Spearfishing in clear and murky waters #3 Ψαρευοντας σε καθαρά και θολά νερά Νο 3

You may find this article in English at the end of the Greek version.

Title: Spearfishing in clear and murky waters #3. 

Video & Φωτογραφία : Ζαχαρίας Σκευοφύλαξ

1η μέρα, απόγευμα... 

Αποφάσισα για μια ακόμη φορά να ακολουθήσω τον ίδιο τροπο ψαρέματος. Απογευματινό στα καθαρά νερά και πρωινό στα θολά. Έτσι λοιπόν, νωρίς το απόγευμα βουτούσα σε έναν τόπο υπήνεμο του νοτιά. Με το που βούτηξα με περίμενε μια έκπληξη. Δίπλα σε ένα βυθισμένο βαρέλι υπήρχε ένας ιππόκαμπος. Με το που τον πλησίασα έκανε το ψόφιο. Ήταν αρκετά μεγάλος. 

Όμορφη έκπληξη!!!

Τράβηξα το βίντεο και συνέχισα το ψάρεμά μου. Στα πρώτα καρτέρια μόνο μικρά ψάρια είδα. Έτσι ξεκίνησα το συρτό καρτέρι. Σε ένα από τα πολλά, καθώς σέρνομαι πίσω από έναν βράχο, ξεπετάγεται από δίπλα ένας ωραίος σαργός. Το ψάρι φεύγει γρήγορα κι εγώ δεν έχω πολλές επιλογές. Γρήγορη σκόπευση και πάτημα της σκανδάλης. Η βέργα προλαβαίνει τον σαργό και τον πετυχαίνει στο κρανίο, σκοτώνοντας τον ακαριαία. Είναι ένας χρυσός σαργός των 610 γρ. 

Χρυσή ομορφιά!!!

Περιχαρής, μαζεύω το ψάρι...Συνεχίζοντας παρακάτω και μετά από αρκετές βουτιές έπιασα τον δεύτερο σαργό. Ενώ σέρνομαι ανάμεσα στις πέτρες του βυθού, προχωρώντας μπροστά, αντιλαμβάνομαι έναν καλό σαργό να τσιπμολογάει κάτι πίσω από έναν βράχο. Φαίνεται μόνο η ουρά του. Πλησιάζω λίγο χωρίς να κουνάω τα πέδιλα, αλλά τραβώντας με τα χέρια και περιμένω. Ο σαργός αισθάνεται ότι κάτι πλησιάζει και εμφανίζεται όλος απορία μπροστά μου. Με το που στρίβει και τον έχω φαρδύ-πλατύ του ρίχνω και πιάνω το 2ο σαργό που είναι 450 γρ. 

Να κι ο 2ος σαργός...

Το επόμενο καρτέρι γίνεται σε ένα πολύ αγαπημένο σημείο. Έχω φτάσει εκεί που οι πλάκες του βυθού σχηματίζουν ένα μεγάλο κανάλι. Έχω πάρει και δει ωραία ψάρια εδώ. Κάνω την βουτιά, κρύβομαι και σέρνομαι πολύ αργά. Όπου και να δω έχει κακαρέλους. Είναι πάρα πολλοί, αμέτρητοι θα έλεγα, αλλά όλοι μικροί ή μεσαίοι. 

Κακαρέλοι παντού...αλλά μικροί...

Απόλαυσα την ομαδικότητα τους κι έφυγα. Δεν είχε κάποιο μεγάλο ψάρι αυτήν την φορά εδώ... Συνεχίζοντας πιο κάτω, συνάντησα τους πρώτους κεφάλους. Σε ένα συρτό καρτέρι, αντιλαμβάνομαι ότι ανάμεσα στα βράχια του βυθού υπάρχουν κέφαλοι που βόσκουν. Καθώς προχωράω έρποντας, το κοπάδι σηκώνεται για να φύγει. Οι κοντινοί είναι διστακτικοί, αλλά όχι πανικοβλημένοι. Η κίνησή τους παρασέρνει έναν από τους πιο μεγάλους να με πλησιάσει από ψιλά. Περιμένω και την κατάλληλη στιγμή πατάω την σκανδάλη. Από την κίνηση του ψαριού, αντιλαμβάνονται,μαι ότι έχω πετύχει την σπονδυλική του στήλη. Ο κιλήσιος κέφαλος είναι στην αγκαλιά μου. 

Να κι ο 1ος κέφαλος...που να ήξερα τι θα ακολουθήσει!!!

Στρίβοντας σε ένα μικρό καβάκι για να πάρω τον δρόμο του γυρισμού, βλέπω κοχύλια μαζεμένα.

"Χταπόδι μάλλον, αλλά πόσο μεγάλο είναι???" αναρωτήθηκα. Στην πρώτη βουτιά παρατήρησα ότι ήταν πολύ καλό. Κατέβασα την δύναμη του ψαροντούφεκου και βούτηξα. Σημάδεψα ανάμεσα στα μάτια του και του έριξα. Το τράβηξα έξω εύκολα. Ήταν 2,3 κιλά.

Μπόλικος ο μεζές!!!

"Μια χαρά, πάμε να βγούμε..." είπα στον εαυτό μου. Λίγο πριν βγω και στα πολύ ρηχά, υπάρχει μια καλή σάρπα που κολυμπάει δίπλα μου. Το ψάρι δεν εξαφανίστηκε με το που με είδε κι αυτό μου τράβηξε την περιέργεια. Στην πλάτη της είχε ένα μεγάλο τραύμα και λίγο πιο πίσω δύο ακόμη σημάδια. 

Ο τραυματίας???

"Μάλλον λούτσος την έκανε την δουλειά..." σκέφτηκα. Πλησίασα αργά και ήρεμα και την έπιασα με το χέρι μου. Την κράτησα λίγο για να ανάκτηση της δυνάμεις της και την άφησα. Μου φάνηκε ότι θα τα καταφέρει. Αυτό το συμβάν με έβαλε σε σκέψεις. αποφάσισα να πάω πιο βαθειά και να κάνω μερικά καρτέρια. Όντος στο πρώτο κιόλας μου ήρθαν πολλά ψάρια. Στην αρχή μαζεύτηκα οι καλόγριες. Ήταν πολύ νευρικές!!! Μετά μου ήρθε ένα κοπαδάκι από σκάρους. Τους αγνόησα. Εμφανίστηκε ένα μεγάλο κοπάδι από τρομαγμένους κεφάλους και στο τέλος κάποιοι καλοί σαργοί που ήταν εκτός πεδίου βολής. 

"Ή τα ψάρια τρόμαξαν από εμένα ή κάτι άλλο κυκλοφορεί..." είπα στον εαυτό μου. Έκανα μερικά καρτέρια. Σε ένα από αυτά αποφασίζω να κρυφτώ δίπλα σε έναν μεγάλο βράχο και να περιμένω. Μετά από λίγο και ψιλά, εμφανίζεται ένας μεγάλος λούτσος. 

Ο μεγάλος λούτσος δεν ήθελε...

