Κρανιός:Μία έκπληξη μέσα στην θολούρα!!! Tiger tooth croaker: A surprise amidst the murky waters!!!

You may find this article in English at the end of the Greek version.

Title: Tiger tooth croaker:  A surprise amidst the murky waters!!!

Video&Φωτογραφία : Ζαχαρίας Σκευοφύλαξ

Μετά από μερικά άκαρπα ψαρέματα, αποφάσισα να επισκεφτώ πάλι τον Β. Ευβοϊκό. Έφτασα χαράματα και χάρηκα βλέποντας ότι η θάλασσα να είναι κολλημένη. Ντύθηκα όσο πιο γρήγορα μπορούσα και βούτηξα. Προχώρησα πιο κάτω και άρχισα τα καρτέρια. Μετά από λίγο εμφανίστηκαν τα πρώτα κοπάδια των κεφάλων. Τα ψάρια σε αρκετά καρτέρια περνούσαν από μπροστά μου, αλλά εγώ έψαχνα κάτι άλλο.

Δύο ώρες έψαχνα για κυνηγούς αλλά.... μάταια!!!

Δεν τους πείραξα, μιας και έψαχνα τα γοφάρια ή τα λαβράκια. Πέρασε αρκετή ώρα και στο τέλος εμφανίστηκαν τα πολυπόθητα γοφάρια. Ένα μεγάλο κοπάδι με περιτριγύρισε δύο φορές, πριν χαθεί στα θολά νερά. Με ευχαρίστησε το γεγονός, το ότι είδα τόσα πολλά γοφάρια...

Πολλά αλλά μικρά...

"Που είναι η μάνα σας ή η γιαγιά σας???" τα ρώτησα. Ήταν όλα μικρά. Δεν νομίζω ότι υπήρχε έστω ένα ψάρι πάνω από κιλό. Συνέχισα τα καρτέρια μου και εμφανίστηκαν πάλι κέφαλοι. Μην βλέποντας κάτι καλύτερο, πήρα την απόφαση να πιάσω έναν από τους πιο μεγάλους. Όντως μετά από λίγο, ένας από τους μεγαλύτερους, πέρασε από τα αριστερά μου και του έριξα. Έτσι έπιασα το πρώτο ψάρι της ημέρας που ήταν 1,1 κιλά. 

Το 1ο για σήμερα...

Έκανα κάποια καρτέρια ακόμη κι αποφάσισα να βγω. Λίγο πριν τη έξοδο, ένα μικρό σαλάχι πετάχτηκε κάτω από τα πόδια μου.

"Να είναι μόνο του???" αναρωτήθηκα και έριξα μια πιο προσεχτική ματιά. Όντως μετά από λίγο είδα ένα ακόμη μικρό σαλάχι καμουφλαρισμένο και χωμένο μέσα στην άμμο του βυθού. 

Το βρήκα...

Το πλησίασα για να πάρω το πλάνο που ήθελα κι εκείνο πετάχτηκε όταν το πλησίασα πολύ κοντά. 

Μάλλον το πλησίασα πολύ...

Κολύμπησα λίγο πιο κάτω υποβρυχίως γιατί είχα δει άλλο ένα. Συνέβη τα ίδια με το προηγούμενο και βγήκα. Τακτοποίησα το ψάρι στο ψυγείο πάγου και οδήγησα κάποια χιλιόμετρα και πήγα στην παλιά πλατφόρμα. Έκανα πολλά άκαρπα καρτέρια όταν σε ένα από αυτά είδα κάτι μαγικό. Καθώς κάνω το καρτέρι μου, εμφανίζονται πάρα πολλοί κακαρέλοι ανακατεμένοι με ούγενες και μουρμούρες. Κάποια ψάρια ήταν αρκετά μεγάλα για το είδος τους. Όμως η ομορφιά του πλάνου, δεν μου επέτρεψε να πατήσω την σκανδάλη. Τα χάζεψα εκστασιασμένος όσο μπορούσα και αναδύθηκα. 

Ομορφιά!!!

"Μάλλον θα φύγουμε μόνο με τον κέφαλο...." σκέφτηκα. Αλλά αυτό δεν με πείραζε, γιατί είχα δει αυτήν την μαγική εικόνα. Η καλή ορατότητα μου επέτρεπε να κάνω βαθύτερα από ότι συνήθως καρτέρια, αλλά το μέρος ήταν άδειο από τα ψάρια που ήθελα. Δεν είχα δει ούτε ένα λαβράκι, έστω και μικρό. Προς το τέλος του ψαρότοπου, είδα από μακρυά δύο γοφάρια να έρχονται προς το μέρος μου. Γρήγορη, ήσυχη βουτιά και περίμενα. Όμως δυστυχώς με είχαν δει και τα ψάρια. Έτσι έμειναν μακριά να με παρατηρούν. Το πιο μεγάλο μπορεί να ήταν κοντά στα δύο κιλά, μπορεί... Αναδύθηκα και ξαναβούτηξα. Το ίδιο συνέβη πάλι. Με πλησίασαν και  έμειναν εκτός της βολής του ψαροντούφεκου. 

"Θα μας τρελάνουν....Ζάχο....' είπα στον εαυτό μου...όταν παρατήρησα πιο πλάγια από τα δύο γοφάρια, μεγάλες σιλουέτες να είναι στάσιμες στο ύψος της θολούρας. 

"Μεγάλοι κέφαλοι, λαβράκια..." αναρωτήθηκα, αλλά κοιτώντας πιο προσεχτικά "Κρανιοί, Ζάχο Κρανιοί είναι...." είπα στον εαυτό μου και αναδύθηκα όσο πιο ήσυχα μπορούσα. Πλησίασα σχεδόν ακίνητος. Τα ψάρια ήταν περίπου 7-8 μικρά και μεγάλα. Βούτηξα, κάνοντας την πιο αθόρυβη βουτιά που έχω κάνει ποτέ και τα πλησίασα. Τ ψάρια με αντιλήφθηκαν, αλλά παρέμειναν στο πόστο τους. Λίγο κάποια κινήθηκαν. Ψάχνοντας, είδα ότι ένα από τα μεγαλύτερα ψάρια ήταν και πιο κοντά μου. Επικεντρώθηκα, σημάδεψα σβέρκο και πάτησα την σκανδάλη. Χαμός. Το μεγάλο ψάρι εκτινάχθηκε και βούτηξε για τα βαθειά. Εγώ το κόντραρα και να μην μπερδευτεί τις κολώνες. Το επιχείρησε δύο φορές. Και τις δύο κατάφερα εύκολα να το βγάλω και το τράβηξα στα ανοιχτά για να μην έχω δυσάρεστες εκπλήξεις. Το τράβηξα κοντά μου, αλλά δυσκολεύτηκα να το ακινητοποιήσω. Ο κρανιός μαχόταν σθεναρά, μέχρι που τον έπιασα από τα βράγχια. Εκεί τελείωσαν όλα. Το μαχαίρι μου ανέλαβε να κάνει την απαραίτητη τελετουργία λήξης. Ήταν τέσσερα κιλά. 

