Και πάλι στα θολά μεν τον Θοδωρή... Again in murky waters with Theodore...

You may find this article in English at the end of the Greek version.

Title: 

Video&Φωτογραφία : Ζαχαρίας Σκευοφύλαξ, Μούτος Θοδωρής.

Μετά από τα καταγάλανα νερά της Καρπάθου, βρέθηκα στα θολά νερά του Σαρωνικού. Παρέα με τον νοτιά να σιγοντάρει στην θολούρα. Όμως αυτό που μου έκανε εντύπωση, ήταν η έλλειψη ψαριών. Πήγα σε διάφορα γνωστά μου μέρη και τις περισσότερες φορές βγήκα χωρίς καν να πατήσω την σκανδάλη. Το να μην πιάσω κάποιο ψάρι δεν με πειράζει. Το χόμπι μου κάνω για να ηρεμώ, αλλά το μην βλέπεις κάτι καλό αυτό με στεναχωρεί. Ελπίζω να φταίει η αρκετά υψηλή θερμοκρασία των νερών ακόμη. Θα δούμε...

1η Μέρα απόγευμα.

Έτσι ένα μεσημέρι που σχόλασα νωρίς, πήρα τον δρόμο για μια γρήγορη βουτιά. Έφτασα με το αμάξι εκεί που ήθελα, ντύθηκα και βούτηξα. Η ορατότητα αρκετά καλή με τον νοτιά. Μικρά ψάρια παντού, έψαχνα να βρω κάτι μεγάλο αλλά τίποτα. Έκανα πολλά καρτέρια χωρίς να δω κάτι μεγάλο. Το περίεργο ήταν ότι υπήρχαν πάρα πολλά μικρόψαρα, αμέτρητα θα έλεγα, αλλά κανένας κυνηγός τριγύρω. Σε ένα από τα πολλά καρτέρια, καθώς προσγειώνομαι στον βυθό, ξεκολλάει από δίπλα μου ένα καλό χταπόδι. Αν δεν κουνιόταν, ούτε που θα το έβλεπα. Χώθηκε κάτω από μερικές πέτρες και με κοιτούσε. Κατέβασα την δύναμη στο ψαροντούφεκο και βούτηξα. Το χταπόδι είχε απλωθεί πάνω σε μια πέτρα και με κοιτούσε, υπό την σκιά των βράχων. Του έριξα μια βολή ανάμεσα στα μάτια και ξεκίνησε μια μάχη. Χωρίς πολλά-πολλά, ένα καλό χταπόδι των 2,7 κιλών ήρθε γρήγορα στα χέρια μου. 

Νοστιμιά των 2,7 κιλών...

Χαρούμενος το έβαλα στη ψαροκρεμάστρα της σημαδούρας μου και συνέχισα. Τα ίδια πάλι. Πολλά καρτέρια άκαρπα. Σε ένα από αυτά, είδα ένα κόψιμο στον βυθό και βούτηξα. Με έκρυβε ο βράχος κι έτσι κρύφτηκα και περίμενα. Στα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα, ένας κέφαλος που έβοσκε πιο πέρα ήρθε να με δει. Με το που έστριψε, πάτησα την σκανδάλη και η βέργα τον πέτυχε στο κέντρο και το ψάρι έπεσε σπαρταρώντας στον βυθό. 

Ο 1ος κέφαλος κιλού...

Μάζεψα τον κέφαλο και τον έβαλα να κάνει παρέα με το χταπόδι. Ήταν ένα ψάρι του κιλού. Τακτοποίησα τον κέφαλο και συνέχισα το ψάρεμα μου. Την ώρα που κολυμπάω, από κάτω μου ένα κοπάδι από κεφάλους σκαλίζουν τον βυθό. Αν βούτηξα για καρτέρι, είναι σίγουρο ότι το κοπάδι θα πάρει δρόμο. Έτσι λοιπόν βούτηξα στον πιο κοντινό και μεγάλο κέφαλο. Το ψάρι έκανε να φύγει, αλλά τον πρόλαβε η βέργα. Η ορμή της βέργας κάρφωσε το ψάρι στην άμμο. Λόγω της ταχύτητας του γεγονότος, δεν υπάρχει το βίντεο της βολής. Έπιασα έναν κέφαλο 1,3 κιλά. 

Λίγο μεγαλύτερος, 1,3 κ...

