Ένα ψάρεμα την Κυριακή του Πάσχα στην Καρπαθο...Easter Sunday spearfishing in Karpathos Island...

You may find this article in English at the end of the Greek version.

Title: Easter Sunday spearfishing in Karpathos Island...

Video&Φωτογραφία : Ζαχαρίας Σκευοφύλαξ

Ήρθε και η Κυριακή του Πάσχα. Οι προετοιμασίες όμως είχαν σχεδόν τελειώσει από την προηγούμενη ημέρα. Το κατσικάκι είχε κοπεί όπως το ήθελε η σεφ (Μάνα μου) με τον βοήθεια του σουσεφ (Πατέρα μου). Αφού έγιναν οι απαρέτητες προεργασίες, ξεκίνησε το γέμισμα του κατσικιού. Η γέμιση είναι συνταγή της μαμάς (ποιος ξέρει από ποτέ???).

Η προετοιμασία...

Μετά μπήκε στον φούρνο, για πολύ αργό ψήσιμο. Μιας και θα έπαιρνε πολλές ώρες, ήταν ευκαιρία για ένα τελευταίο ψάρεμα το Πάσχα στη Κάρπαθο. Μάζεψα τον καταδυτικό μου εξοπλισμό για ένα ρηχό ψάρεμα. Δεν ήθελα να αργήσω μέρα που ήταν. Όμως μου είχε σπάσει και η βάση του housing  της κάμερας κι ιέτσι δεν ήξερα τι βίντεο θα τραβούσα. Έκανα μια πατέντα με νταιράπ, αλλά ένας Θεός ξέρει τι αποτέλεσμα θα είχα καταφέρει.... Πήγα λοιπόν στον πιο κοντινό ψαρότοπο που μου επέτρεπε να ψαρέψω με βοριά. 

Η πατέντα...

Ξεκίνησα από την μια άκρη της παραλίας, όπου η πρόσβαση ήταν και πολύ εύκολη λόγω της άμμου. Καθώς κολυμπώ για να φτάσω εκεί που ήθελα, η ματιά μου πιάνει κάτι πάνω στον βυθό. Πλησιάζω προσεκτικά και διαπιστώνω ότι πρόκειται για μια μικρή δράκαινα. Είχε χωθεί μέσα στην άμμο για καμουφλάζ, αλλά μόλις την πλησίασα πήρε δρόμο. Την ακολούθησα μήπως και ξανά-κρυφτεί για να πάρω κι άλλο πλάνο, άλλο η δράκαινα δεν μου έκανε το χατήρι. Προχώρησα σε κάποια ρηχά κομμάτια που ήξερα. Θα ψάρευα ρηχά κι αν δεν εύρησκα ψάρια, θα πήγαινα στα πιο βαθειά. Πλησιάζοντας σε έναν βράχο, η ματιά μου μια ανεπαίσθητη κίνηση πίσω από τον βράχο. Ψάχνοντας και κοιτώντας καλύτερα, βρήκα τον ένοχο. Ένα κάπως φαρδύ ψάρι έχει τρυπώσει και με κοιτάει. Το βλέπω μέσα από μια τρυπούλα, να κάθεται στην άμμο. Ψάχνω τριγύρω να το δω από άλλού, αλλά μάταια. Κοιτάζοντας τον βράχο, αντιλαμβάνομαι αν κάνω την βολή, μπορώ να πάρω το ψάρι από την πλαϊνή είσοδο που είναι ειδιαίτερα μεγάλη.  Γυρίζω πίσω και το ψάρι είναι ακόμη εκεί.

"Το παίζει ψόφιος κοριός, αλλά πόσο μεγάλο είναι???" αναρωτήθηκα. Βουτάω άλλη μια φορά, σημαδεύω μέσα από την μικρή τρύπα και πατάω την σκανδάλη. Η βέργα δεν κουνιέται καθόλου.

"Μάλλον αστοχήσαμε Ζάχο..." είπα στο εαυτό μου και τράβηξα την βέργα έξω από τα πλάγια. Όμως η βέργα ήρθε βαριά. Πάνω της ήταν μια πίγκα 1,1 κ. 

Μας βγήκε λίγο μικρή...

"Μας βγήκε λίγο μικρή...." είπα στον εαυτό μου. Δεν έχω προλάβει να κάνω το παραμικρό, όταν αντιλαμβάνομαι μια ανεπέστιτη κίνηση, ανάμεσα σε κάτι πέτρες στα πολύ ρηχά. Τραβηέμαι λίγο πλάγια και τακτοποιώ την πίγκα με ταχύτητα φωτός. Παράλληλα το ένα μάτι μου παρακολουθεί μήπως και ξεπορτίσει ο σαργός. Όταν είμαι έτοιμος, πλησιάζω την είσοδο που είδα το ψάρι. Μέσα στην σκιά της πέτρας, ο σαργός κόβει βόλτες. Σε ένα από τα γύρισματά του, του έριξα. Η βέργα τον πέτυχε στο κέντρο κι εγώ έπιασα έναν σαργό των 520 γρ. '

 Ο 1ος σοργός της ημέρας...

Ολος χαρά τακτοποιώ τον σαργό και συνέχισα παρακάτω. Κάνω ένα καρτέρι, παρατηρώντας έναν σαργό που τρέχει. Σέρνομαι λίγο πιο μπροστά, μήπως και προλάβω τον σαργό, όταν αντιλαμβάνομαι ότι μπροστά μου και σε μια σχισμή έχει λουφάξει ένας ωραίος σαργός. Ξεχνώ τον σαργό που τρέχει κι εστιάζομαι στον σαργό, που δυστυχώς για εκείνον τον είδα. Το ψάρι είναι κάθετα κι έτσι πρέπει να σημαδέψω πολύ καλά. Όταν είμαι έτοιμος πατάω την σκανδάλη. Πιάνω έναν σαργό των 500 γρ, καθώς η βέργα τον έχει περάσει σουβλάκι. 

Να κι ο 2ος σαργός...

Αποτραβιέμαι λίγο και πάω πολύ πιο πέρα για να ηρεμίσει το μέρος. Μέσα σε λίγα τετραγωνικά μέτρα έχω πιάσει τρία υπέροχα ψάρια. Καθώς έχω απομακρυνθεί αρκετά, αντιλαμβάνομαι ένα πολύ μεγάλο κοπάδι από σκάρους. Βουτάω, τους πλησιάζω και ψάχνω να βρω τον αρχικό. Όντως μετά από λίγο τον εντοπίζω. Είναι ένας μεγάλος γκρι, που είναι λίγο νευρικός. Καθώς γυρίζει για να φύγει, του ρίχνω. Η βέργα τον βρίσκει χαμηλά στον λαιμό κι ο σκάρος εξαφανίζεται κάτω από τα βράχια. Τον τραβάω απαλά έξω κι είναι ένα ψάρι των 800 γρ. 