Αυτό μάλιστα!!!

Μπορεί η βολή μου να ήταν καλή, αλλά δεν του είχε πλήξει κάποιο κύριο όργανο του. Η βολή ήταν σχεδόν κάθετη και η βέργα είχε μπεί ψιλά στον σβέρκο και του βγήκε κοντά στα πλαϊνά του πτερύγια.

Τέλος για σήμερα!!!

Ο κρανιός, μου έδωσε μια σκληρή μάχη μέχρι να υποκύψει. Δεν χρειαζόταν να ψαρέψω κι άλλο, αν και είχα πάρα πολύ χρόνο στην διάθεση μου. Ευχαριστώντας τα Ουράνια για το υπέροχό Τους δώρο, τράβηξα για την παραλία. Εκεί τους 30 πόντους νερού, χωρίς να το καταλάβω, κατατρόμαξα μια καβουρομάνα. Το μικρό οστρακόδερμο, πανικοβλημένο μου έκανε επιθέσεις.

Ο τρομαγμένος τσαμπουκάς!!!

Από τα γέλια παραλίγο να πνίγω. Όποτε την πλησίαζα, άνοιγε τις μακριές δαγκάνες της κι έκανε επίθεση στην κάμερα. Με τόπου απομακρυνόμουν, δίπλωνε τις δαγκάνες κοντά στο σώμα της κι έτρεχε μακρυά μου. Πήρα τα πλάνα που ήθελα και την άφησα να τρέχει για να κρυφτεί, ανάμεσα στις πετρούλες του βυθού. 

"Αν το μέγεθος σου ήταν διαφορετικό, θα είχες κακά ξεμπερδέματα..." της είπα και βγήκα έξω περιχαρής.

Άμα Θέλει να σου το Δώσει!!!

Translation of the above article.

Title: 
Tiger tooth croaker: A surprise amidst the murky waters!!!
Video & photos : Zacharias Skevofilax

After a several unsuccessful spearfishing trips, I decided to visit the North Evoikos Bay again. I arrived at dawn and was delighted to find out that the sea was dead calm. I geared up as quickly as I could and dove in. I moved further along and began my ambushes. Before long, the first school of grey mullets (Mugil cephalus)) appeared. In several instances, the fish swam right past me, but I was looking for something else. (1st Picture: For two hours I was looking for predators...but in vain!!!). I didn't disturb them, since I was looking for bluefish (Temnodom saltator)or sea bass (Dicentrarchus labrax).  Quite some time passed, and finally, the long-awaited bluefish appeared. A large school of bluefish passed me twice before vanishing into the murky waters. I was pleased to see so many bluefish... (2nd Picture: Many but small...). 

"Where are your mothers or grandmothers?" I asked them. They were all small; I don't think there was a single fish weighing over a kilo. I continued my ambushes, and grey mullets appeared again. Seeing nothing better, I decided to take one of the larger ones. Sure enough, a short while later, one of the bigger ones swam past on my left, and I shot it. That’s how I caught the first fish of the day, weighing 1.1 kilos. (3rd Picture: The first for today...). I made a few more ambushes and decided to head out. Just before exiting, a small stingray darted out from under my feet. 

"Is it all alone?" I wondered, and took a closer look. Sure enough, after a moment, I spotted another small stingray (Myliobatoidei), camouflaged and buried in the sandy seabed. (4th Picture: I found it...). I moved closer to get the video shot I wanted, and it darted away when I got too close.           (5th Picture: I probably got too close...). I swam underwater a bit further because I had spotted another one. The same thing happened as before, and I got out. I stowed the fish in the ice cooler, drove a few kilometres, and headed to the old platform. I made several fruitless ambushes before witnessing something magical. While lying and waiting, a large number of two-banded sea bream (Diplodus vulgaris) appeared, mixed with striped sea bream (Lithognathus mormyrus) and sharpsnout sea bream (Diplodus putanzzo). Some of the fish were quite large for their species. Yet, the sheer beauty of the scene kept me from pulling the trigger. I gazed at them in rapture for as long as I could, then surfaced.        (6th Picture: Beauty!!!).

"I’ll probably leave with just the grey mullet..." I thought. But I didn't mind, because I had witnessed that magical sight. The good visibility allowed me to perform deeper-than-usual dives, yet the area was devoid of the fish I was after. I hadn't seen a single sea bass, not even a small one. Towards the end of the fishing spot, I saw two bluefish approaching me from a distance. A quick, silent dive, and I waited. Unfortunately, the fish had spotted me, too. So, they kept their distance and watched me. The largest one probably weighed close to two kilos... I surfaced and dove again. The same thing happened: they approached but stayed just out of speargun's range. 

"They’re going to drive us crazy... Zac..." I said to myself when I noticed large silhouettes hovering motionless at the edge of the murky water, just off to the side of the two bluefish. "Big mullet, sea bass..." I wondered, but looking more closely—"Tiger tooth croaker (Otolithes ruber) they're tiger tooth croaker ..." I said to myself, and surfaced as quietly as I could. I approached, moving almost imperceptibly. There were about seven or eight of them, a mix of small and large fish. I dove—making the most silent dive of my life—and closed the distance. The fish sensed my presence but held their ground; only a few shifted slightly. As I scanned the area, I spotted one of the largest fish—and it happened to be the closest to me. I focused, aimed for the back of its head, and pulled the trigger. Chaos ensued. The big fish surged and dove for the depths. I held it back to keep it from tangling in the pillars; it tried twice to do just that. Both times I managed to steer it clear easily, pulling it out into open water to avoid any nasty surprises. I brought it close but struggled to subdue it. The tiger tooth croaker fought fiercely until I finally grabbed it by the gills. That was the end of the struggle. My knife took care of the final ritual. It weighed four kilos.       (7th Picture: Now we are talking!!!). My shot was good, but it hadn't struck any vital organ. The shot was almost vertical; the spear had entered high up on the back of the neck and exited near its side fins. (8th Picture: Done for today!!!). The tiger tooth croaker put up a fierce fight before finally succumbing. I didn't need to fish any longer, even though I had plenty of time. Thanking the Heavens for Their wonderful gift, I headed for the shore. There, in just thirty centimetres of water, I inadvertently startled a European Spiny spider crab (Maja squinado); panicked, the little crustacean launched attacks at me. (9th Picture: The terrified tough bully!!!). I nearly choked from laughter. Whenever I approached it, it would spread its long claws-pincers and lunged an attack at the camera. As soon as I backed away, it would tuck them close to its body and scurry off. I got the video shots I wanted and let it run off to hide among the pebbles on the seabed. 

