιο μεγάλη..." μου είπε. Συνεχίσαμε χωρίς να δούμε κάτι μεγάλο. Σε ένα καρτέρι ο Θοδωρής έρχεται στην επιφάνεια και μου λέει. "Βούτηξα και την ώρα που περίμενα, ένα μεγάλο χταπόδι ξεκόλλησε και τρύπωσε σε μια σχισμή από κάτω". Βουτάω και ψάχνοντας το βρίσκω. Λέω στον Θοδωρή που είναι και βουτάει. Εμφανίζεται στην επιφάνεια χωρίς το ψαροντούφεκο του. 

"Το χτύπησα αλλά έχει βραχώσει..." μου λέει. Βουτάω και το βρίσκω. Παρατηρώ ότι χρειάζεται μια δεύτερη βολή. Σημαδεύω στο κεφάλι και πατάω την σκανδάλη. Το τραβάω αλλά δεν βγαίνει. Βουτάει ο Θοδωρής και μετά από λίγο εμφανίζεται στην επιφάνεια με το χταπόδι στην αγκαλιά του. 

Το 3κιλο χταπόδι του Θοδωρή!!!

Ήταν ένα τρίκιλο χταπόδι. Όλο χαρά βγάλαμε το βίντεο που θέλαμε. Καθώς κολυμπάμε βλέπω ένα καλό μπαρμπούνι. Πάω λίγο πιο πέρα και βουτάω. Το μπαρμπούνι έχει κάνει παραλλαγή και περιμένει να φύγω. Δυστυχώς όμως το είχα δει. Σημάδεψα και πάτησα την σκανδάλη. Η βέργα το πέτυχε στον σβέρκο και το μπαρμπούνι χτυπιόταν μάταια να ελευθερωθεί. Έτσι έπιασα το 1ο μου ψάρι της ημέρας. 

Να και το μπαρμπούνι...

Πήραμε τον δρόμο του γυρισμού και είπα να πάω λίγο πιο βαθειά. Βούτηξα και προσγειώθηκα στον βραχώδη βυθό. Σύρθηκα προς τα μπροστά και περίμενα. Στο βάθος φάνηκαν κάποια ωραία μελανούρια. Τα ψάρια μόλις με αντιλήφθηκαν, έφυγαν για τα βαθειά. Έξυσα τον βράχο και περίμενα. Χτύπησα το όπλο στον βράχο απαλά και περίμενα. Σύρθηκα κι άλλο μπροστά και περίμενα. Μετά από αρκετά δευτερόλεπτα, ένα μεγάλο μελανούρι ήρθε να με δει. Με το που έστριψε του έριξα. Το μελανούρι τα έδωσε όλα και να ξεφύγει αλλά, η βέργα τον πέτυχε κοντά στην ουρά. Το πήρα στην αγκαλιά μου όλος χαρά. Το μελανούρι ήταν 450 γρ!!! 

Το δύσκολο αλλά ωραίο μελανούρι!!!

Λίγο πριν βγούμε έκανα ένα ακόμη καρτέρι, μήπως και βρω τις μουρμούρες. Καθώς βουτάω, παρατηρώ σκιές, πολλές σκιές πάνω από τον βυθό. Γυρίζω και προσγειώνομαι στον αμμώδη βυθό. Μετά από ελάχιστα δευτερόλεπτα, ένα πολύ μεγάλο κοπάδι από μουρμούρες εμφανίστηκαν μπροστά μου. Υπήρχαν μεγάλες μουρμούρες, αλλά από την έκσταση της ομορφιάς που είχα μπροστά μου, δεν πάτησα την σκανδάλη. 

Η ομορφιά σε όλο της το μεγαλείο!!!

Το κοπάδι έστριψε και ξαναπέρασε από μπροστά μου. Μαγεμένος από το όλο υπερθέαμα, κράτησα όσο μπορούσα την αναπνοή μου. Όταν το κοπάδι έφυγε, έφυγα κι εγώ για την επιφάνεια. Κάναμε μερικά ακόμη καρτέρια και βγήκαμε...

Translation of the above article.
Title: Again in murky waters with Theodore....
Video & photos : Zacharias Skevofilax, Moutos Theodore.  