Το ψάρι μου φάνηκε ότι ήταν +3 κιλά!!!. Μόλις με κρύβει η διπλανή πέτρα, γυρίζω γρήγορα το ψαροντούφεκο και την ώρα που πίεζα την σκανδάλη, ο λούτσος δίνει μια με την ουρά του....και τον έχασα. Έκανα μερικά ακόμη καρτέρια και βγήκα. 

"Δεν πειράζει, τουλάχιστον έμαθα ποιος τραυμάτισε την σάρπα..." είπα χαμογελώντας και βγήκα. Άλλαξα και έφυγα για τα θολά. Μετά από αρκετή ώρα οδήγησης έφτασα και στα θολά. Την έπεσα στου υπέροχους μεζέδες της Σταυρούλας και χώθηκα στον υπνόσακο....

2η μέρα χαράματα. 

Οι πληροφορίες μιλούσαν για πάρα πολλούς κεφάλους. Όπερ κι εγένετο. Έφτασα στο αγαπημένο μου μέρος και πλακώθηκα στα καρτέρια. Οι κέφαλοι ήταν παντού. Από τα πολύ ρηχά μέχρι τα βαθειά του τόπου, ήταν παντού. Μέσα από την θολούρα εμφανίζονταν μπροστά μου όλο απορία, τι έκανα εγώ εκεί. Είδα και πολύ μεγάλα ψάρια. Είχε ψάρια που πρέπει να ήταν πάνω από τρία κιλά!!! Εγώ όμως έψαχνα τα γοφάρια. Δεν θυμάμαι πόσα καρτέρια έκανα, ανάμεσα στους κεφάλους. Τα γοφάρια πουθενά!!! Πέρασαν δύο ώρες χωρίς να δω ούτε μια σκιά γοφαριού. Από τις πολλές βουτιές, έφυγαν οι πολύ μεγάλοι κέφαλοι. Δεν είδα ούτε ένα καλό λαβράκι. Μόνο κεφάλους είχε. Έτσι αποφάσισα να πιάσω μερικούς. Βούτηξα δίπλα στην προβλήτα και περίμενα. Δεν πέρασε πολύς χρόνος όταν εμφανίστηκαν τα πρώτα ψάρια. Διάλεξα το πιο μεγάλο και του έριξα. έπιασα έναν κέφαλο λίγο πάνω από κιλό. Καθώς βουτάω κάτω από την πλατφόρμα, εμφανίζεται μπροστά μου ένας λεπτός αλλά μακρύς κέφαλος. Ενεργοποιώ αμέσως την υποβρύχια κάμερα και πατάω την σκανδάλη, πιάνοντας το ψάρι, χάνοντας το πλάνο. Είναι ένας κέφαλος 1,7 κιλών. Μάλλον έχει γεννήσει για αυτό είναι τόσο λεπτός. 

Μεγάλος αλλά λεπτός, 1,7 κ...

Τα ψάρια όμως έχουν βαθύνει λίγο λόγω των βολών. Βουτάω και περιμένω. Μετά από λίγο εμφανίζονται διστακτικά κάποιοι κέφαλοι. Περιμένω μήπως έρθει κάποιος πιο μεγάλος. Όντος εμφανίζεται ένα πιο μεγάλο ψάρι και του ρίχνω. Ο κέφαλος μάχεται σθεναρά, αλλά μετά από μερικά λεπτά έρχεται στα χέρια μου. Είναι λίγο πιο μεγάλος από τον τελευταίο 1,8 κιλά!!! 

Ο μεγαλύτερος όλων, 1,8 κ!!!

Έκανα μερικές βουτιές ακόμη, αλλά τα ψάρια είχαν τρομάξει. Σε μια βουτιά, λίγο πιο βαθειά, εμφανίστηκε ένας κέφαλος. Φάνηκε τρομαγμένος κι ενώ προσπαθούσε να φύγει του έριξα και τον έπιασα. Ήταν 1,4 κιλά. 

"Μάλλον τρομάξαμε πολύ τα ψάρια...." είπα και έφυγα για τα ρηχά. Έκανα καρτέρια καθώς κολυμπούσα για να βγω. Σε ένα από αυτά, έχω ξαπλώσει στον βυθό και περιμένω. Ξαφνικά λίγο πιο ψιλά εμφανίζεται ένα μικρό κοπάδι από κεφάλους. Βρίσκω τον πιο μεγάλο και πατάω την σκανδάλη. Είδα όμως δύο λάμψεις μέσα στην θολούρα.

"Ντουμπλέτα???" αναρωτήθηκα. Τραβώντας το σχοινί κοντά, πάνω στην βέργα υπήρχαν δύο ψάρια. 

Όταν σε θέλει!!!

"Τυχεράκια..." είπα χαμογελώντας. Σε ένα από τα τελευταία καρτέρια στις φυκιάδες, εμφανίστηκαν πάλι κέφαλοι. Ήταν μικροί όμως. Ενώ περιμένω, ένας μεγαλύτερος, με αυτοκτονικές τάσσεις αποφασίζει να περάσει από μπροστά μου και του έριξα. Αυτός ήταν λίγο μικρότερος 1,2 κιλά και αποφάσισα να βγω. 

Όλα μαζί...

Όμως μια γυαλάδα μέσα στην θολούρα με έκανε να βουτήξω για μια τελευταία φορά. Προσγειώθηκα στον βυθό και περίμενα. Μετά από αρκετά δευτερόλεπτα εμφανίστηκαν μικρά λαβράκια. Πέρασαν από μπροστά μου και τα ακολούθησαν κέφαλοι. Τα χάζεψα και βγήκα. Μπορεί να μην βρήκα τα γοφάρια που έψαχνα, αλλά μου Έδωσε υπέροχους κεφάλους!!!

Τέλος για σήμερα...

Translation of the above article.

Title: Spearfishing in clear and murky waters #3. 

Video & photos : Zacharias Skevofilax. 

1st day in the afternoon...

I decided once again to follow the same pattern of fishing. Afternoon in clear waters and at dawn in cloudy waters. So, in the early afternoon I was diving in a leeward area for ​​the souther winds. As soon as I dived in I was in for a surprise. Next to a sunken barrel was a seahorse (Syngnathidae-Hippocampus). As soon as I approached it, it played dead. It was quite big for a seahorse. (1st Picture: A beautiful surprise!!!). I took the video shot and continued my fishing. In the first few dives I only saw small fish. So I decided to change my fishing technique. I started to ambush and then crawling in the sea bed. In one of the many, as I crawled behind a rock, a nice white sea bream (Diplodus sargus) jumped out next to me. The fish was swimming away fast and I didn't have much choice. I aimed and pulled the trigger. The spear catches up with the fish and hit it in the skull, killing it instantly. It is a golden white sea bream of 610 gr. (2nd Picture: The golden beauty!!!). Delighted, I collected the fish... Continuing further and after several dives, I caught the second white sea bream. While crawling among the rocks of the seafloor, I noticed a good white sea bream nibbling behind a rock. Only its tail was visible. I crawled a little closer, without moving the fins, but pulling with my hands and waited. The white sea bream sensed that something was approaching and appeared in front of me, wondering. As soon as it turned and I had a better shot, I pulled the trigger and caught the 2nd white sea bream, which was 450 gr. (3rd Picture: The 2nd white sea bream is caught...). The next ambush was done in a very favourite spot. I had reached where the bottom rocks had formed a large channel. In the past, I had caught/seen some nice fish here. I dived, hid and crawled very slowly. Everywhere I looked there were two-banded sea bream (Diplodus vulgaris) . There were many, countless I would say, but all were small or medium in size. (4th Picture: Countless two-banded sea bream... but all small...). I enjoyed their teamwork and left. There wasn't any big fish in this place today... Continuing further down I came across the first grey mullets (Mugil cephalus). As I crawled, I noticed several grey mullets grazing among the rocks on the bottom. As I creeped along, the school of grey mullets, began to swim away. Those nearby were hesitant, but not panicked. Their movement lured one of the bigger ones to approach me from above. I waited and at the right moment I pulled the trigger. From the movement of the fish, I realised that I had managed to hit its spine. The grey mullet was in my lap. (5th Picture: Here is the 1st grey mullet...who knew what would follow!!!). Turning from a small cape to return, I saw several shells piled up.