"If you had a different size, you'd be in big trouble..." I said, and emerged, delighted. (910h Picture: When the Heavens Want to Provide!!!).

Η αγάπη ποτέ δεν χάνεται!!!

Πρόσφατα βρέθηκα στον γάμο της ανιψιάς μου Σοφίας. Ο γάμος ήταν υπέροχος και φυσικά ξεφαντώσαμε στο γλέντι που ακολούθησε. Καθώς ήμουν ακουμπισμένος στην καρέκλα μου κι έβλεπα την νέα γενιά να ξεφαντώνει από την μια μεριά κι από την άλλη να αναλαμβάνουν τα ηνία της ζωής σιγά-σιγά, μου ήρθαν στην μνήμη μου γεγονότα και καταστάσεις που είχαν να κάνουν με την νύφη (ανηψιά μου), τον αδελφό της τον Χρήστο, την Σοφία (κόρη μου) και τον ανιψιό μου Θοδωρή, που κλείνει αυτήν την τετράδα. Αυτά τα τέσσερα ξαδελφάκια μεγάλωσαν μαζί, πριν τους χωρίσει η καθημερινότητα καθώς περνούσαν τα χρόνια. Φυσικά εδώ έπαιξαν μεγάλο ρόλο και οι κοινές διακοπές μας στην αγαπημένη μας Κάρπαθο. Αυτά τα τέσσερα παιδιά τότε, όντας μέρος της οικογένειας τα μεγάλωσα κι εγώ εν μέρη, στον βαθμό που μου αναλογεί. Βλέποντας τους να χορεύουν, να διασκεδάζουν και να φαίνονται ευτυχισμένοι, μου ήρθε στο μυαλό μια σκέψη: Πόσο γρήγορα πέρασαν τα χρόνια και πόσο πολύ έχουν μεγαλώσει, έχουν παραμεγαλώσει, όπως συνηθίζω να λέω. Η Σοφία μόλις παντρεύτηκε, ο Χρήστος έχει ήδη δύο παιδιά...Το μυαλό μου ταξίδεψε πίσω στον χρόνο, ψάχνοντας τα διάφορα γεγονότα που έχω ζήσει μαζί τους στο παρελθόν. Θυμήθηκα καταστάσεις και γεγονότα που κάποια από αυτά δεν ήμουν και πολύ σίγουρος αν έγιναν όπως τα θυμώνουν. Έτσι λοιπόν το επόμενο πρωινό, μάλλον μεσημέρι θα έλεγα εξαιτίας του ξενυχτιού, βάλθηκα να βρω τις αποδείξεις που χρειαζόμουν και την "έπεσα" στα διάφορα φωτογραφικά άλμπουμ. Μετά από αρκετή ώρα και στις κατάλληλες ημερομηνίες βρήκα αυτά που έψαχνα. Δεν ήταν στις αναμνήσεις μου μόνο, αλλά τώρα είχα και αδιάσειστες αποδείξεις στα χέρια μου. Βρήκα αρκετές φωτογραφίες, αλλά επικεντρώθηκα σε τρεις που θεωρώ ότι είναι οι πιο αντιπροσωπευτικές.

Η τρομερή τετράδα!!!

Στα αριστερά η Σοφία, πρόσφατα νύφη, μετά η κόρη μου, δίπλα ο εκστασιασμένος Θοδωρής (ποιος να θυμάται γιατί) και ο έκπληκτος Χρήστος (μπαμπάς με δύο παιδιά τώρα!!!)

Στα αριστερά η Σοφία παίζει με την άμμο, η κόρη μου με την καπελαδούρα αποσβολωμένη με κάτι??? και ο Χρηστάρας έτοιμος για την μάχη??? κι εγώ ... με μαλλιά!!!

Εδώ πάλι στην παραλία του Αγ. Νικολάου στην Αρκάσα Καρπάθου, όπως και στην παραπάνω φωτό. Αν θυμάμαι καλά, ήταν το τέλος μιας μάχης με τα τρία ανήψια μου, όπου είχα χάσει κατά κράτος....Τα δύο μεγαλύτερα χαιρόντουσαν για την νίκη, ο Χρήστος ψύχραιμος....   

Υ.Γ. Ο πανδαμάτωρ χρόνος όλα τα καλύπτει....Κάποια πράγματα/καταστάσεις όμως, είναι όμορφο να μην ξεχνιούνται!!! 

Βέβαια "η αγάπη ποτέ δεν χάνεται!!!" (Απ. Παύλος)

Βουτιά στο βασίλειο της τσούχτρας!!! Diving into the kingdom of the common jellyfish!!!

You may find this article in English at the end of the Greek version.

Title: Diving into the kingdom of the common jellyfish!!!

Video&Φωτογραφία : Ζαχαρίας Σκευοφύλαξ

Με το που τελείωσε ο Μάης και μαζί του η απαγόρευση του ψαροντούφεκου, ξεκίνησε η πολυπόθητη εξόρμηση. Τα πλάνα είχαν ετοιμαστεί αρκετές μέρες πριν. Θα πήγαινα χαράματα στον αγαπημένο μου Β Ευβοϊκό. Εκεί με περίμενε με το καινούργιο του φουσκωτό ο φίλος μου ο Πέτρος. Στις 6:30 πμ πλέαμε στα ήρεμα νερά του Β Ευβοϊκού. Πήγαμε σε ένα αγαπημένο μας μέρος. Τις προηγούμενες μέρες εκεί είχε δει να παίζουν μεγάλα ψάρια ο Πέτρος. Φτάσαμε και βούτηξα αμέσως. Η ορατότητα τησ θάλασσας φαινόταν πολύ καλή. Το βάθος είναι περίπου -10μ. Βουτάω και πλησιάζω τον βυθό. Τα νερά καθαρά μέχρι τα -8μ. Μετά από εκεί υπήρχε ένα παγωμένο υπόγειο ρέμα που τα είχε κάνει όλα θολά. Τότε είδα μερικές πολύ μικρές τσούχτρες. Από την λαχτάρα μου να βουτήξω, ούτε που τους έδωσα σημασία. Στην επόμενη βουτιά, ο ώμος μου σχεδόν τράκαρε σε μια προεξοχή του βυθού. Λόγω της θολούρας δεν την είδα. Αποφάσισα να πάω πιο ρηχά. Τότε παρατήρησα τις τσούχτρες. Αμέτρητες μικρές τσούχτρες που σε μέγεθος δεν ξεπερνούσαν το νόμισμα των 2 ευρώ. 