After the clear blue waters of Karpathos Island, I found myself in the murky waters of the Saronic Gulf, with the south winds adding in the turbidity. But what struck me was the absence of the fish. I went to various places I knew and most of the time I came out without even pulling the trigger. Not catching a fish doesn't bother me. It is  my hobby helping me to relax, but not seeing anything good makes me sad. I hope it's because the water temperature is still quite high. We'll see...
At the evening of the 1st day. 
So one afternoon, I woke up early and headed out for a quick dive. I drove to where I wanted to go, got dressed and dived in. The visibility was pretty good even though the southerly winds were present. Bait fish everywhere, I was looking for something big, but saw nothing. I made many ambushes without seeing anything big. The strange thing was that there were a lot of bait fish, countless I could say, but no predators around. In one of the many dives, as I landed on the seabed, a nice common octopus (Octopus vulgaris) popped out from next to me. If it hadn't moved, I wouldn't have even seen it. It hid under some rocks and was looking at me. I lowered the power of the speargun and dived in. The common octopus was sprawled on a rock, looking at me, in the shadow of the rocks. I shot it between the eyes and a fight ensued. Without much ado, a good 2.7 kg common octopus quickly came into my hands. (1st Picture: The delicacy of 2.7 kg...). I happily put it on my buoy and continued. The same thing again. Many fruitless ambushes. In one of them, I saw an opening on the bottom and dived in. The rock hid me and waited. In the very first seconds, a grey mullet (Mugil cephalus) that was grazing further away came to see me. As soon as it turned, I pulled the trigger and the spear hit it in the center and the fish fell, shaking on the seafloor. (2nd Picture: The first grey mullet of a kilo...). I  put it with the common octopus. It was a kilo of fish. While I was swimming, a school of grey mullets was scratching the bottom below me. If I was attempting to dive for an ambush, it was certain that the school would swam away. So I dived for the nearest and largest grey mullet. The fish tried to run away, but the spear caught it. The momentum of the spear pinned the fish to the sand. Due to the speed of the event, there is no video of the shot. I caught a 1.3 kilo mullet. (3rd Picture: The second and bigger grey mullet of 1.3 kg...). I happily started my return. I made several ambushes without seeing anything big. In one of them, I landed between some rocks. As I was looking around, I saw a blur to my right. I turned as gently as I could so as not to scare the fish that was digging.
"I think it's a red mullet (Mullus surmuletus)..." I thought, when I saw a big tail.
"It's not a red mullet... it's probably a striped sea bream (Lithognathus mormyrus) and quite a big one...". I got closer and waited. A couple of small white sea breams (Diplodus sargus) jumped up to see me and continued their nibbling. Then the striped sea bream got up to see what had approached it. As soon as I saw it, I pulled the trigger. The striped sea bream jumped to escape, but it was too late. The spear stroke it low in the stomach and so it had all its power. It swam rapidly away hitting right and left and got rid of the spear. But in vain and so I caught a nice fish. (4th Picture: Unexpected surprise!!!). Just before I got out, I saw a beautiful loggerhead sea turtle (Caretta-caretta) . I dived next to it and waited. I wanted to see if it would accept me. But the turtle wouldn't let me get any closer. It calmly swam away on the rocky bottom, until I lost it in the deep blue and got out.     (5thPicture: The stuck up nosed turtle...). Late in the afternoon, Theodore called me. We decided to go fishing the next day, but in the morning this time.                      (6th Picture: Done for today...).
2nd day at dawn. 
We met at dawn and drove for the place we had chosen. We got dressed and dived in to be greeted by the lady Blur. I told Theodore that the place has striped sea bream. He had dived first. By the time I dived in, Theodore had caught a nice striped sea bream.
"There were 5-6 fish and I caught the biggest one..." he told me. We continued without seeing anything big. At one point Theodore came to the surface telling me.
"I dived and while I was waiting, a large common octopus swam and crawled into a crevice below." I dived and while searching I found it. I told Theodore where it was and he dived. He appeared on the surface without his speargun.
"I hit it but it stuck..." he told me. I dived and found it again. I realised that a second shot was needed. I aim at the head and pulled the trigger. I pulled it but it didn't come out. Theodore dived and after a while appeared on the surface with the common octopus in his arms. (7th Picture: Theodore's 3 kg common octopus!!!). It was a three-kilogram common octopus. We were happy to got the video we wanted. As we were swimming, I saw a nice red mullet. I went a little further and dived in. The red mullet had camouflaged itself and was waiting for me to pass. Unfortunately, I had seen it. I took aim and pulled the trigger. The spear hit it in the neck and the red mullet struggled in vain to free itself. That's how I caught my first fish of the day. (8th Picture: Here is the red mullet...). We took the return route and I decided to go a little deeper. I dove in and landed on the rocky bottom. I crawled forward and waited. In the background, some nice  saddled sea-bream (Oblada melanura) appeared. As soon as the fish noticed me, they fled for the deep blue. I scratched the rock and waited. I tapped the gun on the rock gently and waited. I crept forward some more and waited. After a few seconds, a large saddled sea-bream came to see me. As soon as it turned, I shot it. The saddled sea-bream tried its best to escape, but the spear found it near its tail. I happily took it in my arms. The saddled sea-bream weighed 450 grams!!! (9th Picture: The difficult but beautiful saddled sea-bream!!!). Just before we got out, I dived for an ambush, hoping to find the striped sea breams. As I dived, I noticed shadows, many shadows above the seabed. I turned and landed on the sandy bottom. After a few seconds, a very large school of striped sea breams appeared in front of me. Among them, there were large fish, but from the ecstasy of the beauty before me, I did not pull the trigger. (10th Picture: Beauty in all its glory!!!). The school of fish turned and passed in front of me once more. Enchanted by the whole spectacle, I held my breath as long as I could. When the fish swam away, I also swan towards the surface. We made a few more ambushes and got out...