"Common octopus (Octopus vulgaris) probably, but how big is it???" I wondered. On the first dive I noticed that it was very good. I lowered the power of the speargun and dived. I aimed between its eyes and shot it. I pulled it out easily. It was 2.3 kg. (6th Picture: Plentiful delicatessen!!!).

"Great, let's go out..." I said to myself. Just before I got out and in the very shallows, there was a good salema porgy (Sarpa salpa) swimming by me. The fish didn't disappear when it saw me and that piqued my curiosity. On its back there was a large wound and a little further back two more marks. (7th Picture: The injured one???).

"Maybe a barracuda (Sphyraena sphyraena) did the job..." I thought. I approached slowly and calmly and took it in my hand. I held it for a while to regain its strength and let it go. It seemed to me that it would manage to survive. This incident got me thinking. I decided to go deeper and make some ambushes. In the very first one, many fish came to me. At first I was surrounded by the black Damselfish (Chromis chromis). They were very nervous!!! Then a school of parrotfish (Sparisoma cretense) approached me. I ignored them. A large shoal of spooked grey mullets appeared followed by some good white sea bream that stayed out of range.

"Either the fish got spooked by me or something else is hunting around..." I said to myself. I made some ambushes. In one of them I decided to hide next to a big rock and waited. After a while, a large barracuda appeared. (8th Picture: The big barracuda did not want to come closer...). The fish seemed to me to be +3 kg!!!. As soon as I was hidden by the nearby rock, I quickly turned the speargun but as I was squeezing the trigger, the barracuda moved violently its tale...and disappeared. I dived few more times and got out.

"It does n't matter, at least I found out who has bitten the salema porgy..." I said smiling and went out. I changed and left for the blurry waters. After a long time of driving, I reached the foggy waters. I devoured Stavroula's wonderful delicacies and slipped into the sleeping bag.

Next day at dawn.

My friends informed me too many grey mullets. And so it happened. I got to my favourite place and I did countless ambushes. The grey mullets were everywhere. From the very shallows to the deeper parts, they were everywhere. They were appearing in front of me, swimming throughly the murky waters, wondering what I was doing there. I saw very large grey mullets. Some fish were over three kilos!!! But I was looking for bluefish (Temnodom saltator). I don't remember how many ambushes I did, between the grey mullets. I did not see a single bluefish!! Two hours had passed without seeing even a shadow of a single bluefish. As a result of the countless dives, the very large grey mullets disappeared. I also didn't see a single good sea bass (Dicentrarchus labrax). Only grey mullets were present. So I decided to catch some. I dived next to the pier and waited. It wasn't long before the first fish appeared. I picked the biggest one and shot it. I caught a grey mullet just over a kilo. As I dived below the platform, a slender but long mullet appeared in front of me. I activate immediately the underwater camera and pull the trigger, catching the fish, but missing the video of the shot. It was a 1.7 kg grey mullet. Probably it had laid its eggs recently, that's why it was so thin. (9th Picture: Big but slim, 1.7 kg...). But the fish have gone a little deeper due to the shots. I dived in and waited. After a while some grey mullets hesitantly appeared. I was waiting for someone bigger to approach. After a while a bigger fish appeared and I shot it. The grey mullet fought hard, but after a few minutes was in my arms. It was a little bigger than the last one 1.8 kg!!! (10th Picture: The biggest one, 1.8 kg!!!). I dived few more times, but the fish were spooked. In a dive, a little deeper, a mullet appeared. It looked scared and while it was trying to run away I shot and caught it. It was 1.4 kg.

"We probably scared the fish a lot..." I said and swam for the shallows. I did several ambushes before getting out. In one of them, as I was lying on the bottom and waiting. Suddenly a little further down a small school of grey mullets appeared. I found the biggest one and pulled the trigger. But I saw two flashes in the blur. 

"Two fish with a single shot???" I wondered. Pulling the rope close, there were two fish on the spear. (11th Picture: When the lady luck is present!!!).

"Lucky..." I said smiling. In one of the last ambushes in the seaweeds, grey mullets appeared again. But they were small. While I was waiting, a bigger suicidal grey mullet decided to past by me and I shot it. This one was the smaller fish 1.2 kg and I decided to go out. (12th Picture: All the trophies together...). But a gleam in the blur made me dived in one last time. I landed on the bottom and waited. After several seconds small sea bass appeared. They passed in front of me and were followed by grey mullets. I enjoyed their company and went out. I may not have found the bluefish I was looking for, but He provided me with beautiful grey mullets!!!                  (13th Picture: Done for today...).

Spearfishing in clear and murky waters #2 Ψαρευοντας σε καθαρά και θολά νερά Νο 2

You may find this article in English at the end of the Greek version.

Title: Spearfishing in clear and murky waters #2. 

Video & Φωτογραφία : Ζαχαρίας Σκευοφύλαξ

1η μέρα, απόγευμα... 

Αποφάσισα να ψαρέψω με το ίδιο μοτίβο, όπως το τελευταίο μου ψάρεμα. ( Διαβάστε το προηγούμενο άρθρο). Απογευματινό σε καθαρά νερά και την επομένη το πρωί στα γνωστά θολά. Μόνο που αυτήν την φορά θα ξεκινούσα από εκεί που είχα τελειώσει το ψάρεμα (την προηγούμενη φορά), για να ψαρέψω και το υπόλοιπο μέρος. Έτσι λοιπόν λίγο μετά το μεσημέρι, βρέθηκα να ντύνομαι στο σημείο που είχα σχεδιάσει. Με το που βούτηξα, είδα μια νεκρή πράσινη χειλού ανάμεσα στα βράχια. Βούτηξα να δω από κοντά τι είχε συμβεί. 

Το άτυχο ψαράκι...

Το κακόμοιρο ψαράκι είχε πιαστεί σε ένα αγκίστρι, αφού είχε φάει το δόλωμα. Η πετονιά είχε μπερδευτεί στα βράχια με συνέπεια η χειλού να πεθάνει. Στεναχωρήθηκα και προχώρησα. Συνάντησα μια σάρπα κοντά στην επιφάνεια. Δεν ξέρω αν είναι το ίδιο ψάρι με την προηγούμενη φορά. Το πλησίασα και τελικά το έπιασα με το χέρι και το άφησα, αν και δεν μου φαίνεται να έχει καλό τέλος. 