Ήταν παντού!!!

Όπου και να κοιτούσα υπήρχαν κοπάδια με αμέτρητες μικρές τσούχτρες. Έκανα πολλά καρτέρια και σε ένα από αυτά, το μόνο που είδα κάποιους κεφάλους. Δεν μπορούσα να καταλάβω λόγω της θολούρας, πόσο μεγάλα ήταν τα ψάρια. Έτσι σημάδεψα τον πιο μεγάλο και πάτησα την σκανδάλη. Έπιασα ένα ψάρι του κιλού κι απογοητευμένος κολύμπησα προς τον Πέτρο.

Το 1ο ψάρι του καλοκαιριού...

Φύγαμε γιατί ούτε κι εκείνος είχε πιάσει κάτι αξιόλογο. Με πήγε στην παλιά πλατφόρμα. Στο πρώτο κιόλας καρτέρι μου ήρθαν κέφαλοι. Ένα αρκετά μεγάλο κοπάδι με προσπέρασε, για να κάνει έναν κύκλο πάλι γύρο μου. 

"Ωραία, ίσως έχει γοφάρια..." είπα και δεν πάτησα την σκανδάλη. Όντως μετά από λίγα καρτέρια εμφανίστηκε ένα μεγάλο κοπάδι από γοφάρια. 

Δυστυχώς τα γοφάρια ήταν πιο μικρά από τους κεφάλους!!!

Το απογοητευτικό ήταν ότι τα γιοφύρια ήταν πιο μικρά από τους κεφάλους. Απονήρευτα όπως ήταν με γυροφέρναν κι εγώ απλώς τα χάζευα. Εννοείται ούτε που μου πέρασε η σκέψη να πιάσω κάποιο. Το μεγαλύτερα ίσως να ήταν του κιλού. Μετά από μερικά καρτέρια, έπεσα πάνω στους κεφάλους. Περίμενα απολαμβάνοντας την σκηνή, όταν στο κοπάδι μπήκαν και μερικά λαβράκια. Ήταν όμως μικρά ψάρια κι εγώ απλώς τα χάζευα καθώς έκαναν διάφορα κόλπα μπροστά μου. Εκεί λοιπόν που περιμένω, ένα μεγαλύτερο ήρθε από τα αριστερά μου και να με επιθεωρήσει. Του έριξα σχεδόν εξ επαφής. Το λαβράκι χάθηκε μέσα στην θολούρα, αλλά μάταια. Μετά από λίγο είχα το πρώτο λαβράκι της ημέρας ήταν στην αγκαλιά μου.

Επιτέλους το 1ο λαβράκι...

Ήταν 1,2 κ. Τακτοποιώ το λαβράκι και συνεχίζω. Στο επόμενο καρτέρι ενώ στην αρχή δεν είδα τίποτα, εμφανίζεται μια ούγενα. Κοιτάζω καλύτερα αλλά δεν ξέρω πόσο μεγάλη είναι, κι έτσι χάνω την ευκαιρία να την πιάσω.

Μέχρι να καταλάβω πόσο μεγάλη ήταν.....

Πάω λίγο πιο κάτω και βουτάω. Ξέροντας πολύ καλά το μέρος, κάνω μια βαθειά βουτιά στα όρια της θολούρας. Περιμένω χωρίς να κάνω τον παραμικρό θόρυβο. Μετά από λίγο εμφανίζεται ένας σηκιός. Δεν τον προλαβαίνω, αλλά περιμένω. Εμφανίζονται τρεις. Ο ένας είναι μικρός αλλά οι άλλοι δύο ωραίοι. Περιμένω. Μετά από λίγο ένας από τους πιο μεγάλους εμφανίζεται. Με το που στρίβει του ρίχνω στον σβέρκο και ο σηκιός απλά βυθίστηκε. Τον τραβάω στην αγκαλιά μου.

Ωραία, ένας κιλίσιος σηκιός!!!

Είναι ένα ψάρι του κιλού. Όλος χαρά τον κρεμάω μαζί με τα υπόλοιπα ψάρια. Κολυμπώ αρκετά για να φύγω από το μέρος που έκανα την βολή στον σηκιό. Εκεί θα έχουν τρομάξει όλα. Βουτάω με το ίδιο στιλ και περιμένω. Περνάνε τα δευτερόλεπτα και δεν έχω δει τίποτε. Την ώρα που ετοιμάζομαι να φύγω για την επιφάνεια, ένα καλό λαβράκι αποφάσισε να αυτοκτονήσει. Περνάει με ταχύτητα από μπροστά μου, σταματάει να με δει κι εγώ του ρίχνω στην μέση. Γίνεται μια μικρή μάχη και παίρνω ένα λαβράκι των 1,2 κ. 

Να και το 2ο λαβράκι...

"Καλά φαίνεται να πηγαίνει σήμερα Ζάχο ...." είπα στον εαυτό μου. Στην επόμενη βουτιά, περιμένω χαζεύοντας κάτι μικρούς κακαρέλους. Σε κάποια σημεία, όπως αυτό, η θολούρα σου δίνει την εντύπωση ότι μπορείς να την κόψεις με μαχαίρι. Ένα λαβράκι έρχεται να με δει και του ρίχνω μια κάθετη βολή και το πιάνω. Είναι το πιο μικρό από όλα τα υπόλοιπα λαβράκια 1,1 κ. 

Καλά πάμε, το 3ο...

Φεύγω από την πλατφόρμα. Ούτως ή άλλως μου έδωσε ωραία τρόπαια σήμερα. Δεν υπάρχει λόγος να την κουράσω κι άλλο. Πάω πιο ρηχά και κάνω ένα ακόμη καρτέρι. Μετά από λίγο με προσπερνάνε δύο λαβράκια. Τι πιο κοντινό είναι και το μεγαλύτερο. Σημαδεύω και πατάω την σκανδάλη. Η βέργα πάει εκεί που θέλω και το λαβράκι απλώς βυθίστηκε. Το παίρνω στην αγκαλιά μου. Ήταν και το μεγαλύτερο της ημέρας 1,3 κ. 

Το 4ο και μεγαλύτερο σήμερα...