Περιχαρής ξεκίνησα την επιστροφή μου. Έκανα πολλά καρτέρια χωρίς να δω κάτι το μεγάλο. Σε ένα από αυτά, προσγειώθηκα ανάμεσα σε κάποιες πέτρες. Καθώς κοιτάω τριγύρω, διακρίνω στα δεξιά μου μια θολούρα. Στρίβω λοιπόν όσο πιο απαλά μπορώ για να μην τρομάξω ότι είναι αυτό που σκάβει. 

"Νομίζω ότι είναι μπαρμπούνι...." σκέφτηκα, όταν είδα μια μεγάλη ουρά. 

"Δεν είναι μπαρμπούνι... μάλλον είναι μουρμούρα και μάλιστα αρκετά μεγάλη...". Πλησίασα κι άλλο και περίμενα. Ένα-δύο μικροί σαργοί πετάχτηκαν να με δούνε και συνέχισαν το τσιμπούσι τους. Τότε σηκώθηκε και η μουρμούρα να δει τι είναι αυτό που την έχει πλησιάσει. Με το που την είδα, πάτησα την σκανδάλη. Η μουρμούρα πετάχτηκα να διαφύγει, αλλά ήταν πολύ αργά. Η βέργα την είχε πετύχει χαμηλά στην κοιλιά κι έτσι είχε όλη την δύναμη της. Έφυγε χτυπώντας δεξιά-αριστερά μας κι απαλλαγεί από την βέργα. Μάταια όμως κι έτσι έπιασα μια ωραία μουρμούρα. 

H απρόσμενη έκπληξη!!!

Λίγο πριν βγω, είδα μια όμορφη Καρέττα-κερέττα. Βούτηξα δίπλα της και περίμενα. Ήθελα να δω αν θα με δεχόταν. Αλλά η χελώνα δεν με άφησε να την πλησιάσω. Έφυγε ήρεμα κολυμπώντας πάνω στον πετρώδη βυθό, μέχρι που την έχασα στο βαθύ μπλε και βγήκα. 

Η ψηλομύτα...

Αργά το απόγευμα με πήρα τηλέφωνο ο Θοδωρής. αποφασίσαμε να πάμε  ψάρεμα το επόμενη μέρα, αλλά πρωί αυτήν την φορά.

Τέλος για σήμερα...

Επόμενη μέρα πρωί.

Συναντηθήκαμε χαράματα και φύγαμε για το μέρος που είχαμε διαλέξει. Ντυθήκαμε και βουτήξαμε για να μας χαιρετήσει η θολούρα. Είπα στον Θοδωρή ότι το μέρος έχει μουρμούρες. Ο Θοδωρής είχε βουτήξει πρώτος. Μέχρι να βουτήξω κι εγώ, ο Θοδωρής είχε πιάσει μια ωραία μουρμούρα. 

"Ήταν 5-6 ψάρια κι έπιασα την πιο μεγάλη..." μου είπε. Συνεχίσαμε χωρίς να δούμε κάτι μεγάλο. Σε ένα καρτέρι ο Θοδωρής έρχεται στην επιφάνεια και μου λέει. "Βούτηξα και την ώρα που περίμενα, ένα μεγάλο χταπόδι ξεκόλλησε και τρύπωσε σε μια σχισμή από κάτω". Βουτάω και ψάχνοντας το βρίσκω. Λέω στον Θοδωρή που είναι και βουτάει. Εμφανίζεται στην επιφάνεια χωρίς το ψαροντούφεκο του. 

"Το χτύπησα αλλά έχει βραχώσει..." μου λέει. Βουτάω και το βρίσκω. Παρατηρώ ότι χρειάζεται μια δεύτερη βολή. Σημαδεύω στο κεφάλι και πατάω την σκανδάλη. Το τραβάω αλλά δεν βγαίνει. Βουτάει ο Θοδωρής και μετά από λίγο εμφανίζεται στην επιφάνεια με το χταπόδι στην αγκαλιά του. 

Το 3κιλο χταπόδι του Θοδωρή!!!