Το καημένο έχει κάποιο πρόβλημα...

Ξεκίνησα τα συρτά καρτέρια. Σε ένα από αυτά, ενώ έχω συρθεί και με κρύβει ένας βράχος, αντιλαμβάνομαι ότι αριστερά μου υπάρχουν τρεις καλοί σαργοί. Τα ψάρια στέκονται μακριά. Ένας άλλος σαργός έρχεται να με δει. Στρίβει απότομα για να κάνει έναν κύκλο και με πλησιάζει πάλι νευρικά. Κάνει το γνωστά νευρικά ζικ-ζακ, για να περάσει από μπροστά, δίνοντάς μου μεγάλο στόχο. Σημάδεψα και του έριξα. Μάταια πάλευε ο καημένος να ξεφύγει. Η βέργα τον είχε πετύχει πολύ ψηλά στην πλάτη, χωρίς να του κάνει μεγάλη ζημιά. 

Ο 1ος και μεγαλύτερος....

Όταν συνειδητοποίησα την βολή όρμηξα και τον έπιασα. Ήταν 430 γρ. Συνεχίζοντας, σε ένα κόψιμο του βυθού, αντιλαμβάνομαι έναν άλλο καλό σαργό. Βουτάω και σέρνομαι. Το ψάρι με παίρνει χαμπάρι και χάνετε στο μπλε. Ενώ ετοιμάζομαι για ανάδυση, ένας εξίσου καλός σαργός εμφανίζεται από τα αριστερά μου. Γυρίζω απαλά το ψαροντούφεκο και την τελευταία στιγμή πριν στρίψει πατάω την σκανδάλη. Η βέργα τον πετυχαίνει πλάγια και ο σαργός ξεκινάει έναν ξέφρενο ρυθμό κολύμβησης προσπαθώντας να απαλλαγεί από την βέργα. Μάταια όμως κι έτσι έπιασα έναν ακόμη 400αρη σαργό. 

Ο 2ος και λίγο μικρότερος...

Καθώς τακτοποιώ τον σαργό αντιλαμβάνομαι την παρουσία ενός καλού χταποδιού κάτω από τα πέδιλά μου. Αν είχα περάσει πέντε μέτρα πιο μακρυά δεν θα το είχα δει. Το χταπόδι έχει κολλήσει στα πλάγια ενός βράχου και παραλλαγμένο περιμένει. Εύκολος στόχος. Σημαδεύω ανάμεσα στα μάτια και του ρίχνω. Γέμισε μελάνια η περιοχή κι εγώ βούτηξα και εύκολα το ξεκόλλησα από τον βράχο. 

Ο δίκιλος μεζές...

Ήταν 1,900 γρ. Έχω όμως φτάσει στο τέλος του ρηχού ψαρότοπου. Απ΄εδώ και πέρα αρχίζουν τα πολύ βαθειά. Μόνος δεν μου κάνει κέφι να ψαρεύω μετά τα -30μ. Έτσι αποφάσισα μιας και είχα υπόψην το μέρος, να έχω στην σημαδούρα μου το πολύ μεγάλο ψαροντούφεκο. Θα έκανα μερικά καρτέρια λίγο πιο βαθειά και θα έφευγα. Έβγαλα και το βαρίδι της πλάτης και βούτηξα. Στα πρώτα δυο καρτέρια δεν είδα τίποτε. Όμως τα μικρόψαρα ήταν τρομαγμένα. Έτσι αποφάσισα να κάνω ένα ακόμη καρτέρι. Βουτάω με το που προσγειώθηκα στον βυθό τα μικρόψαρα, κυρίως καλόγριες, ήρθαν καταπάνω μου, σημάδι ότι πλησιάζει κάποιος κυνηγός. Όντως μετά από λίγο εμφανίστηκαν τρία ασπροποσάφριδα. Όρμησαν, κοντοστάθηκαν όταν με πήραν χαμπάρι και την ώρα που ετοιμάζονταν να φύγουν, έκανα έναν θόρυβο. Περίεργα γύρισαν και την ώρα που το πρώτο περνούσε μπροστά μου του έριξα. Η βέργα βρήκε τον στόχο της χαμηλά στην κοιλιά. Το ψάρι άρχισε να κάνει ζίκ-ζακ, απότομες στροφές, άλλαζε κατεύθυνση σε δευτερόλεπτα. Εγώ απλά περίμενα πότε μαζεύοντας και πότε αφήνοντας το σχοινί του ψαροντούφεκου. Με τα πολλά και με την ψυχή στην Κούλουρη, κατάφερα να το πάρω στα χέρια μου. 

Να κι ο κυνηγός...

Ήταν 1,100 γρ. αποφάσισα να γυρίσω και να τελειώσω το ψάρεμά μου. Με το που γυρίζω για να φύγω, το βλέμμα μου πιάνει κάτι να κάθεται δίπλα στον γκρεμό. Μια μικρή Καρέτα-καρέτα έχει αράξει και με παρατηρεί. Βουτάω πάνω της. Είναι πανέμορφη. Το καύκαλό της γυαλίζει και είναι ολοκαίνουργιο. Είναι όντως πανέμορφη. Όταν την πλησίασα αρκετά, εξαφανίστηκε προς το μπλε με μεγάλη ταχύτητα. 

Μικρή γυαλιστερή ομορφιά!!!

"Μια χαρά τα πήγαμε σήμερα...με ωραίες εμπειρίες Ζάχο..." είπα στον εαυτό μου και βγήκα. Τακτοποίησα τα ψάρια και αφού άλλαξα, οδήγησα αρκετά χιλιόμετρα για να φτάσω στο σημείο που ήθελα να βουτήξω την επομένη το πρωί. Εκεί την έπεσα στους υπέροχους μεζέδες της Σταυρούλας. Ο Μορφέας ήρθε γρήγορα και με πήρε στην αγκαλιά του μέσα στην ζέστη του υπνόσακού μου... 

2η μέτρα χαράματα... 

Ξύπνησα χαράματα. Υπήρχε πολύ συννεφιά και το βοριαδάκι ήταν απαλό. Αποφάσισα να πάω στην εγκαταλελημένη πλατφόρμα και να συνεχίσω από εκεί που είχα σταματήσει την προηγούμενη φορά. Τα νερά θολά ως συνήθως αλλά λόγω της συννεφιάς είναι και σκοτεινά σήμερα. Καθώς πλησιάζω την πλατφόρμα, ο απαλός βοριάς έχει σπρώξει αμέτρητα μεδουσοειδή προς την κατεύθυνσή που πάω. Είναι παντού κι αμέτρητα. 

Ήταν παντού!!!

Αφού κολύμπησα αρκετά μπήκα κάτω από την πλατφόρμα. Έκανα αρκετά καρτέρια. Υπήρχαν πολλοί-πάρα πολλοί και ευμεγέθης κέφαλοι. Τα ψάρια έρχονται από παντού και με προσπερνάνε. Εγώ απτόητος, απλά τα θαυμάζω. 