Να κι ο 1ος σκάρος...

Αφήνω το κοπάδι στην ησυχία του και προχωρώ. Λίγο πιο κάτω έχει μεμονωμένους αλλά μεγάλους σκάρους. Βρίσκω τον πιο μεγάλο που κι αυτός είναι γκρι. Του ρίχνω μια μακρινή βολή και πιάνω ένα ψάρι του κιλού.  Όλος χαρά τακτοποιώ τον σκάρο, όταν μπροστά μου έρχεται άλλο ένα μεγάλο κοπάδι από σκάρους. 

Ένας πιο μεγάλος (1 κιλό)...

"Φαίνεται ότι και φέτος θα είναι σκάρο-χρονιά..." σκέφτηκα και βούτηξα. Το κοπάδι πέρασε όλο από μπροστά μου καθώς εγώ έψαχνα τον αρχηγό, που θα ήταν και το μεγαλύτερο ψάρι. Κριμένος πίσω από έναν μικρότερο σκάρο, προσπάθησε να περάσει απαρατήρητος. Τον είδα όμως έγκυρα και τον πέτυχα στο πλαϊνά του πτερύγια. Έτσι έπιασα έναν ακόμη γκρι σκάρο που κι αυτός ήταν ένα κιλό. 

Κι ο 2ος του κιλού...

Αποφάσισα να πάρω τον δρόμο του γυρισμού ψαρεύοντας. Σε κάτι ξενέρια, βούτηξα και περίμενα. Ένα κοπάδι από σκάρους ανακατεμένο με άσπρους γερμανούς με πλησίασε. Κοιτάζω τριγύρω αλλά δεν έχει κάτι διαφορετικό. Ο πιο μεγάλος κόκκινος σκάρος ήρθε να με επιτηρήσει κι εγώ τον έπιασα. Ήταν 700 γρ, μικρότερος από τους άλλους αλλά πόλου πιο όμορφος. 

Λίγο πιο μικρός, αλλά πολύ πιο όμορφος, κόκκινος...

Λίγο πριν βγω, παρατηρώ ότι ανάμεσα στους άσπρους γερμανούς, υπάρχει κι ένα μεγάλο κίτρινο μπαρμπούνι. Κάνω ένα γρήγορο καρτέρι και περιμένω. Το μπαρμπούνι περνάει από μπροστά μου, αλλά από πίσω του υπάρχει ένας μεγάλος βράχος. Αν του ρίξω, σίγουρα θα πάθει ζημιά η βέργα μου. Έτσι περιμένω και μόλις φύγει από τον βράχο πατάω την σκανδάλη. Η βέργα το πετυχαίνει κοντά στο μάτι κι εγώ έχω πιάσει ένα μπαρμπούνι των 400 γρ!!!

Ένα μεγάλο κίτρινο μπαρμπούνι (400 γρ)...

"Ώρα να βγούμε Ζάχο..." είπα στον εαυτό μου. Προχώρησα για να βγω από την άλλη μεριά της παραλίας που είχα πρωτο-βουτήξει τα χαράματα. Εκεί ανάμεσα στα αραιά φύκια υπήρχε ένα ψάρι σκαντζόχοιρος. Τον πλησίασμα όσο μπορούσα για να πάρω ένα τελευταίο πλάνο. Το ψαράκι μου έδωσε μια μόνο ευκαιρία και μετά κρατούσε απόσταση ασφαλέιας. 

 "Μας τα Έδωσε πλουσιοπάροχα και σήμερα..." Δεν έχω τελειώσει την σκέψη μου, όταν ένα καλό χταπόδι κολυμπώντας έρχεται να κρυφτεί στο πλάι μιας πέτρας κάτω από τα πέδυλά μου. Βουτάω, εύκολος στόχος, σημαδεύω τα μάτια του και πατάω την σκανδάλη. Αυτό ήταν. Ένα δίκιλο χταπόδι (2,1 κ) μπαίνει μαζί με τα άλλα τρόπαια. 

Αυτή κι αν ήταν έκπληξη!!!

Ευχαριστώντας τα Ουράνια βγήκα. Αφού άλλαξα και τακτοποίησα τα ψαρικά μου, οδήγησα για το σπίτι.  

Τέλος για τώρα...ίσως το καλοκαίρι ξανά...

Έφτασα στο σπίτι μετά από τρεις ώρες ψάρεμα, το κατσικάκι ακόμη ψηνόταν.

Έτοιμο το τσιμπούσι!!!

Όταν ήταν έτοιμο του δώσαμε και κατάλαβε!!! Λουκούμι το είχε ψήσει η μαμά-σεφ!!! Άντε και του χρόνου.  Το βράδυ επιβιβαζόμουν στο καράβι για τον Πειραιά...δυστυχώς..

Translation of the above article.

Title: Easter Sunday spearfishing in Karpathos Island...: 
Video & photos : Zacharias Skevofilax

Easter Sunday had arrived. But the preparations were almost finished the day before. The small goat had been cut as the chef (my mother) wanted with the help of the sous chef (my father). After the necessary preparations were made, the stuffing of the small goat kid began. The stuffing is my mother's recipe (who knows from when???). 1st picture: (The preparation...). Then it went into the oven, for a very slow roasting. Since the cooking would take many hours, it was an opportunity for one last spearfishing trip on Easter in Karpathos Island. I packed my diving gear for some shallow spearfishing. I didn't want to be late on a day like today. On the other hand, the base of my camera's housing was broken, so I didn't know how good the videos I would shoot would be. I tried a trick with a dyaraps, but God knows what result I would have achieved... So I went to the nearest fishing spot that allowed me to fish with a northerly wind.             2nd Picture : (The patent...).

I started from one end of the beach, where access was very easy due to the sand. As I swam to go where I wanted, when my gaze caught something on the seabed. I approached carefully and realised that it is a small spotted weever (Trachinus araneus). It had burrowed into the sand for camouflage, but as soon as I approached it, it took off. I followed it in case it would hid again so I could get another video-shot, but the small fish did not accept my presence for second time. So I headed to some shallow fishing spots that I knew. In the begging I would try my luck and fish in shallow waters and if I couldn't find any fish, I would go deeper. That was the fishing plan.  Approaching a rock, my gaze caught a subtle movement behind the rock. Searching and looking closer, I found the culprit. A rather large fish had burrowed in and was looking at me. I could see it through a small hole, sitting in the sand. I looked around and to see it from another angle, but in vain. Looking at the rock, I realised that if I took the shot, I could get the fish from the side entrance, which was particularly large. I turned back and the fish was still there.

"It's playing dead, but how big is it???" I wondered. I dived in once more, aimed through the small hole and pulled the trigger. The spear didn't move at all.

