Η αγάπη ποτέ δεν χάνεται!!!

Πρόσφατα βρέθηκα στον γάμο της ανιψιάς μου Σοφίας. Ο γάμος ήταν υπέροχος και φυσικά ξεφαντώσαμε στο γλέντι που ακολούθησε. Καθώς ήμουν ακουμπισμένος στην καρέκλα μου κι έβλεπα την νέα γενιά να ξεφαντώνει από την μια μεριά κι από την άλλη να αναλαμβάνουν τα ηνία της ζωής σιγά-σιγά, μου ήρθαν στην μνήμη μου γεγονότα και καταστάσεις που είχαν να κάνουν με την νύφη (ανηψιά μου), τον αδελφό της τον Χρήστο, την Σοφία (κόρη μου) και τον ανιψιό μου Θοδωρή, που κλείνει αυτήν την τετράδα. Αυτά τα τέσσερα ξαδελφάκια μεγάλωσαν μαζί, πριν τους χωρίσει η καθημερινότητα καθώς περνούσαν τα χρόνια. Φυσικά εδώ έπαιξαν μεγάλο ρόλο και οι κοινές διακοπές μας στην αγαπημένη μας Κάρπαθο. Αυτά τα τέσσερα παιδιά τότε, όντας μέρος της οικογένειας τα μεγάλωσα κι εγώ εν μέρη, στον βαθμό που μου αναλογεί. Βλέποντας τους να χορεύουν, να διασκεδάζουν και να φαίνονται ευτυχισμένοι, μου ήρθε στο μυαλό μια σκέψη: Πόσο γρήγορα πέρασαν τα χρόνια και πόσο πολύ έχουν μεγαλώσει, έχουν παραμεγαλώσει, όπως συνηθίζω να λέω. Η Σοφία μόλις παντρεύτηκε, ο Χρήστος έχει ήδη δύο παιδιά...Το μυαλό μου ταξίδεψε πίσω στον χρόνο, ψάχνοντας τα διάφορα γεγονότα που έχω ζήσει μαζί τους στο παρελθόν. Θυμήθηκα καταστάσεις και γεγονότα που κάποια από αυτά δεν ήμουν και πολύ σίγουρος αν έγιναν όπως τα θυμώνουν. Έτσι λοιπόν το επόμενο πρωινό, μάλλον μεσημέρι θα έλεγα εξαιτίας του ξενυχτιού, βάλθηκα να βρω τις αποδείξεις που χρειαζόμουν και την "έπεσα" στα διάφορα φωτογραφικά άλμπουμ. Μετά από αρκετή ώρα και στις κατάλληλες ημερομηνίες βρήκα αυτά που έψαχνα. Δεν ήταν στις αναμνήσεις μου μόνο, αλλά τώρα είχα και αδιάσειστες αποδείξεις στα χέρια μου. Βρήκα αρκετές φωτογραφίες, αλλά επικεντρώθηκα σε τρεις που θεωρώ ότι είναι οι πιο αντιπροσωπευτικές.

Η τρομερή τετράδα!!!

Στα αριστερά η Σοφία, πρόσφατα νύφη, μετά η κόρη μου, δίπλα ο εκστασιασμένος Θοδωρής (ποιος να θυμάται γιατί) και ο έκπληκτος Χρήστος (μπαμπάς με δύο παιδιά τώρα!!!)

Στα αριστερά η Σοφία παίζει με την άμμο, η κόρη μου με την καπελαδούρα αποσβολωμένη με κάτι??? και ο Χρηστάρας έτοιμος για την μάχη??? κι εγώ ... με μαλλιά!!!

Εδώ πάλι στην παραλία του Αγ. Νικολάου στην Αρκάσα Καρπάθου, όπως και στην παραπάνω φωτό. Αν θυμάμαι καλά, ήταν το τέλος μιας μάχης με τα τρία ανήψια μου, όπου είχα χάσει κατά κράτος....Τα δύο μεγαλύτερα χαιρόντουσαν για την νίκη, ο Χρήστος ψύχραιμος....   

Υ.Γ. Ο πανδαμάτωρ χρόνος όλα τα καλύπτει....Κάποια πράγματα/καταστάσεις όμως, είναι όμορφο να μην ξεχνιούνται!!! 

Βέβαια "η αγάπη ποτέ δεν χάνεται!!!" (Απ. Παύλος)