Ενώ τακτοποιώ τα ψάρια μου και προχωρώ λίγο πιο κάτω όπου ο βυθός γίνεται βραχώδεις. Δεν έχω προλάβει να κάνω κάποιο καρτέρι, όταν μπροστά μου βλέπω μια Καρέττα-καρέτα. Την πλησιάζω όσο πιο ήσυχα μπορώ, αλλά δεν με δέχεται. 

Ομορφιά!!!

Παίρνω το πλάνο που θέλω, πάω λίγο παρακάτω και βουτάω, όταν ακούω τον θόρυβο μιας βάρκας που με πλησιάζει. Αναδύομαο και βλέπω να έρχεται ο Πέτρος να με πάρει με το φουσκωτό του. 

"Έλα, πάμε έχει καρβούνια..." μου λέει. Έχει πιάσει ένα 5,3 κ και έχει σχεδόν γεμίσει το ψυγείο πάγου του με ωραία κοκκάλια. Πάμε ανοιχτά και ψάχνουμε τους γλάρους. Τους βρίσκουμε κι εγώ βουτάω. Όντως υπάρχουν τα καρβούνια, αλλά τρέχουν με απίστευτη ταχύτητα και με το ζόρι τα βλέπω. 

"Βούτα, στο πάτο έχει ωραία ψάρια...Το βάθος είναι -15 μ"... ακούω να μου φωνάζει ο Πέτρος. Έκανα δύο μόνο προσπάθειες και βγήκα. Μέχρι περίπου τα -10 μ έβλεπες. Μετά υπήρχε ένα παγωμένο ρέμα που τα έκανε όλα νύχτα στην κυριολεξία. Πάνω σε αυτό το ρέμα ο Ποσειδώνας είχε απλώσει το χαλί με τις μωβ τσούχτρες του. Χιλιάδες μωβ τσούχτρες με τα μακριά διάφανα πλοκάμια τους κολυμπούσαν. Υπήρχαν τσούχτρες παντού. 

Το επικίνδυνο χαλί του Ποσειδώνα!!!

Τέλος για σήμερα...

Το Καρβούνι του Πέτρου!!!

Ανέβηκα πάνω στο φουσκωτό, εξήγησα στον Πέτρο τι συμβαίνει και εκεί τελείωσε το πρώτο μου καλοκαιρινό ψάρεμα, που ήταν πολύ πετυχημένο μπορώ να πω!!! 

Από την άλλη σκέφτομαι ότι αν συνεχίσει έτσι η κατάσταση στον Β. Ευβοϊκό, δεν βλέπω να μπορέσει να κολυμπήσει κανείς φέτος με τις τόσο πολλές τσούχτρες που είδα. Μακάρι να αλλάξουν τα πράγματα και τα ρέματα να τις πάρουν...  

Translation of the above article.

Title: Diving into the kingdom of the common jellyfish!!!
Video & photos : Zacharias Skevofilax

As soon as May ended and with it the ban on spearfishing, the long-awaited excursion began. The plans had been prepared several days in advance. I would go to my beloved N. Evoikos bay at dawn. There my friend Peter was waiting for me with his new inflatable boat. At 6:30 am we were sailing in the calm waters of N. Evoikos. We went to a favourite place of ours. In the previous days, Peter had seen big fish swimming there. We arrived and I dived right away. The visibility of the sea seemed very good. The depth was about -10m. I dived and approached the bottom. The water was clear down to -8m. After there was a cold underground current that had made everything cloudy. Then I saw some very small  common jellyfish  (Pelagia noctiluca ). In my eagerness to dive, I didn't even pay attention to them. On the next dive, my shoulder almost bumped into a ledge of the seafloor. Because of the murky waters, I didn't see it. I decided to go shallower. Then I noticed the jellyfish. Countless small common jellyfish that were no bigger than a 2 euro coin. 1st Picture: (They were everywhere!!!). Everywhere I looked there were schools of countless small common jellyfish. I made several ambushes and on one of them, all I saw were some grey mullets (Mugil cephalus). I couldn't tell because of the blur how big the fish were. 

So I aimed at the biggest one and pulled the trigger. I caught the fish, which was about one kilo and disappointed, I swam towards Peter. 2nd Picture: (The first fish of the summer...). We left because he hadn't caught anything worthwhile either. He took me to the old platform. On the very first dive, grey mullets came to me. A fairly large school passed me, only to circle around me again.

"Good, maybe there are bluefish (Temnodom saltator) around..." I said and didn't pull the trigger. Indeed, after a few dives, a large school of bluefish appeared. 3rd Picture: (Unfortunately the bluefish were smaller than the grey mullets!!!). The disappointing thing was that the bluefish were smaller than the grey mullet. Being naive, due to their size, they were just floating around me and I was just staring at them. Of course, it didn't even cross my mind to catch one. The biggest ones were probably about a kilo. After a few dives, I came across the grey mullet again. I was waiting, enjoying the scene, when a few sea bass (Dicentrarchus labrax) joined. But they were small fish too and I was just watching them as they did various tricks in front of me. So as I was waiting, a larger one came from my left to inspect me. I shot it almost at point blank range. The sea bass disappeared into the blur, but in vain. After a while I had my first sea bass of the day in my arms. 4th Picture: (At last, the 1st sea bass...). It was 1.2 kg. I arranged the sea bass and continued. In the next ambush, while at first I didn't see anything, a sharpshoot sea bream (Diplodus putanzzo) appeared. It took some time to realise how big it was, so I missed the chance to catch it. 5th Picture: (Until I realised how big it was...). I swam a little further and dived. Knowing the place very well, I dived deeper to the edge of the murky waters. I waited without making the slightest noise. After a while, a corvina (Sciaena umbra) appeared. By the time I realised it's present, it was too late. I lost it in the blurry waters, but I remained in my position. Three more appeared. One was small but the other two are nice in size fish. I waited. After a while, one of the largest appeared again. As soon as he turned, I shot it at its neck and the corvina simply sunk. I pulled it into my arms. 6th Picture: (A nice corvina weighting one kilo!!!). It was weighting one kilo. I happily hung it up with the rest of the fish. I swam long enough to get away from where I shot the fish. Anyway, they would all be scared by now. I dived in using the previous style and waited. Seconds passed and I hadn't seen anything. As I was getting ready to leave for the surface, a good sea bass decided to commit a suicide. It speeded past me, stoped to inspected me and I shot it in the middle of its body. There was a small fight and I got a 1.2 kg sea bass. 7th Picture: (The 2nd sea bass...).