"We probably missed Zac..." I said to myself and pulled the spear out from the side. But the spear came heavy. On it was a 1.1 kg mottled grouper.  3rd Picture :(It was a bit smaller that expected...)."It is a bit smaller than expected..." I said to myself. I hadn't had time to do anything when I notice an unexpected movement, between some stones in the very shallows. I pulled myself a little to the side and arranged the fish with the speed of light. At the same time, one of my eyes was watching in case the fish tried to escape. When I was ready, I approached the entrance where I saw the fish. In the shadow of the stone, the white sea bream was swimming around. On one of its turns, I shot it. The spear hit it in the center and I caught a 520gr white sea bream. 4th Picture :(The first white sea bream of the day...). I happily arranged the fish and continued on. I dived for an ambush, while observing a white sea bream running. I crawled a little further ahead, in case t5o get closer to the white sea bream, when I realised that in front of me and in a crevice, a nice white sea bream was hidden. I ignored the running white sea bream and focused on the hidden white sea bream, which unfortunately for it I saw. The fish was laying vertically so I had to aim very carefully. When I was ready I pulled the trigger. I caught a 500gr white sea bream, as the spear had skewered it. 5th Picture :(The second white sea bream of the day...).I swam much further to let the place to calm down. Within a few square meters I had caught three beautiful fish. As I had moved far enough away, I noticed a very large school of parrotfish. I dived, approach them and tried to find the leader. Indeed, after a while I spotted it. It was a large grey parrotfish, which was a bit nervous. As it turned to leave, I shot it. The spear found it low in the neck and the parrotfish disappeared under the rocks. I pulled it gently out and it was an 800 gr fish. 6th Picture :(The first parrotfish...). I left the school alone and moved on. A little further down there were some individual but large parrotfish. I found the largest one, which was also grey. I throw a long shot at it and caught a fish weighing a kilo. 7th Picture :(A bigger  parrotfish, I kilo...). While I was happily arranging the parrotfish, another large school of parrotfish swam in front of me.

"It looks like this year will be a parrotfish-year too..." I thought and dιωεδ in. The whole school passed me by as I was looking for the leader, who would also be the biggest fish. Huddled behind a smaller one, it tried to go unnoticed. But I saw it and shot it on its side fins. So I caught another grey parrotfish that was also one kilo. 8th Picture :(It was I kilo also...). I decided to take the way back. At some point, I dived and waited. A school of parrotfish mixed with white germans approached me. I looked around but there was nothing more interesting. The biggest parrotfish, which was red one, came to watch me and I caught it. It was 700gr, smaller than the others but much more beautiful. 9th Picture :(Smaller but prettier...). Just before I went out, I noticed that among the white germans, there was also a big yellow mullet. I made a quick ambush and waited. The yellow mullet passed in front of me, but behind it there was a big rock. If I shot it , my spear would definitely be damaged, as it would hit the rock. So I waited and as soon as it cleared the rock, I pulled the trigger. The spear stroke it close to the eye and I had caught a 400gr yellow mullet!!! 10th Picture :(A big yellow mullet...).

"Time to go out, Zac..." I said to myself. There among the sparse seaweed was a spot-fin porcupine-fish (Diodon hystrix). I got as close as I could to get one last video shot. The fish gave me only one chance and then kept a safe distance.

"The All Mighty gave us plenty today too..." I hadn't finished my thought, when a nice common octopus swam and hid on the side of a rock under my flippers. I dived, it was an easy target, aimed at its eyes and pulled the trigger. A two-kilos common octopus (2.1 kg) joined along with the other trophies. 11th Picture :(Now this was a surprise...). Thanking the Heavens, I went out. 12th Picture :(That's it for now...maybe in the summer again....). After changing and arranging my fish, I drove home. 

I arrived home after three hours of fishing, the small goat was still being cooked. When it was ready we had a great fist!!! The chef-mom had cooked it deliciously!!! 13th Picture :(Ready for the feast.). Hopefully we will do it again next year. In the evening I was boarding on the ship for Piraeus... unfortunately...

Πασχαλιάτικο ψάρεμα στην Κάρπαθο....Easter spearfishing in Karpathos Island...

 You may find this article in English at the end of the Greek version.

Title: Easter spearfishing in Karpathos Island...

Video&Φωτογραφία : Ζαχαρίας Σκευοφύλαξ

Μετά από έναν δύσκολο ψαρευτικά χειμώνα, λόγω έλληψης ψαρι'ων γενικά, βρέθηκα πασχαλιάτικα στην αγαπημένη μου Κάρπαθο. Οι παρά πολλές βροχές έκαναν την αγροτική ζωή του all weather John δύσκολη, με συνέρεια να μην μπορεί να φυτέψει αυτά που ήθελα στον κήπο του. Έτσι όλα πήγαν πίσω χρονικά (ντομάτες, μελιτζάνες κολοκιθακια και κολοκίθες και τα κρεμίδια).

Μας καθυστέρησαν οι πολλές βροχές...

Από την αλλά όμως το νησί είχε γεμίσει αγριολούλουδα. Η Κάρπαθος ανθοφορεμένη ήταν πάρα πολύ όμορφη. Κάθε πλαγιά ήταν στολισμένη με υπέροχα αγριο-λουλούδια. Μόνο αυτήν την εποχή την πετυχαίνεις έτσι εορταστικά ντυμένη. Συνήθως είναι όπως τα περισσότερα Κυκλαδονήσια κατάξερη, μιας και είναι τόσο βραχώδης.. 

Η ανθοφορεμένη Κάρπαθος!!!

Αφού έκανα την πατροπαράδοτη έκπληξη στους γονείς, τακτοποίησα τα πράγματα μου. Έτσι λοιπόν ξεκίνησαν τα πλάνα για το πρώτο Καρπάθικο ψάρεμα του 2026. Ο καιρός πολύ καλός, αλλά μετά το μεσημέρι θα δυνάμωνε ο βοριάς. Αποφάσισα λοιπόν να ψαρέψω τα βαθειά και όταν θα δυνάμωνε ο καιρός, θα ψάρευα στα ρηχά και θολά. Τα φόρτωσα όλα και τράβηξα για τον τόπο που είχα στο μυαλό μου. Έφτασα, ντύθηκα και βούτηξα με ανυπομονησία. Καθώς κολυμπώ, βλέπω μια μεγάλη νομαδική μέδουσα που συνήθως την συναντάμε σε τροπικά νερά. Με την αύξηση της θερμοκρασίας, ήρθαν και στις δικές μας θάλασσες. 

                                             Η νομαδική μέδουσα!!!