"Δεν ήρθαμε για κεφάλους εδώ Ζάχο ..." υπενθύμισα στον εαυτό μου. Σε ένα από τα καρτέρια, ενώ υπάρχουν κέφαλοι τριγύρω, αντιλαμβάνομαι ένα καλό γοφάρι. Το ψάρι ετοιμάζεται να φύγει και την ώρα που πατάω την σκανδάλη, τα δίνει όλα και το έχασα. 

"Άργησες..." είπα κοφτά στον εαυτό μου. Προσπαθώντας να σιγουρέψω το ψάρι, άργησα και με πήρε χαμπάρι και το έχασα. 

"Δεν πειράζει...συνεχίζουμε..." σκέφτηκα. Έκανα πολλά καρτέρια, αλλά δεν είδα τίποτε άλλο εκτός από τους κεφάλους. Έφυγα από την πλατφόρμα και συνέχισα τα καρτέρια μου. Σε ένα από καρτέρια ήρθαν μερικοί κέφαλοι. Αφού βεβαιώθηκα ότι δεν τους ακολουθούσε κάτι μεγαλύτερο, σημάδεψα και έπιασα έναν από τους πιο μεγάλους, που ήταν του κιλού. 

Να κι ο κέφαλος...

Συνεχίζοντας τα καρτέρια μου μέσα στην σκοτεινιά, διακρίνω την σιλουέτα ενός κεφάλου. Παρατηρώντας τον κέφαλο καθώς περνούσε, αντιλαμβάνομαι ότι τον ακολουθεί ένα μεγάλο λαβράκι. Μέχρι να το συνειδητοποιήσω, το λαβράκι έχει περάσει από μπροστά μου κι ετοιμάζεται να χαθεί μέσα στην θολούρα. Ενστικτωδώς σημαδεύω και πατάω την σκανδάλη. Το λαβράκι χάνεται στα θολά νερά, αλλά μαζί του ξετυλίγεται και το μουλινέ το οποίο σχεδόν σφυρίζει από την ταχύτητα. Εγώ μην ξέροντας τι βολή έχω κάνει, ακολουθώ και πόδας το ψάρι μέχρι να κουραστεί, χωρίς να του αντιστέκομαι. Με τα πολλά το παίρνω στα χέρια μου. 

Επιτέλους!!! Αυτό μάλιστα!!!

Βλέποντας την βολή μου, τα έχασα. Ήθελε να μου το Δώσει το λαβράκι. Τέτοια κακή βολή και να κρατηθεί ένα τόσο μεγάλο ψάρι???!!! Το ψάρι κρατιόταν πάνω στην βέργα από μια πετσούλα. Ήταν 3,2 κιλά!!! Έχοντας το στην αγκαλιά μου βγήκα χωρίς να ψαρέψω άλλο κι ας είχα πολύ χρόνο στην διάθεση μου. Βγήκα, έβγαλα τις φωτό που ήθελα, χωρίς να με δει κανείς και καθάρισα τα ψάρια. Την ώρα που ετοιμαζόμουν να φύγω, η ματιά μου έπιασε κάτι υπέροχο. Ανάμεσα στις πέτρες είχε φυτρώσει ένα κίτρινο λουλουδάκι!!!

Τέλος για σήμερα..

 

            

                                                                    "Το μεγαλείο της Φύσης!!!" σκέφτηκα. Η ομορφιά είναι απλωμένη παντού, αρκεί να κοιτάξει κανείς προς την σωστή κατεύθυνση. Και πόσες τέτοιες ομορφιές δεν προσπερνάμε καθημερινός χωρίς να πάρουμε χαμπάρι, χάνοντας έτσι την ουσία στο τι θα πει Ζωή!!!

Translation of the above article.

Title: Spearfishing in clear and murky waters #2. 

Video & photos : Zacharias Skevofilax. 

1st day in the afternoon...

I decided to fish with the same pattern as my last fishing expedition. (Read the previous article). Afternoon in clear waters and the next morning in the familiar cloudy waters. Only this time I would start from where I had finished my previous spearfishing expedition. By doing so, I would fish the rest of it. So in the afternoon, I found myself getting dressed at the spot I had planned. As soon as I dived, I saw a dead ocellated wrasse (Symphodus ocellatus) among the rocks. I dived in to see up close what had happened. The poor little fish had been caught on a hook after eating the bait.               (1st Picture: The unlucky one...). The fishing line had being tangled in the rocks, causing the ocellated wrasse to die. I felt sorry for the little fish and moved on. I encountered a Salema porgy (Sarpa salpa) near the surface. I didn't know if it was the same fish as last time. I approached it and finally grabbed it with my hand and let it go, although it didn't seem that it would end-up well. (2nd Picture: The poor thing has problems...). I started the crawling ambushes. In one of them, while I had crawled and I was hidden by a rock, I realised that there were three good white sea bream (Diplodus sargus) to my left. The fish stayed far away. Another white sea bream came closer to see me. It turned sharply, made a circle and nervously approached me again. It did the familiar nervous zig-zags to pass in front, providing me with a big target. I took aim and shot it. The poor fish struggled in vain to escape. The spear had hit it very high in the back without doing much damage. (3rd Picture: The 1st and biggest...). When I realised the outcome of my shot, I rushed and grabbed it. It was 430 gr. Continuing on, in an underwater cliff, I spotted another good white sea bream. I dived and crawled. The fish realised my presence and I lost it in the blue. As I was preparing to emerge, an equally good white sea bream appeared from my left. I gently turned the speargun and at the last moment before it swam away, I pulled the trigger. The spear found the fish in the side and the white sea bream started a frantic swimming trying to get rid of the spear. But in vain, so I caught another 400 gr white sea bream.               (4th Picture: The 2nd one and a bit smaller...). As I was arranging the white sea bream I become aware of the presence of a good common octopus (Octopus vulgaris) under my fins. If I had gone five meters further I would not have seen it. The octopus was stuck on the side of a rock and waited. Easy target. I aimed between its eyes and shot it. Ink filled the area and I dived in and easily got it off the rock. (5th Picture: The two kilos delicacy...). It was 1,900 gr. But I have reached the end of the shallow fishing ground. From here onwards the very deep began. Alone, I didn't want to dive fishing below -30m. So I decided, since I knew the place, I carried on my buoy, the very large speargun. I was planning to do a couple of ambushes a little deeper and then leave. I also removed the back weight and dived. In the first two ambushes I saw nothing. But the bait fish were scared. So I decided for another ambush. I dived as soon as I landed on the bottom the bait fish, mostly black Damselfish (Chromis chromis), came at me, a sign that a predator was approaching. Indeed, after a while, three Bigeye trevally (Caranx sexfasciatus) appeared. They rushed in, stopped, when they realised my presence, they turned to leave, I made a noise. They turned around strangely and when the first one was passing in front of me, I shot it. The spear found its target low in the abdomen. The fish started zig-zagging, doing sharp turns, changing direction in seconds. I just waited, sometimes reeling in and sometimes letting go of the speargun line. After some minutes of agony, I managed to get it in my hands.                 (6th Picture: The predator is caught...). It was 1,100 gr. I decided to turn around and finish my fishing. As I turned to leave, my eyes caught something sitting by the underwater cliff. A little loggerhead turtle (Caretta-caretta) was relaxing and was watching me. I dived close to it. It was gorgeous. Its shell was shiny and brand new. It was indeed beautiful. When I got close enough, this beauty disappeared into the blue at high speed. (7th Picture: Little shiny beauty!!!).