Ήταν ένα τρίκιλο χταπόδι. Όλο χαρά βγάλαμε το βίντεο που θέλαμε. Καθώς κολυμπάμε βλέπω ένα καλό μπαρμπούνι. Πάω λίγο πιο πέρα και βουτάω. Το μπαρμπούνι έχει κάνει παραλλαγή και περιμένει να φύγω. Δυστυχώς όμως το είχα δει. Σημάδεψα και πάτησα την σκανδάλη. Η βέργα το πέτυχε στον σβέρκο και το μπαρμπούνι χτυπιόταν μάταια να ελευθερωθεί. Έτσι έπιασα το 1ο μου ψάρι της ημέρας. 

Να και το μπαρμπούνι...

Πήραμε τον δρόμο του γυρισμού και είπα να πάω λίγο πιο βαθειά. Βούτηξα και προσγειώθηκα στον βραχώδη βυθό. Σύρθηκα προς τα μπροστά και περίμενα. Στο βάθος φάνηκαν κάποια ωραία μελανούρια. Τα ψάρια μόλις με αντιλήφθηκαν, έφυγαν για τα βαθειά. Έξυσα τον βράχο και περίμενα. Χτύπησα το όπλο στον βράχο απαλά και περίμενα. Σύρθηκα κι άλλο μπροστά και περίμενα. Μετά από αρκετά δευτερόλεπτα, ένα μεγάλο μελανούρι ήρθε να με δει. Με το που έστριψε του έριξα. Το μελανούρι τα έδωσε όλα και να ξεφύγει αλλά, η βέργα τον πέτυχε κοντά στην ουρά. Το πήρα στην αγκαλιά μου όλος χαρά. Το μελανούρι ήταν 450 γρ!!! 

Το δύσκολο αλλά ωραίο μελανούρι!!!

Λίγο πριν βγούμε έκανα ένα ακόμη καρτέρι, μήπως και βρω τις μουρμούρες. Καθώς βουτάω, παρατηρώ σκιές, πολλές σκιές πάνω από τον βυθό. Γυρίζω και προσγειώνομαι στον αμμώδη βυθό. Μετά από ελάχιστα δευτερόλεπτα, ένα πολύ μεγάλο κοπάδι από μουρμούρες εμφανίστηκαν μπροστά μου. Υπήρχαν μεγάλες μουρμούρες, αλλά από την έκσταση της ομορφιάς που είχα μπροστά μου, δεν πάτησα την σκανδάλη. 

Η ομορφιά σε όλο της το μεγαλείο!!!

Το κοπάδι έστριψε και ξαναπέρασε από μπροστά μου. Μαγεμένος από το όλο υπερθέαμα, κράτησα όσο μπορούσα την αναπνοή μου. Όταν το κοπάδι έφυγε, έφυγα κι εγώ για την επιφάνεια. Κάναμε μερικά ακόμη καρτέρια και βγήκαμε...

Translation of the above article.
Title: Again in murky waters with Theodore....
Video & photos : Zacharias Skevofilax, Moutos Theodore.  