Την περιεργάστηκα, τράβηξα το βίντεο που ήθελα και συνέχισα το κολύμπι μου. Λίγο πριν τον μικρό κάβο, είδα ωραία μελανούρια να τρυπώνουν κάτω από μια πέτρα. Γρήγορη βουτιά και πλησιάζω ήρεμα. Κοιτάζω μέσα στην τρύπα η οποία είναι διαμπερής. Περιμένω λίγο και τα μελανούρια γυρίζουν να δουν τι γίνεται. Σημαδεύω ένα από τα πιο μεγάλα στον σβέρκο και πατάω την σκανδάλη. Το μελανούρι κεραυνοβολιμένο, μένει κάτω στον βυθό. Συνεχίζω την βουτιά μου και πιάνω το μελανούρι και αναδύομαι.

Το 1ο ψάρι φέτος στην Κάρπαθο...

Είναι το πρώτο μου ψάρι στην Κάρπαθο φέτος. Λίγο πιο κάτω, ψάχνω διάφορους γνωστούς βράχους. Δεν βρήκα τίποτε που να το ήθελα, αλλά παρατήρησα ότι έχουν αρχίσει να εμφανίζονται μεγάλα κοπάδια από σκάρους. 

"Φαίνεται ότι θα είναι σκάρο-χρονιά και φέτος..." σκέφτηκα. Πήγα λίγο πιο βαθειά για να ψάξω μια γνωστή σχισμή. Βουτάω και ψάχνω, αλλά η σχισμή ήταν άδεια. Καθώς κοιτάω τριγύρω, αντιλαμβάνομαι ότι μεταξύ των σκάρων που με περιτριγυρίζουν, υπάρχει κι ένα καλό κίτρινο μπαρμπούνι. Περιμένω και την κατάλληλη στιγμή πατάω την σκανδάλη. Η βέργα περνάει σουβλάκι το μπαρμπούνι. 

Ένα μεγάλο κίτρινο μπαρμπούνι...

Πιάνω και το δεύτερο μου ψάρι και συνεχίζω για τα πιο βαθειά. Μερικές βαθιές βουτιές ήταν εντελώς άκαρπες. Οι βαθιές αμμόπλακες είναι όλες άδειες. 

"Ίσως η σχισμή να κρατάει κάποιο καλό θήραμα...." σκέφτηκα....Σε αυτήν την σχισμή έχω πιάσει κατά το παρελθόν ροφούσ αλλά και κολοχτύπες!!! Προχώρησα πιο κάτω ψάχνοντας την βαθιά σχισμή. που είναι στα -20 μ το βαθήτερό της σημείο. Αφού ετοιμάστηκα, έκανα την βουτιά μου. Πλησιάζω πολύ ήρεμα την σχισμή και ρίχνω μια κλεφτή ματιά. Υπάρχει ένας ροφός μέσα αλλά δεν μπορώ να καταλάβω πόσο μεγάλος είναι. Με το που στρίβει, καταλαβαίνω ότι το ψάρι είναι καλό. Σημαδεύω σβέρκο, αλλά με το που πατάω την σκανδάλη, το ψάρι κάνει μια απότομη κίνηση. Η βέργα πετυχαίνει το ψάρι, αλλά δεν ξέρω τι βολή έχω κάνει. Τραβάω το ψάρι το οποίο δεν έρχεται. Φεύγω για την επιφάνεια κρατώντας το σχοινί τεντωμένο. Δένω το ψαροντούφεκο στην σημαδούρα και παίρνω το 2ο ψαροντούφεκο. Ξεκουράζομαι αρκετά και ξαναβουτάω. Πλησιάζω την σχισμή και ψάχνοντας βρίσκω τον ροφάκο. Τον έχω πετύχει κάτω από το μάτι, και η βέργα δεν τον αφήνει να βραχώσει. Η ουρά της βέργας είναι έξω από την σχισμή. Βάζω το χέρι μου μέσα στην σχισμή και πιάνω την βέργα όσο πιο κοντά γίνεται στο ψάρι. Με ένα δυνατό τράβηγμα ο ροφάκος πετάγεται έξω και τον τραβάω στην επιφάνεια. Του δίνω ένα γρήγορο τέλος και τραβάω το ανάλογο βίντεο. Είναι ένα ψάρι 1,7 κιλών. Όλος χαρά τον τακτοποιώ στην σημαδούρα με τα άλλα ψάρια, αλλά ταυτόχρονα παρατηρώ ότι καιρός έχει αγριέψει αρκετά.

Καλώς τον ροφό!!!

Αποφασίζω να βγω, μπαίνω στο αμάξι και πάω από την άλλη πλευρά του μεγάλου κάβου όπου κόβει αρκετά τον καιρό. Όμως σε αρκετά σημεία είχε νεκρά φύκια, κάνοντας τα ψάρεμα σχεδόν αδύνατο. Έκανα αρκετά άκαρπα καρτέρια. Σε ένα από τα πολλά, προσγειώθηκα στην βάση ενός μεγάλου βράχου. Περίμενα και μετά από λίγο εμφανίστηκε ένα μεγάλο κοπάδι σκάρων. Ψάχνω να δω αν υπήρχε κάτι καλύτερο τριγύρω. Όταν δεν φάνηκε τίποτε, σημάδεψα τον πιο μεγάλο. Έπιασα έναν κόκκινο σκάρο των 700 γρ. 

Ένας κόκκινος σκάρος...

Με τον ίδιο τρόπο, έπιασα έναν πιο μικρό σκάρο. (500 γρ). Προχωρώντας πιο κάτω, έπεσα πάνω στα σκοτωμένα φύκια. Εκεί έβλεπα μόνο σκιές. Έτσι μου εμφανίστηκαν 2 καλοί σκάροι, αλλά πίσω τους ήταν ένας καλός κέφαλος. Σημάδεψα και σίγουρος για το αποτέλεσμα, πάτησα την σκανδάλη. Η βέργα πέτυχε στον σβέρκο ψιλά το ψάρι, το οποίο απελευθερώθηκε και το έχασα μέσα στην θολούρα. 

"Η πολύ σιγουριά Ζάχο...." είπα στον εαυτό μου. Συνεχίζοντας πιο κάτω, βρήκα τους σαργούς που έψαχνα. Το πρώτο ψάρι του έριξα κάθετη βολή, καθώς έτρεχε από κάτω μου. Του έξυσα την πλάτη και χάθηκε στο μπλε. Συνεχίζοντας βρίσκω περίπου 10 ψάρια, ανάμεσα στα βράχια. Γρήγορη βουτιά και κρύβομαι πίσω από τα βράχια. Κάποια ψάρια με πλησίασαν. Βλέπω έναν από τους πιο μεγάλους, αλλά την ώρα που τον σημαδεύω, στρίβει και φεύγει. Όμως ένας άλλος λίγο πιο μικρός, έκανε μια στροφή, δίνοντας μου την μοναδική ευκαιρία και πάτησα την σκανδάλη. Η βέργα πέτυχε τον σαργό στο κέντρο. Ήταν ένα ψάρι 450 γρ.

Να κι ο 1ος σαργός...