"So far so good Zac..." I said to myself. On the next dive, I waited, watching for some small two-banded sea bream (Diplodus vulgaris). In some spots, like this one, the blur was so dense, that gave me the impression that I could cut it with a knife. A sea bass came to see me and I shot it vertically and caught it. It was a bit smaller of all the other sea basses, 1.1 kg. 8th Picture: (The 3rd sea bass...). I decided to leave the platform. Anyway, it had given me enough nice trophies today. There was no point in tiring this fishing ground any more. I went shallower and dived. After a while, two bass passed me. The one that was closer, was also the biggest. I aimed and pulled the trigger. The spear went where I wanted and the sea bass just sank. I took it in my arms. It was the biggest of the day, 1.3 kg.                   9th Picture: (The 4th and biggest sea bass...). After I had arranged my fish, I decided to swim a little further down where the seabed becomes rocky. I hadn't have time to make my fist dive there, when I saw a Loggerhead sea turtle (Caretta-caretta) in front of me. I approached it as quietly as I could, but it didn't accept me. 10th Picture: (Beautyt!!!). I got the video shot I wanted, swam a little further and dived, when I heard the noise of a boat approaching me. I ascended and saw Peter coming to pick me up in his inflatable boat.

"Come on, let's go, there are Little tunny (Euthynnus alletteratus)..." he told me. He had caught a 5.3 kg and had almost filled his ice cooler with nice bones. We went into deeper waters and looked for the seagulls. We found them and I dived in. Indeed, there were Little tunny, but they were swimming with incredible speed and I could barely see them. 

"Dive deeper, there are some nice fish at the bottom... The depth is -15 m"... I hear Peter shouting at me. I only made two attempts and came out. I could see up to about -10 m. Then there was a freezing under water current at that depth, that literally made everything night. On this under water current, Poseidon had spread out the carpet with his purple jellyfish. Thousands of purple jellyfish with their long transparent tentacles were swimming. There were jellyfish everywhere. 11th Picture: (Poseidon's dangerous carpet!!!). 12th Picture: (Done for today...). 13th Picture: (Peter's Little tunny!!!). 

I climbed onto the inflatable boat, explained to Petεr what was happening and that was the end of my first summer fishing trip, which was very successful, I could say!!! 

On the other hand, I thinking that if the situation in the N. Evoikos Bay continues like this, I don't think anyone being able to swim this year with so many common jellyfish that I saw. I hope things will change and the underwater currents will take them away...

Ένα ψάρεμα την Κυριακή του Πάσχα στην Καρπαθο...Easter Sunday spearfishing in Karpathos Island...

You may find this article in English at the end of the Greek version.

Title: Easter Sunday spearfishing in Karpathos Island...

Video&Φωτογραφία : Ζαχαρίας Σκευοφύλαξ

Ήρθε και η Κυριακή του Πάσχα. Οι προετοιμασίες όμως είχαν σχεδόν τελειώσει από την προηγούμενη ημέρα. Το κατσικάκι είχε κοπεί όπως το ήθελε η σεφ (Μάνα μου) με τον βοήθεια του σουσεφ (Πατέρα μου). Αφού έγιναν οι απαρέτητες προεργασίες, ξεκίνησε το γέμισμα του κατσικιού. Η γέμιση είναι συνταγή της μαμάς (ποιος ξέρει από ποτέ???).

Η προετοιμασία...

Μετά μπήκε στον φούρνο, για πολύ αργό ψήσιμο. Μιας και θα έπαιρνε πολλές ώρες, ήταν ευκαιρία για ένα τελευταίο ψάρεμα το Πάσχα στη Κάρπαθο. Μάζεψα τον καταδυτικό μου εξοπλισμό για ένα ρηχό ψάρεμα. Δεν ήθελα να αργήσω μέρα που ήταν. Όμως μου είχε σπάσει και η βάση του housing  της κάμερας κι ιέτσι δεν ήξερα τι βίντεο θα τραβούσα. Έκανα μια πατέντα με νταιράπ, αλλά ένας Θεός ξέρει τι αποτέλεσμα θα είχα καταφέρει.... Πήγα λοιπόν στον πιο κοντινό ψαρότοπο που μου επέτρεπε να ψαρέψω με βοριά. 

Η πατέντα...

Ξεκίνησα από την μια άκρη της παραλίας, όπου η πρόσβαση ήταν και πολύ εύκολη λόγω της άμμου. Καθώς κολυμπώ για να φτάσω εκεί που ήθελα, η ματιά μου πιάνει κάτι πάνω στον βυθό. Πλησιάζω προσεκτικά και διαπιστώνω ότι πρόκειται για μια μικρή δράκαινα. Είχε χωθεί μέσα στην άμμο για καμουφλάζ, αλλά μόλις την πλησίασα πήρε δρόμο. Την ακολούθησα μήπως και ξανά-κρυφτεί για να πάρω κι άλλο πλάνο, άλλο η δράκαινα δεν μου έκανε το χατήρι. Προχώρησα σε κάποια ρηχά κομμάτια που ήξερα. Θα ψάρευα ρηχά κι αν δεν εύρησκα ψάρια, θα πήγαινα στα πιο βαθειά. Πλησιάζοντας σε έναν βράχο, η ματιά μου μια ανεπαίσθητη κίνηση πίσω από τον βράχο. Ψάχνοντας και κοιτώντας καλύτερα, βρήκα τον ένοχο. Ένα κάπως φαρδύ ψάρι έχει τρυπώσει και με κοιτάει. Το βλέπω μέσα από μια τρυπούλα, να κάθεται στην άμμο. Ψάχνω τριγύρω να το δω από άλλού, αλλά μάταια. Κοιτάζοντας τον βράχο, αντιλαμβάνομαι αν κάνω την βολή, μπορώ να πάρω το ψάρι από την πλαϊνή είσοδο που είναι ειδιαίτερα μεγάλη.  Γυρίζω πίσω και το ψάρι είναι ακόμη εκεί.

"Το παίζει ψόφιος κοριός, αλλά πόσο μεγάλο είναι???" αναρωτήθηκα. Βουτάω άλλη μια φορά, σημαδεύω μέσα από την μικρή τρύπα και πατάω την σκανδάλη. Η βέργα δεν κουνιέται καθόλου.

"Μάλλον αστοχήσαμε Ζάχο..." είπα στο εαυτό μου και τράβηξα την βέργα έξω από τα πλάγια. Όμως η βέργα ήρθε βαριά. Πάνω της ήταν μια πίγκα 1,1 κ. 

Μας βγήκε λίγο μικρή...