"We did well today... collecting nice experiences too, Zac..." I said to myself and went out. I arranged the fish and after changing, drove several kilometres to reach the spot where I wanted to dive the next morning. There I devoured the wonderful delicacies of Stavroula. Morpheus came quickly and took me in his arms in the warmth of my sleeping bag... 

Next day at dawn..

I woke up early at down. It was very cloudy and a north wind breeze was blowing. I decided to go to the abandoned platform and continued where I left off last time. The waters were murky as usual but due to the clouds covering the chosen fishing spot, the sea seemed darker today. As I was approaching the platform, the soft northerly winds had pushed countless Warty comb jelly also known as sea walnut (Mnemiopsis leidyi) in my direction. They were everywhere and infinite in numbers. (8th Picture: They were everywhere!!!). I went under the platform and did a lot of ambushes. There were many, many, and large grey mullets (Mugil cephalus). Fish come from everywhere and pass by me. Undaunted, I just admire them.

"We didn't come here for grey mullets Zac..." I reminded myself. In one of the ambushes, while there were mullets around, I spotted a good bluefish (Temnodom saltator). The fish was getting ready to swim away and by the time I pulled the trigger, it hit its tail violently and I missed it.

"Too late..." I said to myself. Trying to be sure for the shot, I was too late and the bluefish realised my presence and disappeared the time I was pulling the trigger.

"Never mind... let's continue..." I thought. I did a lot of ambushing, but saw nothing else but grey mullets. I left the platform and continued with my ambushes. Grey mullets came my way in one of them. After making sure they weren't being followed by anything bigger, I aimed and caught one of the bigger ones, which was of a kilo. (9th Picture: The grey mullet is caught...). Continuing my ambushes in the darkness, I barely saw the silhouette of a grey mullet. Watching the mullet as it passed by, I realised that it was being followed by a large sea bass (Dicentrarchus labrax). Before I know it, the bass had passed in front of me and was about to disappear into the murky waters. Instinctively I aimed and pulled the trigger. The sea bass disappeared in the murky waters, but along with the unwinding of the reel, which almost whistles from the unwinding speed of the rope. Not knowing how good was my shot, I followed the fish until it got tired, without resisting at all. After some time, that looked aeons, I had it in my arms. (10th Picture: At last!!! Now we are talking!!!). Seeing my shot, I was speechless. Heavens wanted to give me this sea bass. Such a bad shot and to keep such a big fish??? The fish was held on the spear by the skin of its back. It was 3.2 kilos!!! With it in my arms I went out without fishing any more even though I had a lot of time at my disposal. I went out, took the photos I wanted, without being seen and I cleaned the fish. As I was about to leave, something wonderful caught my eye. A yellow flower had grown among the stones of the beach!!! (11th Picture: Done or today!!!).       (12th Picture: NC !!!). 

"The majesty of Nature!!!" I thought. Beauty is spread everywhere, as long as one looks in the right direction. How many times everyday we pass by such beauties without noticing them, thus losing the essence of what Life means!!!

Spearfishing in clear and murky waters #1 Ψαρευοντας σε καθαρά και θολά νερά Νο 1

You may find this article in English at the end of the Greek version.

Title: Spearfishing in clear and murky waters #1. 

Video & Φωτογραφία : Ζαχαρίας Σκευοφύλαξ

1η μέρα, απόγευμα... 

Αποφάσισα, μιας και είχα τον χρόνο, να κάνω ένα διήμερο ψάρεμα. Δεν θα ήταν διήμερο, αλλά απογευματινό και την επομένη το πρωί η δεύτερη βουτιά. Αυτήν την φορά όμως θα άλλαζα ψαρότοπους. Σκόπευα να ψαρέψω στα καθαρά και την επομένη, στα αγαπημένα μου θολά. Και τις δύο μέρες θα ψάρευα ρηχά. Τα ετοίμασα και το μεσημέρι με βρήκε να οδηγώ στα υπήνεμα του νοτιά. Έφτασα, ντύθηκα και βούτηξα. Μια ωραία έκπληξη με περίμενε με το που μπήκα στην θάλασσα. Δίπλα μου μια χελώνα καρέττα-καρέττα. 

Μια υπέροχη έκπληξη!!!

Ξέχασα και το ψάρεμα και πλησίασα την χελώνα. Δεν με δέχτηκε όμως και με το που την πλησίασα απομακρύνθηκε. Για να κάνει μια απότομη στροφή, σταμάτησε να με δει και μετά χάθηκε στο μπλε. 

"Ωραία ξεκινήσαμε Ζάχο....Ας πάμε να ψαρέψουμε όμως...,." είπα χαμογελώντας στον εαυτό μου. Έκανα κάποια καρτέρια, αλλά δεν είδα κάτι που θα ήθελα να πιάσω. Σε ένα καρτέρι, πάλι δεν ήρθε τίποτε κι αποφάσισα να συρθώ μέχρι τον επόμενο βράχο. Έχοντας την κάλυψη του βράχου πλησίασα έρποντας και έριξα μια κλεφτή ματιά. Δύο καλοί σαργοί έκοβαν βόλτες. Είχαν αισθανθεί την παρουσία μου, αλλά δεν ήξεραν τι ήμουν μάλλον. Ο προπορευόμενος ήρθε πιο κοντά αλλά κράτησε και κάποια απόσταση. Έκανε όμως το λάθος και είχε μπει στο όπιο της βολής του ψαροντούφεκου. Μόλις μου έδειξε όλο το μέγεθος του, σημάδεψα και πάτησα την σκανδάλη. Ο σαργός έστριψε για να αποφύγει την βέργα, αλλά η βέργα τον πέρασε σουβλάκι κι απλά έπεσε στον βυθό. 

Ο 1ος της ημέρας...

Περιχαρής μάζεψα την βέργα με το πρώτο τρόπαιο της ημέρας. Ήταν ένας 400αρης σαργός. Τα επόμενα καρτέρια κατέληγαν σε συρτό ψάρεμα. Έτσι σε ένα από αυτά., διαπιστώνω ότι ανάμεσα στους σαργούς, υπάρχει και μια καλή τσιπούρα. Το ψάρι ξεκόβει από το κοπάδι των σαργών και πάει προς τα αριστερά. Με καλύπτει ο βράχος κι έτσι σέρνομαι προς την τσιπούρα. Όμως ο βράχος τελειώνει και είμαι ακάλυπτος. Κρύβομαι όσο μπορώ καλύτερα. Το ψάρι έρχεται, αλλά μόλις με αντιλαμβάνεται στρίβει πριν μπει στο βεληνεκές και το χάνω. 

"Δεν πειράζει συνεχίζουμε...." είπα στον εαυτό μου. Μετά από μερικά καρτέρια, σε ένα συρτό, αντιλαμβάνομαι μια πιο μεγάλη τσιπούρα να κολυμπά, τσιμπολογώντας τον βυθό. Το ψάρι χάνεται πίσω από έναν βράχο. Βουτάω αμέσως. Σέρνομαι στον βυθό ανάμεσα στις πέτρες. Σταματάω. Κοιτώντας τριγύρω βλέπω το ψάρι να έρχεται καταπάνω μου. Κάνω το λάθος να διορθώσω την σκόπευση μου και η τσιπούρα στρίβει και την χάνω!!! 