Έτσι όλος χαρά έπιασα και τον πρώτο Καρπάθικο σαργό της χρονιάς. Συνεχίζοντας, ένας σαργός κάνει να πάρει τα βαθιά, ενώ προλαβαίνω να του ρίξω μια κάθετη βολή. Αυτήν την φορά η βέργα τον πέτυχε στα πλάγια-κάθετα. Έτσι έπιασα έναν ακόμη σαργό των 430 γρ. 

Ο 2ος λίγο πιο μικρός...

Συνεχίζοντας παρακάτω, παρατηρώ έναν ροφάκο να τρυπώνει κάτω από έναν βράχο. Ταυτόχρονα βλέπω έναν πιο μεγάλο σαργό να πετάγεται έξω από τον βράχο που μπήκε ο ροφάκος. Ο σαργός μπαινοβγαίνει νευρικά ανάμεσα στις πέτρες. Τον περιμένω και μόλις περνάει κάτω από τα πέδυλά μου, πατάω την σκανδάλη. Η βέργα τον πετυχαίνει κάθετα κοντά στο κεφάλι. Είναι πιο μεγάλος από τους άλλους (600 γρ). 

Ο μεγαλύτερος της ημέρας, 600 γρ.

Απορημένος από την συμπεριφορά του σαργού, αποφασίζω να βουτήξω για να δω τι σημαίνει. Ο ροφάκος είναι το πολύ 800 γρ και δεν πρόκειται να του ρίξω. Βουτάω και καθώς ψάχνω, βλέπω κοντά του, μέσα στο σκοτάδι ένα πιο μεγάλο ψάρι.

"Μάλλον είναι στήρα..." και πάτησα την σκανδάλη. Η βέργα τραντάχτηκε κι εγώ την τράβηξα γρήγορα έξω. Ήταν μια πίγκα περίπου κιλό (1,2 κ).

Την πέρασα για πιο μεγάλη...

"Λίγο μικρή είναι..." είπα στον εαυτό μου και πήρα τον δρόμο του γυρισμού. Σε ένα από τα τελευταία καρτέρια πριν βγω, είδα ένα μεγάλο κοπάδι από σκάρους. Βούτηξα σκεπτόμενος μήπως υπάρχει κάτι καλό ανάμεσά τους. Καθώς ψάχνω τριγύρω, η ματιά μου πιάνει την κίνηση ενός μεγάλου γκρι σκάρου, που μου κρύβεται πίσω από τους βράχους. Τριγύρω υπάρχουν ωραία ψάρια, αλλά αυτός μάλλον πρέπει να ήταν ο αρχηγός. Περιμένω και μόλις μου δίνει την πρώτη ευκαιρία πατάω την σκανδάλη. Η βέργα πετυχαίνει τον σκάρο κοντά στο κεφάλι κι εγώ πιάνω τον πιο μεγάλο σκάρο της ημέρας που ήταν 1 κιλό!!! 

Ο μεγαλύτερος σκάρος, 1 κιλό!!!

Περιχαρής για το συνολικό αποτέλεσμα κι ευχαριστώντας τα Ουράνια για τα υπέροχα δώρα Τους, βγήκα. Καλά ξεκίνησε το ψάρεμα στην Κάρπαθο φέτος!!!  

Καλή αρχή!!!

Translation of the above article.
Title: Easter spearfishing in Karpathos Island...: 
Video & photos : Zacharias Skevofilax

After a difficult winter for fishing, due to a general lack of fish, I found myself on my beloved Karpathos for Easter. The excessive rains made all-weather John's farming life difficult and as a result that he couldn't plant what I wanted in his garden. So everything went back in planting time (tomatoes, eggplants, zucchini and squash and onions). 1st Picture: (Delays due to weather conditions...). On the other hand, the island had been filled with wildflowers. Karpathos, dressed in flowers, was very beautiful. Every hillside was adorned with beautiful wildflowers. Only at this time of year someone could see Karpathos Island so festively dressed. Usually, like most of the Cyclades Islands, it is completely dry since it is so rocky. 2nd Picture: (The flower-covered Karpathos!!!). After giving the parents the traditional surprise, I got my things in order. So the plans for the first Carpathian fishing trip of 2026 began. The weather was very good, but at noon the north winds would become rougher. So I decided in the beginning to fish the deeper parts and when the weather got stronger, I would fish in the shallows and murky waters. I loaded everything up and pulled over to the spot I had in my mind. I arrived, got dressed and dived in eagerly. As I was swimming, I saw a large nomad jellyfish (Phopilema nomadica). They live in tropical waters, but due to the rise of the temperature, they came to the Mediterranean Sea also. 3rd Picture: (The large nomad jellyfish!!!). I looked at it, took the video I wanted and continued my swim. Just before the small cape, I saw some nice saddled sea-breams (Oblada melanura) burrowing under a rock. A quick dive and I calmly approach. I looked into the hole, which was empty. I waited a bit and the saddled sea-breams turned to see what was going on. I aimed one of the larger ones and pull the trigger. The saddled sea-bream laid down on the seafloor. I continued my dive and caught the fish and emerged.                    4th Picture: (The first fish caught on Karpathos Island for this year...). It was my first fish in Karpathos. A little further down, I searched various familiar rocks. I didn't find anything I wanted, but I noticed that large schools of parrotfish (Sparisoma cretense) had started to appear.

"It looks like, it is going to be a parrotfish year once more in Karpathos Island ..." I thought. I went a little deeper to look for a familiar crevice. I dived and searched, but the crevice was empty. As I was looking around, I realised, that among the parrotfish that was surrounding me, there was also a good yellow mullet (Mulloidichthys martinicus). I waited and at the right moment and pulled the trigger. The spear skewered the yellow mullet. 5th Picture: (The big yellow mullet...). I caught my second fish and continued for the deeper waters. Some deep dives were completely fruitless. The deep sand-plates were all empty.