"Μας βγήκε λίγο μικρή...." είπα στον εαυτό μου. Δεν έχω προλάβει να κάνω το παραμικρό, όταν αντιλαμβάνομαι μια ανεπέστιτη κίνηση, ανάμεσα σε κάτι πέτρες στα πολύ ρηχά. Τραβηέμαι λίγο πλάγια και τακτοποιώ την πίγκα με ταχύτητα φωτός. Παράλληλα το ένα μάτι μου παρακολουθεί μήπως και ξεπορτίσει ο σαργός. Όταν είμαι έτοιμος, πλησιάζω την είσοδο που είδα το ψάρι. Μέσα στην σκιά της πέτρας, ο σαργός κόβει βόλτες. Σε ένα από τα γύρισματά του, του έριξα. Η βέργα τον πέτυχε στο κέντρο κι εγώ έπιασα έναν σαργό των 520 γρ. '

 Ο 1ος σοργός της ημέρας...

Ολος χαρά τακτοποιώ τον σαργό και συνέχισα παρακάτω. Κάνω ένα καρτέρι, παρατηρώντας έναν σαργό που τρέχει. Σέρνομαι λίγο πιο μπροστά, μήπως και προλάβω τον σαργό, όταν αντιλαμβάνομαι ότι μπροστά μου και σε μια σχισμή έχει λουφάξει ένας ωραίος σαργός. Ξεχνώ τον σαργό που τρέχει κι εστιάζομαι στον σαργό, που δυστυχώς για εκείνον τον είδα. Το ψάρι είναι κάθετα κι έτσι πρέπει να σημαδέψω πολύ καλά. Όταν είμαι έτοιμος πατάω την σκανδάλη. Πιάνω έναν σαργό των 500 γρ, καθώς η βέργα τον έχει περάσει σουβλάκι. 

Να κι ο 2ος σαργός...

Αποτραβιέμαι λίγο και πάω πολύ πιο πέρα για να ηρεμίσει το μέρος. Μέσα σε λίγα τετραγωνικά μέτρα έχω πιάσει τρία υπέροχα ψάρια. Καθώς έχω απομακρυνθεί αρκετά, αντιλαμβάνομαι ένα πολύ μεγάλο κοπάδι από σκάρους. Βουτάω, τους πλησιάζω και ψάχνω να βρω τον αρχικό. Όντως μετά από λίγο τον εντοπίζω. Είναι ένας μεγάλος γκρι, που είναι λίγο νευρικός. Καθώς γυρίζει για να φύγει, του ρίχνω. Η βέργα τον βρίσκει χαμηλά στον λαιμό κι ο σκάρος εξαφανίζεται κάτω από τα βράχια. Τον τραβάω απαλά έξω κι είναι ένα ψάρι των 800 γρ. 

Να κι ο 1ος σκάρος...

Αφήνω το κοπάδι στην ησυχία του και προχωρώ. Λίγο πιο κάτω έχει μεμονωμένους αλλά μεγάλους σκάρους. Βρίσκω τον πιο μεγάλο που κι αυτός είναι γκρι. Του ρίχνω μια μακρινή βολή και πιάνω ένα ψάρι του κιλού.  Όλος χαρά τακτοποιώ τον σκάρο, όταν μπροστά μου έρχεται άλλο ένα μεγάλο κοπάδι από σκάρους. 

Ένας πιο μεγάλος (1 κιλό)...

"Φαίνεται ότι και φέτος θα είναι σκάρο-χρονιά..." σκέφτηκα και βούτηξα. Το κοπάδι πέρασε όλο από μπροστά μου καθώς εγώ έψαχνα τον αρχηγό, που θα ήταν και το μεγαλύτερο ψάρι. Κριμένος πίσω από έναν μικρότερο σκάρο, προσπάθησε να περάσει απαρατήρητος. Τον είδα όμως έγκυρα και τον πέτυχα στο πλαϊνά του πτερύγια. Έτσι έπιασα έναν ακόμη γκρι σκάρο που κι αυτός ήταν ένα κιλό. 

Κι ο 2ος του κιλού...

Αποφάσισα να πάρω τον δρόμο του γυρισμού ψαρεύοντας. Σε κάτι ξενέρια, βούτηξα και περίμενα. Ένα κοπάδι από σκάρους ανακατεμένο με άσπρους γερμανούς με πλησίασε. Κοιτάζω τριγύρω αλλά δεν έχει κάτι διαφορετικό. Ο πιο μεγάλος κόκκινος σκάρος ήρθε να με επιτηρήσει κι εγώ τον έπιασα. Ήταν 700 γρ, μικρότερος από τους άλλους αλλά πόλου πιο όμορφος. 

Λίγο πιο μικρός, αλλά πολύ πιο όμορφος, κόκκινος...

Λίγο πριν βγω, παρατηρώ ότι ανάμεσα στους άσπρους γερμανούς, υπάρχει κι ένα μεγάλο κίτρινο μπαρμπούνι. Κάνω ένα γρήγορο καρτέρι και περιμένω. Το μπαρμπούνι περνάει από μπροστά μου, αλλά από πίσω του υπάρχει ένας μεγάλος βράχος. Αν του ρίξω, σίγουρα θα πάθει ζημιά η βέργα μου. Έτσι περιμένω και μόλις φύγει από τον βράχο πατάω την σκανδάλη. Η βέργα το πετυχαίνει κοντά στο μάτι κι εγώ έχω πιάσει ένα μπαρμπούνι των 400 γρ!!!

Ένα μεγάλο κίτρινο μπαρμπούνι (400 γρ)...

"Ώρα να βγούμε Ζάχο..." είπα στον εαυτό μου. Προχώρησα για να βγω από την άλλη μεριά της παραλίας που είχα πρωτο-βουτήξει τα χαράματα. Εκεί ανάμεσα στα αραιά φύκια υπήρχε ένα ψάρι σκαντζόχοιρος. Τον πλησίασμα όσο μπορούσα για να πάρω ένα τελευταίο πλάνο. Το ψαράκι μου έδωσε μια μόνο ευκαιρία και μετά κρατούσε απόσταση ασφαλέιας. 

 "Μας τα Έδωσε πλουσιοπάροχα και σήμερα..." Δεν έχω τελειώσει την σκέψη μου, όταν ένα καλό χταπόδι κολυμπώντας έρχεται να κρυφτεί στο πλάι μιας πέτρας κάτω από τα πέδυλά μου. Βουτάω, εύκολος στόχος, σημαδεύω τα μάτια του και πατάω την σκανδάλη. Αυτό ήταν. Ένα δίκιλο χταπόδι (2,1 κ) μπαίνει μαζί με τα άλλα τρόπαια. 

Αυτή κι αν ήταν έκπληξη!!!

Ευχαριστώντας τα Ουράνια βγήκα. Αφού άλλαξα και τακτοποίησα τα ψαρικά μου, οδήγησα για το σπίτι.  