Δυστυχώς έφυγε...

"Δεν έπρεπε να κινηθείς, άσε το ψάρι να πλησιάσει και βλέπουμε ..."είπα στον εαυτό μου....Συνεχίζοντας τα καρτέρια, σε κάποια βουτιά αντιλαμβάνομαι να με περιτριγυρίζει ένα μικρό φαγκρόπουλο. Το ψαράκι κάνει βόλτες μπροστά μου κι εγώ έχω την ευκαιρία να θαυμάσω τα υπέροχα χρώματα του. 

Παραλίγο θα καρφωνόταν μόνο του!!!

Το ψαράκι μόνο που δεν τράκαρε την βέργα στην περιέργειά του να δει πιο είμαι. Όταν το κατάλαβε, εκτινάχθηκε αλλά δεν πήγα και πολύ μακριά!!! Στο επόμενο συρτό καρτέρι, κρύβομαι πίσω από τα βράχια και περιμένω τους σαργούς που έχω δει. Πρώτα πλησίασαν οι μικρότεροι. Ένας μάλιστα ήρθα πολύ κοντά. Δεν τον πείραξα κι αυτό μάλλον έδωσε θάρρος να πλησιάσουν οι μεγαλύτεροι. Αυτόν που ήθελα, με πλησίασε, έστριψε φαρδύς - πλατύς και την στιγμή που πάτησα την σκανδάλη έτριψε για να την αποφύγει. Μάταια όμως κι έτσι έπιασα έναν ακόμη 400άρη σαργό.

...και ο 2ος σαργός...

Σε ένα από τα τελευταία καρτέρια, σέρνομαι ανάμεσα στα βράχια, προσπαθώντας να φτάσω στο τελείωμα του βράχου. Από διάφορα ανοίγματα παρατηρώ το περιβάλλον. Ενώ πλησιάζω το τελείωμα, βλέπω από ένα άνοιγμα, ότι από τα αριστερά μου κολυμπάει μια τσιπούρα. Από την φορά που έχει το ψάρι θα περάσει από μπροστά μου και μάλλον δεν με έχει πάρει χαμπάρι. Σταματάω και περιμένω, κρυμμένος. Όντως η τσιπούρα αμέριμνη πέρασε από μπροστά μου κι εγώ της έριξα στο κέντρο για σιγουριά. 

Η βασίλισσα του χειμώνα πιάστηκε!!!

Ξεκίνησε μια μάχη η οποία είχε μια κατάληξη. Την τσιπούρα στην αγκαλιά μου. Επιτέλους, είχα πιάσει μια κιλήσια βασίλισσα του χειμώνα. Εκεί τελείωσε και το απογευματινό μου ψάρεμα. Κολυμπώντας για να γυρίσω πίσω, βλέπω μια σάρπα να μην είναι και στα πολύ καλά της. Την πλησίασμα και παραλίγο να την πιάσω με το χέρι. Ήταν πολύ λεπτή, σημάδι ότι δεν τρεφόταν σωστά....

2η μέρα ξημερώματα... 

Χαράματα την επομένη μέρα, βρέθηκα πολλά χιλιόμετρα μακριά να ξυπνάω στο αμάξι μου. Έκανε αρκετό κρύο, καθώς φυσούσε ένας ελαφρύς βοριάς.. Με την βρεγμένη χτεσινή στολή, το κρύο φαινόταν πιο τσουχτερό. Αλλά ποιος νοιαζόταν. Ντύθηκα και γρήγορα βούτηξα. Η κυρά θολούρα ήταν παρούσα ως συνήθως. Σε ορισμένα σημεία την θολούρα την έκοβες με το μαχαίρι που λέμε!!! Πήρα μια βαθειά ανάσα και βούτηξα. Παντού ήταν απλωμένη μια παγωμένη θολούρα. 

"Υπομονή και επιμονή..." συνέστησα στον εαυτό μου που ήταν έτοιμος να τα παρατήσει. Τα δευτερόλεπτα περνούσαν πολύ αργά, όταν από τα δεξιά και πίσω μου εμφανίστηκε ένας ωραίος κέφαλος με τάσεις αυτοκτονίας. Το ψάρι ήρθε από πίσω μου, πέρασε μπροστά μου και ήρθε να με δει. Εγώ απλά πάτησα την σκανδάλη. 

Ο 1ος της ημέρας...

Μετά από λίγο είχα στα χέρια μου έναν κέφαλο 1,5 κιλών. Είχα φτάσει στην παλιά πλατφόρμα. Έκανα ένα καρτέρι έξω-έξω, πριν μπω για τα καλά μέσα. Ένας κέφαλος φάνηκε μακριά κι ένας άλλος χάθηκε στην θολούρα. Καθώς γυρίζω στην κολώνα που καρτέρευα, βλέπω έναν μοναχικό κέφαλο να με χαζεύει θα έλεγα. Του έριξα κι έπιασα έναν ακόμη κέφαλο του 1,5 κιλών. 

Ο 2ος κέφαλος...

Μπήκα από κάτω, κολύμπησα και μετά βούτηξα. Πιάστηκα από μια κολώνα και καρτέρεψα. Μετά από λίγο, μέσα από την θολούρα και από όλες τις κατευθύνσεις εμφανίζονται κέφαλοι, μεγάλοι κέφαλοι. Τα ψάρια έρχονται καταπάνω μου, αλλά εγώ παραμένω σταθερός στην άποψη μου: Δεν πιάνουμε κεφάλους όταν είναι κοπαδιαστοί. Απλά κοιτούσα εκστασιασμένος. Έκανα μερικά καρτέρια με το ίδιο αποτέλεσμα. Όμως σε ένα καρτέρι τα πράγματα άλλαξαν. Μάλλον τα πολλά καρτέρια τράβηξαν την προσοχή τριών μεγάλων γοφαριών. Το προπορευόμενο μεγάλο γοφάρι πέρασε από μπροστά μου και μάλιστα έκοψε ταχύτητα. Δεν μπορούσα να ζητήσω κάτι καλύτερο. Σημάδεψα και πάτησα την σκανδάλη, στοχεύοντας την σπονδυλική του στήλη. Όπερ και εγένετο. Το γοφάρι βαριά τραυματισμένο βούλιαξε πίσω από την επόμενη κολώνα. Αγνόησα τα πάντα και βούτηξα πάνω στο βυθιζόμενο ψάρι. 

Αυτό μάλιστα και είναι και μεγάλο!!!

Έπιασα το μεγάλο γοφάρι και αφού του έδωσα ένα γρήγορο τέλος, το γέμισα φιλιά και συγγνώμες. Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα γοφάρια που έχω πιάσει. Ζύγιζε 6,3 κιλά και ήταν τελείως νηστικό. Αν είχε φάει έστω κι έναν κέφαλο που υπήρχαν τριγύρω, θα είχα κάνει νέο ρεκόρ. Το μεγαλύτερο που έχω πιάσει είναι 6,5 κιλά. Το πήρα αγκαλιά ευχαριστώντας τα Ουράνια για το υπέροχό Τους δώρο. Δεν ψάρεψα καθόλου. Όμως το Σύμπαν είχε άλλη άποψη. Σε λιγότερο από 50 πόντους, υπάρχει μια σουπιά πιο μικρή από τον αντίχειρά μου. 