"Maybe the crevice holds some good prey..." I thought.... In this crevice I had caught dusky groupers (Epinephelus guaza) and Mediterranean slipper lobsters (Scyllarides latus) in the past!!! I moved further down looking for the deep crevice, which is at -20 m at its deepest point. After getting ready, I made my dive. I very calmly approached the crevice and took a sneak peek. There was a dusky grouper in there but I could't tell how big it was. As it turned, I realised that the fish was big enough. I aimed for the neck, but as soon as I pulled the trigger, the fish made a sudden movement. The spear hit the fish, but I didn't know how good was my shot. I pulled the fish, which didn't move at all. I left for the surface, keeping the rope taut. I tied the speargun to the buoy and took the 2nd speargun. I rested enough and dived again. I approached the crevice and while searching I found the dusky grouper. I'd shot it under the eye, and the spear won't let it get further in the crevice. The tail of the spear was out of the slit. I put my hand in the slit and grabbed the spear as close to the fish as possible. With a strong pull the little fish jumped out and I pulled it to the surface. I killed it immediately and took the appropriate video. It was a 1.7 kg fish. I happily arranged it on the buoy with the other fish, but at the same time I noticed that the weather was becoming quite bad. 6th Picture: (Wellcome!!!). I decided to go out, got in the car and drove to the other side of the big cape, where I would be protected from the storm. But in several places there were dead seaweed, making fishing almost impossible. I made several fruitless ambushes. On one of the many, I landed at the base of a large rock. I waited and after a while a large school of parrotfish appeared. I searched to see if there was anything better in the vicinity. When nothing appeared, I aimed the biggest one. I caught a red parrotfish of 700 gr. 7th Picture: (A red parrotfish...) In the same way, I caught a smaller one (500 gr). Swimming further down, I came across the dead seaweed. There I could only see shadows. So two good parrotfish appeared in front of me, but behind them was a good grey mullet (Mugil cephalus). I took aim and confident of the result, pulled the trigger. The spear scratched the fish in the neck, which broke free and I lost it in the blur.

"Too much confidence Zach..." I said to myself. Continuing further down, I found the white sea bream (Diplodus sargus) I was looking for. I shot it vertically, as it was swimming below me. I scratched its back and it disappeared into the blue. Continuing I found about 10 fish, among the rocks. A quick dive and hid behind the rocks. Some fish approached me. I saw one of the bigger ones, but as I was aiming at it, it turned and ran away. But another one, a little smaller, made a turn, giving me the only chance I was looking for and pulled the trigger. The spear hit the white sea bream in the center. It was a 450 gr. fish. 8th Picture: (Here is the first white sea bream...). So I happily caught the first Carpathian white sea bream of the year. Continuing, an other white bream tried a deep dive, while I manage to pull the trigger for a vertical shot at it. This time the spear hit it sideways-vertically. So I caught another 430 gr. white sea bream. 9th Picture: (The second and a bit smaller...). Continuing further, I notice a dusky grouper burrowing under a rock. At the same time, I noticed that a larger bream jumping out of the rock where the dusky grouper entered. The white sea bream nervously was moving in and out between the stones. I waited for it and as soon as it passed under my fins, I pulled the trigger. The spear hit it vertically near the head. It was the largest one (600 gr.). 10th Picture: (The biggest White Sea bream of the day, 600 gr!!!). Puzzled by the white sea bream's behaviour, I decide to dive in to see what was going on under the rock. The dusky grouper was at most 800 grams and I was not going to shoot it. I dived in and as I searched, I saw a larger fish near it, in the darkness.

"It's probably a golden grouper (Epinephelus costae)..." and I pulled the trigger. The fish shook violently the spear and I quickly pulled it out. It was a mottled grouper (Mycteroperca ruby) weighing about a kilo (1.2 kg). 11th Picture: (I thought it was much bigger...). 

"It's a bit small..." I said to myself and took the path back. In one of the last ambushes, I saw a large school of parrotfish. I dived in, wondering if there was anything good among them. As I looked around, my gaze caught the movement of a large grey parrotfish, hiding behind the rocks. There were some nice fish around, but it seemed to be the leader. I waited and as soon as he gave me the first chance, I pulled the trigger. The spear stroke the parrotfish near the head and I caught the biggest parrotfish of the day which was 1 kilo!!! 12th Picture: (The biggest parrotfish of the day, one kilo!!!). Happy with the overall outcome and thanking the Heavens for Their wonderful gifts I went out. Fishing in Karpathos started well this year!!! 13th Picture: (It was a good start!!!).

Λίτσα 6 κιλών σε ρηχά , θολά και τρικυμιώδη νερά ...6 kg leerfish in shallow, murky and stormy waters...

You may find this article in English at the end of the Greek version.

Title: 6 kg leerfish in shallow, murky and stormy waters... 

Video&Φωτογραφία : Ζαχαρίας Σκευοφύλαξ

Ξεκίνησα να πάω για ένα ακόμη ψάρεμα χαράματα και με πολύ βαρύ καιρό. Μαύρα σύννεφα είχαν σκεπάσει τον ουρανό και περίμενα από στιγμή σε στιγμή να ξεσπάσει η μπόρα. Το μόνο που ευχόμουν ήταν να προλάβω να βάλω την στολή....Τελικά πρόλαβα. Ντύθηκα και βούτηξα. Έκανε κρύο έξω και ειδικά όταν φορούσα την στολή που έπρεπε να την βρέξω για να την βάλω. 6^οC η εξωτερική θερμοκρασία, 17^οC η θερμοκρασία της θάλασσας. 

Στην αρχή σου έδινε την αίσθηση ότι ζετενόσουν, αλλά μετά όσο παίρνουμε η ώρα τα πράγματα δυσκόλευαν....Τέλος πάντων.

Η ορατότητα, παρόλο τον νοτιά αρκετά καλή. Με το που φτάνω στο σημείο που ήθελα να ψαρέψω, βλέπω κάτι αναπάντεχο. Ένας μικρός πορτοκαλής ιππόκαμπος έχει παρασυρθεί από τα κύματα και έπλεε κοντά στην επιφάνεια. Τον πηγαινοφέρνουν τα κύματα. Δεν ήθελα να τον πιάσω για να μην τον τραυματίσω. Έβαλα δίπλα του το χέρι μου, για να φανεί το μέγεθος του. Τον άφησα στην ησυχία του κι έφυγα. Έκανα πολλά καρτέρια άκαρπα. Σε ένα από αυτά, ενώ κοιτάζω προς μια κατεύθυνση, από την άλλη πλευρά, εμφανίστηκε ένα καλό λαβράκι. Δυστυχώς δεν είμαι καλυμμένος, από εκεί που φάνηκε το ψάρι. Έτσι έστριψε κάπως μακριά κι εγώ έκανα μια βολή απελπισίας. Πέτυχα όμως τον στόχο πολύ ψηλά και με το χτύπημα του ψαριού, πέταξε από πάνω του την βέργα και το έχασα. 

"Τουλάχιστον θα ζήσει..." είπα ψιλό-απογοητευμένος. Συνέχισα τα καρτέρια μου. Σε ένα από αυτά, προσγειώθηκα στον πετρώδη βυθό. Βούτηξα στην βάση ενός μεγάλου βράχου και περίμενα. Μετά από αρκετή ώρα, φάνηκε η σιλουέτα ενός λαβρακιού μέσα στην θολούρα. Προχώρησα λίγο μπροστά, αλλά πάντα καλυμμένος από τα βράχια του βυθού. Έκανα διάφορους ήχους και τράβηξα την προσοχή του. Το λαβράκι με πλησίασε πολύ. 

Το μικρό....δυστυχώς...