Τέλος για τώρα...ίσως το καλοκαίρι ξανά...

Έφτασα στο σπίτι μετά από τρεις ώρες ψάρεμα, το κατσικάκι ακόμη ψηνόταν.

Έτοιμο το τσιμπούσι!!!

Όταν ήταν έτοιμο του δώσαμε και κατάλαβε!!! Λουκούμι το είχε ψήσει η μαμά-σεφ!!! Άντε και του χρόνου.  Το βράδυ επιβιβαζόμουν στο καράβι για τον Πειραιά...δυστυχώς..

Translation of the above article.

Title: Easter Sunday spearfishing in Karpathos Island...: 
Video & photos : Zacharias Skevofilax

Easter Sunday had arrived. But the preparations were almost finished the day before. The small goat had been cut as the chef (my mother) wanted with the help of the sous chef (my father). After the necessary preparations were made, the stuffing of the small goat kid began. The stuffing is my mother's recipe (who knows from when???). 1st picture: (The preparation...). Then it went into the oven, for a very slow roasting. Since the cooking would take many hours, it was an opportunity for one last spearfishing trip on Easter in Karpathos Island. I packed my diving gear for some shallow spearfishing. I didn't want to be late on a day like today. On the other hand, the base of my camera's housing was broken, so I didn't know how good the videos I would shoot would be. I tried a trick with a dyaraps, but God knows what result I would have achieved... So I went to the nearest fishing spot that allowed me to fish with a northerly wind.             2nd Picture : (The patent...).

I started from one end of the beach, where access was very easy due to the sand. As I swam to go where I wanted, when my gaze caught something on the seabed. I approached carefully and realised that it is a small spotted weever (Trachinus araneus). It had burrowed into the sand for camouflage, but as soon as I approached it, it took off. I followed it in case it would hid again so I could get another video-shot, but the small fish did not accept my presence for second time. So I headed to some shallow fishing spots that I knew. In the begging I would try my luck and fish in shallow waters and if I couldn't find any fish, I would go deeper. That was the fishing plan.  Approaching a rock, my gaze caught a subtle movement behind the rock. Searching and looking closer, I found the culprit. A rather large fish had burrowed in and was looking at me. I could see it through a small hole, sitting in the sand. I looked around and to see it from another angle, but in vain. Looking at the rock, I realised that if I took the shot, I could get the fish from the side entrance, which was particularly large. I turned back and the fish was still there.

"It's playing dead, but how big is it???" I wondered. I dived in once more, aimed through the small hole and pulled the trigger. The spear didn't move at all.

"We probably missed Zac..." I said to myself and pulled the spear out from the side. But the spear came heavy. On it was a 1.1 kg mottled grouper.  3rd Picture :(It was a bit smaller that expected...)."It is a bit smaller than expected..." I said to myself. I hadn't had time to do anything when I notice an unexpected movement, between some stones in the very shallows. I pulled myself a little to the side and arranged the fish with the speed of light. At the same time, one of my eyes was watching in case the fish tried to escape. When I was ready, I approached the entrance where I saw the fish. In the shadow of the stone, the white sea bream was swimming around. On one of its turns, I shot it. The spear hit it in the center and I caught a 520gr white sea bream. 4th Picture :(The first white sea bream of the day...). I happily arranged the fish and continued on. I dived for an ambush, while observing a white sea bream running. I crawled a little further ahead, in case t5o get closer to the white sea bream, when I realised that in front of me and in a crevice, a nice white sea bream was hidden. I ignored the running white sea bream and focused on the hidden white sea bream, which unfortunately for it I saw. The fish was laying vertically so I had to aim very carefully. When I was ready I pulled the trigger. I caught a 500gr white sea bream, as the spear had skewered it. 5th Picture :(The second white sea bream of the day...).I swam much further to let the place to calm down. Within a few square meters I had caught three beautiful fish. As I had moved far enough away, I noticed a very large school of parrotfish. I dived, approach them and tried to find the leader. Indeed, after a while I spotted it. It was a large grey parrotfish, which was a bit nervous. As it turned to leave, I shot it. The spear found it low in the neck and the parrotfish disappeared under the rocks. I pulled it gently out and it was an 800 gr fish. 6th Picture :(The first parrotfish...). I left the school alone and moved on. A little further down there were some individual but large parrotfish. I found the largest one, which was also grey. I throw a long shot at it and caught a fish weighing a kilo. 7th Picture :(A bigger  parrotfish, I kilo...). While I was happily arranging the parrotfish, another large school of parrotfish swam in front of me.

"It looks like this year will be a parrotfish-year too..." I thought and dιωεδ in. The whole school passed me by as I was looking for the leader, who would also be the biggest fish. Huddled behind a smaller one, it tried to go unnoticed. But I saw it and shot it on its side fins. So I caught another grey parrotfish that was also one kilo. 8th Picture :(It was I kilo also...). I decided to take the way back. At some point, I dived and waited. A school of parrotfish mixed with white germans approached me. I looked around but there was nothing more interesting. The biggest parrotfish, which was red one, came to watch me and I caught it. It was 700gr, smaller than the others but much more beautiful. 9th Picture :(Smaller but prettier...). Just before I went out, I noticed that among the white germans, there was also a big yellow mullet. I made a quick ambush and waited. The yellow mullet passed in front of me, but behind it there was a big rock. If I shot it , my spear would definitely be damaged, as it would hit the rock. So I waited and as soon as it cleared the rock, I pulled the trigger. The spear stroke it close to the eye and I had caught a 400gr yellow mullet!!! 10th Picture :(A big yellow mullet...).

"Time to go out, Zac..." I said to myself. There among the sparse seaweed was a spot-fin porcupine-fish (Diodon hystrix). I got as close as I could to get one last video shot. The fish gave me only one chance and then kept a safe distance.

"The All Mighty gave us plenty today too..." I hadn't finished my thought, when a nice common octopus swam and hid on the side of a rock under my flippers. I dived, it was an easy target, aimed at its eyes and pulled the trigger. A two-kilos common octopus (2.1 kg) joined along with the other trophies. 11th Picture :(Now this was a surprise...). Thanking the Heavens, I went out. 12th Picture :(That's it for now...maybe in the summer again....). After changing and arranging my fish, I drove home. 

I arrived home after three hours of fishing, the small goat was still being cooked. When it was ready we had a great fist!!! The chef-mom had cooked it deliciously!!! 13th Picture :(Ready for the feast.). Hopefully we will do it again next year. In the evening I was boarding on the ship for Piraeus... unfortunately...