Ήταν λίγο μικρή...

Τράβηξα το βίντεο που ήθελα και απομακρύνθηκα από την μικρούλα σουπιά πριν πάθει κανένα καρδιακό επεισόδιο. Μπήκα στο αμάξι κι οδήγησα σε μια έρημη παραλίτσα όπου έβγαλα τις φωτό και καθάρισα τα ψάρια....

Ωραίο τέλος !!!

Translation of the above article.

Title: Spearfishing in clear and murky waters #1. 

Video & photos : Zacharias Skevofilax. 

1st day in the afternoon...

Since I had the time, I decided, for a two-day fishing trip. It wouldn't be two days exactly, but an afternoon dive and the next morning the second dive. But this time I would change fishing spots. I intended to fish in the clear waters and the next day, in my favourite cloudy ones. Both days I would be fishing the shallows. I prepared my diving gears and noon found me driving to the designated fishing spot. I arrived, got dressed and dived. A nice surprise awaited me when I entered the sea. Next to me was a loggerhead turtle (Caretta caretta). (1st Picture: A wonderful surprise!!!). I forgot all about fishing and approached the turtle. However, it did not accept me and as soon as I approached it, the turtle swam away. It made a sharp turn, stopped, looked at me and then disappeared into the blue. 

"We're off to a good start, Zac....Let's start fishing ...,." I said smiling to myself. I did some ambushes but I didn't see anything I wanted to catch. In an ambush, nothing appeared again and I decided to crawl to the next rock. Having the cover of the rock I crept closer and took a sneak peek. Two good white sea bream (Diplodus sargus) were swimming around. They had sensed my presence, but they didn't know what I was. The one in front came closer but also kept some distance. But it made the mistake and had entered the opium range of speargun. As soon as it showed me its full size, I took aim and pulled the trigger. The white sea bream swerved to avoid the spear, but the spear skewered it and just fell to the sea floor. (2nd Picture: The 1st fish of the day...). Delighted, I collected the spear with the first trophy of the day. It was a 400 gr white sea bream. The next few ambushes ended up crawling. So in one of the following ambushes, I found that among the white sea breams, there was also a good quilt head sea bream (Sparus aurata). The fish broke away from the school of white sea breams and swam to the left. The rock was covering me, so I crawled towards the quilt head sea bream. But the rock ended and I was exposed. I hid as best I could. The fish came closer, but as soon as it noticed me it turned before getting in range and I lost it. 

"It's okay let's go on..." I said to myself. After a few ambushes, as I was crawling on the sea bed, I noticed a larger quilt head sea bream swimming and nibbling on the bottom. The fish disappeared behind a rock. Immediately I dived. I crawled to the bottom among the rocks. I stopped, looked around saw the fish coming towards me. I made the mistake of correcting my aim and the quilt head sea bream turned and I lost it too!!! (3rd Picture: Unfortunately it's gone...). 

"You shouldn't have moved, let the fish get close and then we'll see what to do..." I said to myself angrily.... Continuing the ambushes, I noticed a small red porgy (Pagrus pagrus) was swimming around me. The small fish swam in front of me, giving me the opportunity to admire its wonderful colours. (4th Picture: It almost pinned itself to the spear!!!). The little fish almost run itself to the spear in its curiosity to see what I am. When it realised my presence it turned sharply, but I didn't go very far!!! In the next dive, I hid behind the rocks and waited for the white sea breams I'd seen. The smaller ones approached first. The leading fish came very close. I didn't bother it, and that probably gave the elders courage to approach. The one I wanted approached me, turned in full glory and the moment I pressed the trigger it turned sharply to avoid the spear. But in vain and thus I caught another 400 gr white sea bream. (5th Picture: ...and the 2nd white sea bream...). In one of the last ambushes, I crawled between the rocks, trying to reach the end of the cliff. From various openings I was observing the environment. As I approached the end of the rock, I saw through an opening, that a quilt head sea bream was swimming on my left. From the direction that the fish had, it would pass in front of me and probably didn't realise me. I stopped and waited, hidden. Indeed, the quilt head sea bream carelessly passed in front of me and I shot it in the center just to be sure. (6th Picture: The winter queen had been caught!!!). A battle began which had only one outcome: the winter queen in my arms. At last, I had caught a kilo winter queen. That was the end of my afternoon fishing. Swimming to get out, I saw a Salema porgy (Sarpa salpa) not in its best shape. Approached it, and almost grabbed it with the hand. It was very thin, a sign that it was not feeding properly... 

Next day at dawn...

Damn the next day, found my many miles away, waking up in my car. It was quite cold as there was a light northerly wind blowing... With yesterday's wet diving suit, the cold seemed more bitter. But who cared. I got dressed and quickly dived. Mrs. Blur was present as usual. In some places, you could cut the blur with a knife!!! I took a deep breath and dived. A frozen blur was spread everywhere...

"Be patient and persistent..." I advised myself who was about to give up. The seconds were ticking by, when a nice grey mullet (Mugil cephalus) with suicidal tendencies appeared from my right and behind. The fish came from behind me, passed in front of me, to see me. I just pulled the trigger.        (7th Picture: The 1st grey mullet of the day...). After few seconds I had a 1.5 kg grey mullet in my hands. I had reached the old platform. I did an ambush just outside. I saw a grey mullet in distance while another was lost in the blur. As I turned around the pillar I was holding, I saw a lonely grey mullet staring at me I could say. I shot it and caught another 1.5kg fish.        (8th Picture: The 2nd one of the day...). I went under the old platform, swam and then dived. I dived and grabbed a pillar and waited. After a while, grey mullets, big grey mullets, appear through the blur and from all directions. The fish were coming at me, but I stood firm in my decision: No shooting grey mullets if they were in groups. I was just staring them in ecstasy. I made a few more ambushes with the same result. But in a moment things changed. Probably the many ambushes attracted the attention of three large bluefish (Temnodom saltator). The leading large bluefish passed in front of me and even slowed down. I couldn't expect for anything better. I took aim and pulled the trigger, aiming for its spine. The heavily wounded bluefish sank behind the next pillar. I ignored everything and dived onto the sinking fish. (9th Picture: Now we are talking and it's a big one!!!). I caught the big bluefish and after giving it a quick finish I showered it with kisses and apologies. It was one of the biggest bluefish I had ever caught. It weighed 6.3 kg and its stomach was completely empty. If he had eaten even one of the grey mullets that were around, I would had set a new record. The biggest I've ever caught was 6.5kg. I embraced it, thanking the Heavens for their wonderful gift. I didn't fish at all. But the Universe had a different opinion. In less than 50cm, there was a common cuttlefish (Sepia officinalis), smaller than my thumb.                   (10th Picture: It was very small...). I shot the video I wanted and got away from the little cuttlefish before it had a heart attack. I got in the car and drove to a deserted beach where I took the pictures and cleaned the fish...              (11th Picture: Nice ending!!!).