"Δεν μπορούσε να ήταν το προηγούμενο...αυτό είναι μικρό..." σκέφτηκα . Με κοίταξε όλο δυσπιστία, για να απομακρυνθεί, αλλά στάθηκε εντός βολής και περίμενε. Με το που άφησα το πόστο μου για να πάρω ανάσα, εξαφανίστηκε μέσα στην θολούρα. Λίγο πιο κάτω είδα μπροστά μου κάτι μεγάλους βράχους που μου έδιναν ωραία κάλυψη. Βούτηξα, σύρθηκα μπροστά και περίμενα. Από την σχισμή έβλεπα τι γινόταν, χωρίς να γίνομαι αντιληπτός. Σε κάποια στιγμή εμφανίστηκε ένας καλός σαργός. Το ψάρι με την πλευρική του γραμμή αισθάνθηκε την παρουσία μου, αλλά δεν ήξερε τι ήμουν. Πλησίασε κάνοντας νευρικά τα γνωστά ζίκ-ζακ που κάνουν οι σαργοί. Όταν μπήκε στο πεδίο της βολής του ψαροντούγεκού μου, βγήκα λίγο πιο μπροστά κι όταν έστριψε ο σαργός πάτησα την σκανδάλη. Η βέργα τον πέτυχε στον σβέρκο κι ο σαργός στριφογυρίζοντας γύρω από την βέργα, έπεσε στον βυθό. Είχα πιάσει έναν μισόκιλο σαργό. 

Επιτέλους!!!

"Πάλι καλά..." είπα στον εαυτό μου. Τον πήρα στα χέρια μου και τον φίλησα ζητώντας του συγνώμη. Έκανα πολλά άκαρπα καρτέρια. Ο καιρός έχει δυναμώσει κι άλλο. Λίγο πιο κάτω σε ένα ακόμη καρτέρι, ανάμεσα στα κύματα βλέπω πολλά μικρόψαρα. Περιμένω κρυμμένος, όταν ένα μεγάλο κοπάδι από μικρούς κεφάλους εμφανίστηκε μπροστά μου. Περιμένω να περάσουν τα ψαράκια ήρεμα, για να μην τρομάξουν οτιδήποτε υπάρχει τριγύρω. Όντως ένας καλός σαργός, ακολουθεί τους κεφάλους ήρεμος. Ο συναγερμός δεν δόθηκε από το κοπάδι κι έτσι όλα καλά. Εκμεταλεύομαι την ηρεμία, σημαδεύω τον σαργό και πατάω την σκανδάλη. Η βέργα πετυχαίνει τον σαργό κοντά στην ουρά. Ο σαργός τρελαίνεται και τρέχει δεξιά-αριστερά για να απελευθερωθεί από την βέργα. Μάταια όμως και μετά από πολύ λίγο τον έχω στα χέρια μου. Είναι περίπου το ίδιο μέγεθος με τον προηγούμενο. 

Να κι ο άλλος...

Χαρούμενος πήρα τον δρόμο για τον γυρισμό. Στο γνωστό σημείο, έκανα καρτέρι περιμένοντας... Μετά από λίγο ήρθαν οι καλεσμένες μου. Το μεγάλο κοπάδι από τις μουρμούρες εμφανίστηκε με όλη του την μεγαλοπρέπεια. Τις θαύμασα για μια ακόμη φορά και φυσικά δεν πάτησα την σκανδάλη. Όταν άρχισαν να φεύγουν, έφυγα κι εγώ για την επιφάνεια. 

Η γνωστή παρέα...

Τότε ξέσπασε η αναμενόμενη καταιγίδα. Μια έντονη βροχή έπεφτε κάνοντας φασαρία. Κάποιοι κεραυνοί έπεσαν μακριά κι εγώ αποφάσισα να βγω. 

Βρέχει με το τουλούμι που λένε...

"Μάλλον πρέπει να βγω..." σκέφτηκα και κολύμπησα προς την παραλία. Λίγο πριν την έξοδο, έπεσα πάνω σε ένα τεράστιο κοπάδι από γαύρους. Μέσα στην θολούρα του έντονου νοτιά σε συνδυασμό με την καταιγίδα, χιλιάδες ψαράκια με περικύκλωσαν. Όπου και να κοιτούσα υπήρχαν ψαράκια που τσιμπολογούσαν κάτι μέσα στο νερό. 

"Δεν μπορεί... με τέτοιο κοπάδι τριγύρω μου, κάπου θα υπάρχει κάποιος κυνηγός..." σκέφτηκα. Πλακώθηκα στα καρτέρια. Τίποτα. Το κακό ήταν ότι όλο το κοπάδι έδειχνε ήρεμο. Με τα πολλά καρτέρια έφυγαν και τα ψαράκια κι εγώ τράβηξα για την παραλία.

Κάπου πρέπει να κυκλοφορεί κυνηγός!!!

"Άλλο ένα..." και μετά από λίγο "Άλλο ένα καρτέρι..." έλεγα στον εαυτό μου και βουτούσα. Τίποτα και πάλι. Είχα φτάσει στα πολύ ρηχά κι αποφάσισα ένα τελευταίο καρτέρι και να βγω. Βουτάω ανάμεσα στα βράχια και περιμένω. Ο έντονος κυματισμός με κουνάει και δεν μπορώ να σταθεροποιηθώ. Κάνω διάφορους λαριγκισμούς και περιμένω, κοιτάζοντας δεξιά-αριστερά. Σε κάποια στιγμή βλέπω τις καλόγριες να τρέχουν προς τα ρηχά. 

"Μάλλον τις τρόμαξαν τα πέδυλά μου καθώς με κουνάνε τα κύματα..." σκέφτηκα. Γυρίζω το κεφάλι μου αριστερά, βλέπω πολύ κοντά μου το κεφάλι μιας λίτσας. Μου φάνηκε μεγάλη. Μια άγρια φάτσα έχει έρθει να δει ποιος εισέβαλε στον χώρο της!!!

Με τσαμπουκά!!!

Το ψάρι πέρασε από μπροστά μου κι εγώ σήκωσα απαλά το ψαροντούφεκο και πάτησα ενστικτωδώς την σκανδάλη. Η βέργα πέτυχε την λίστα στα πλαϊνά της πτερύγια. Λόγω της κοντινής βολής, η βέργα την ξεπέρασε και το ψάρι πέρασε στο σκοινί του ψαροντούφεκου. Ξεκίνησε ένας αγκώνας για το ποιος θα επικρατήσει. 

Σέρνοντας τη βέργα!!!

Η λίστα χτυπώντας την μεγάλη ψαλιδωτή ουρά της, χάθηκε μέσα στην θολούρα. Εγώ κρατούσα το σχοινί τεντωμένο. Πότε το μάζευα κι όταν το ψάρι έτρεχε άφηνα σχοινί. Είχα και την αγωνία μην μπλέξει η βέργα στον βυθό και με την δύναμη του ψαριού, σκιστεί και το χάσω. Ευτυχώς με το μάζεμα που έκανα, η βέργα είχε πάει παράλληλα, δίπλα στο σώμα της λίτσας. Μετά από αρκετά λεπτά μάχης, κατάφερα να την πιάσω από την ουρά της, μετά από τα βράγχια κι εκεί τελείωσε η μάχη. 