After the clear blue waters of Karpathos Island, I found myself in the murky waters of the Saronic Gulf, with the south winds adding in the turbidity. But what struck me was the absence of the fish. I went to various places I knew and most of the time I came out without even pulling the trigger. Not catching a fish doesn't bother me. It is  my hobby helping me to relax, but not seeing anything good makes me sad. I hope it's because the water temperature is still quite high. We'll see...
At the evening of the 1st day. 
So one afternoon, I woke up early and headed out for a quick dive. I drove to where I wanted to go, got dressed and dived in. The visibility was pretty good even though the southerly winds were present. Bait fish everywhere, I was looking for something big, but saw nothing. I made many ambushes without seeing anything big. The strange thing was that there were a lot of bait fish, countless I could say, but no predators around. In one of the many dives, as I landed on the seabed, a nice common octopus (Octopus vulgaris) popped out from next to me. If it hadn't moved, I wouldn't have even seen it. It hid under some rocks and was looking at me. I lowered the power of the speargun and dived in. The common octopus was sprawled on a rock, looking at me, in the shadow of the rocks. I shot it between the eyes and a fight ensued. Without much ado, a good 2.7 kg common octopus quickly came into my hands. (1st Picture: The delicacy of 2.7 kg...). I happily put it on my buoy and continued. The same thing again. Many fruitless ambushes. In one of them, I saw an opening on the bottom and dived in. The rock hid me and waited. In the very first seconds, a grey mullet (Mugil cephalus) that was grazing further away came to see me. As soon as it turned, I pulled the trigger and the spear hit it in the center and the fish fell, shaking on the seafloor. (2nd Picture: The first grey mullet of a kilo...). I  put it with the common octopus. It was a kilo of fish. While I was swimming, a school of grey mullets was scratching the bottom below me. If I was attempting to dive for an ambush, it was certain that the school would swam away. So I dived for the nearest and largest grey mullet. The fish tried to run away, but the spear caught it. The momentum of the spear pinned the fish to the sand. Due to the speed of the event, there is no video of the shot. I caught a 1.3 kilo mullet. (3rd Picture: The second and bigger grey mullet of 1.3 kg...). I happily started my return. I made several ambushes without seeing anything big. In one of them, I landed between some rocks. As I was looking around, I saw a blur to my right. I turned as gently as I could so as not to scare the fish that was digging.
"I think it's a red mullet (Mullus surmuletus)..." I thought, when I saw a big tail.
"It's not a red mullet... it's probably a striped sea bream (Lithognathus mormyrus) and quite a big one...". I got closer and waited. A couple of small white sea breams (Diplodus sargus) jumped up to see me and continued their nibbling. Then the striped sea bream got up to see what had approached it. As soon as I saw it, I pulled the trigger. The striped sea bream jumped to escape, but it was too late. The spear stroke it low in the stomach and so it had all its power. It swam rapidly away hitting right and left and got rid of the spear. But in vain and so I caught a nice fish. (4th Picture: Unexpected surprise!!!). Just before I got out, I saw a beautiful loggerhead sea turtle (Caretta-caretta) . I dived next to it and waited. I wanted to see if it would accept me. But the turtle wouldn't let me get any closer. It calmly swam away on the rocky bottom, until I lost it in the deep blue and got out.     (5thPicture: The stuck up nosed turtle...). Late in the afternoon, Theodore called me. We decided to go fishing the next day, but in the morning this time.                      (6th Picture: Done for today...).
2nd day at dawn. 
We met at dawn and drove for the place we had chosen. We got dressed and dived in to be greeted by the lady Blur. I told Theodore that the place has striped sea bream. He had dived first. By the time I dived in, Theodore had caught a nice striped sea bream.
"There were 5-6 fish and I caught the biggest one..." he told me. We continued without seeing anything big. At one point Theodore came to the surface telling me.
"I dived and while I was waiting, a large common octopus swam and crawled into a crevice below." I dived and while searching I found it. I told Theodore where it was and he dived. He appeared on the surface without his speargun.
"I hit it but it stuck..." he told me. I dived and found it again. I realised that a second shot was needed. I aim at the head and pulled the trigger. I pulled it but it didn't come out. Theodore dived and after a while appeared on the surface with the common octopus in his arms. (7th Picture: Theodore's 3 kg common octopus!!!). It was a three-kilogram common octopus. We were happy to got the video we wanted. As we were swimming, I saw a nice red mullet. I went a little further and dived in. The red mullet had camouflaged itself and was waiting for me to pass. Unfortunately, I had seen it. I took aim and pulled the trigger. The spear hit it in the neck and the red mullet struggled in vain to free itself. That's how I caught my first fish of the day. (8th Picture: Here is the red mullet...). We took the return route and I decided to go a little deeper. I dove in and landed on the rocky bottom. I crawled forward and waited. In the background, some nice  saddled sea-bream (Oblada melanura) appeared. As soon as the fish noticed me, they fled for the deep blue. I scratched the rock and waited. I tapped the gun on the rock gently and waited. I crept forward some more and waited. After a few seconds, a large saddled sea-bream came to see me. As soon as it turned, I shot it. The saddled sea-bream tried its best to escape, but the spear found it near its tail. I happily took it in my arms. The saddled sea-bream weighed 450 grams!!! (9th Picture: The difficult but beautiful saddled sea-bream!!!). Just before we got out, I dived for an ambush, hoping to find the striped sea breams. As I dived, I noticed shadows, many shadows above the seabed. I turned and landed on the sandy bottom. After a few seconds, a very large school of striped sea breams appeared in front of me. Among them, there were large fish, but from the ecstasy of the beauty before me, I did not pull the trigger. (10th Picture: Beauty in all its glory!!!). The school of fish turned and passed in front of me once more. Enchanted by the whole spectacle, I held my breath as long as I could. When the fish swam away, I also swan towards the surface. We made a few more ambushes and got out...