Επιτέλους, ένα αίσιο τέλος!!!

Της έδωσα ένα γρήγορα τέλος και έχοντας στην αγκαλιά μου την 6κιλη λίτσα βγήκα. Δεν υπήρχε περίπτωση να ψαρέψω κι άλλο. Ευχαριστώντας τα Ουράνια για τα υπέροχά Τους δώρα και φιλώντας την λίτσα βγήκα.

Τέλος για σήμερα!!!

Υ.Γ. όταν καθάριζα την λίτσα, στο στομάχι της βρέθηκε ένας ολόκληρος γαύρος!!!

Translation of the above article.
Title: 6 kg leerfish in shallow, murky and stormy waters... 
Video & photos : Zacharias Skevofilax

I set out for another fishing trip at dawn with a very bad weather. Black clouds had covered the sky and I was expecting a downpour at any moment. All I wished was to have time to put on my wetsuit, before the rain....I finally made it. I got dressed and dived in. It was cold outside, especially when I was wearing the wetsuit that I had to wet it in order to put on. 6°C the outside temperature, 17°C sea temperature. (1st Picture: It was a bit cold...). At first, in the sea, it gave you the feeling that you were getting hot, but then as time went on things got colder... Anyway. The visibility, despite the southerly winds, was quite good. As soon as I reached the spot where I wanted to fish, I saw something unexpected. A small orange seahorse (Syngnathidae-Hippocampus) had been swept away by the waves and was floating close to the surface. The waves were carrying it back and forth. I didn't want to catch it so as not to injure it. I put my hand next to it, so that its size would be visible. I left it alone and left. I made many fruitless ambushes. In one of them, while I was looking in one direction, a good sea bass (Dicentrarchus labrax) appeared from the other side. Unfortunately, I was not covered from any rocks, from the side that the fish appeared. So it turned to leave a bit far away and I made a desperate shot. But I hit the sea bass too high in its back and with a violent movement of its body, it threw the spear off and I lost it.
"At least it'll live..." I said, slightly disappointed. I continued my dives. On one of them, I landed on the rocky bottom. I dived to the base of a large rock and waited. After a while, the silhouette of a sea bass appeared in the blur. I moved forward a little, being always covered by the rocks of the sea floor. I made various sounds and attracted its attention. The sea bass turned and came very close to me. (2nd Picture: Unfortunately it is too small..).
"Why it couldn't have been the previous one... this is small..." I thought. It looked at me in disbelief, about to move away, but it stood within range and waited. As soon as I swam towards the surface, it disappeared into the murky waters. A little further down I saw some large rocks in front of me that would gave me good cover. I dived, crawled forward and waited. From the crack I could see what was happening, without being noticed. At some point a good white sea bream (Diplodus sargus) appeared. The fish with its lateral line sensed my presence, but it didn't know what I was. It approached, making nervously the familiar zig-zags that white sea bream do. When it entered the range of my spear, I crawled forward a little and when the fish turned I pulled the trigger. The spear stroked the fish in the neck and the white sea bream, spinning around the spear, fell to the bottom. I had caught a half-kilo white sea bream. (3rd Picture: Finally!!!). 
"Well done..." I said to myself. I took it in my arms and kissed it apologizing. I made many fruitless attempts. The weather has gotten even stronger. A little further down in another attempt, between the waves I saw many baitfish. I was waiting in hiding when a large school of small grey mullets (Mugil cephalus) appeared in front of me. I waited for the school to pass calmly, so as not to scare anything around. Indeed, a good white sea bream was following the grey mullets calmly. The school did not raise an alarm, so everything was fine. I took advantage of the calmness, aimed at the white sea bream and pulled the trigger. The spear hit the fish near the tail. The white sea bream went crazy and run left and right trying to free itself from the spear. But in vain and after a very seconds I had it in my hands. It was about the same size as the previous one. (4th Picture: Here is an other one...). Happy, I decided to return. At the known  spot, I dived and waited... After a while, my guests arrived. The large school of striped sea breams (Lithognathus mormyrus) appeared in all their glory. I admired them once more and of course I didn't pull the trigger. When they started to leave, I also left for the surface. (5th Picture: The famous group...). Then the expected storm broke out. A heavy rain was falling, making a lot of noise. Some lightning struck in the distance and I decided to go out. (6th Picture: It was raining cats and dogs...).
"I should probably get out..." I thought and swam towards the beach. Just before leaving, I came across a huge school of European anchovies (Engraulis encrasicolus). In the blur of the strong southerly winds combined with the storm, thousands of small fish surrounded me. Everywhere I looked there were anchovies nibbling something in the water.
"It is not possible... with such a large school around me, there must be a predator somewhere..." I thought. I did countless ambushes. Nothing. The bad thing was that the whole school seemed calm. With my many dives, the fish left and I headed for the beach. (7th Picture: There must be a predator around!!!).
"One more..." and after a while "Another one ambush..." I said to myself and dived. Nothing again. I had reached the very shallows and decided to do one last ambush and get out. I dived between the rocks and waited. The intense waves were shaking me and I could't stabilise myself. I did various noises and waited, looking left and right. At some point I saw the black Damselfish (Chromis chromis) running towards the shallows.
"Probably my fins scared them as the waves were rocking me..." I thought. I turned my head to the left, I saw the head of a leerfish (Lichia amia) very close to me. Due to the closeness, it seemed very big to me. A wild and fearless face had come to see who had invaded its space!!! (8th Picture: The bully!!!). The fish passed in front of me and I gently raised the speargun and instinctively pulled the trigger. The spear found the leerfish on its side fins. Due to the closeness of the shot, the spear passed through it and the fish ended up into the speargun line. A tug-of-war began over who would prevail. (9th Picture: Dragging along the spear!!!). The leerfish, flapping its large scissored tail, disappeared into the blur. I kept the line taut. Sometimes I would pull it in and when the fish ran I would let go the line. I was also worried that the spear could get tangled in the bottom and with the force of the fish, it would tear and I would lose it. Luckily, as I was reeling, the spear had gone parallel to the body of the fish. After several minutes of fighting, I managed to grab it by its tail, then the gills, and that was the end of the fight. (10th Picture: Finally, a happy ending!!!). I gave it a quick end and with the 6kg leerfish in my arms I went out. There was no need to fish any more. Thanking the Heavens for Their wonderful gifts and kissing the fish I went out. (11th Picture: Done for today!!!).
P.S. When I was cleaning the leerfish, I found a whole European anchovy  in its stomach!!!