You may find this article in English at the end of the Greek version.
Title: A 6.3 bluefish gift and more!!!
Video & Φωτογραφία : Ζαχαρίας Σκευοφύλαξ
Ξεκίνησα για ένα ακόμη ψάρεμα μέσα στο καταχείμωνο. Ο μαζοχισμός στο τέρμα, μιας κι η εξωτερική θερμοκρασία ήταν 4οC!!! Ήθελα να ψαρέψω σε διάφορα μέρη, αν οι δυνάμεις μου μου το επέτρεπαν. Ξεκίνησα λοιπόν από τα υπήνεμα και πάμε κι όπου βγει, που λένε. Με το που βούτηξα, μπροστά μου είδα ένα θεσπέσιο πλάσμα. Τα παράτησα όλα και συγκεντρώθηκα στον στόχο μου. Πλησίασα ήρεμα, και βούτηξα. Εκείνη απτόητη περίμενε υπομονετικά στο πόστο της. Μια υπέροχη ανεμώνη του βυθού, πόζαρε για βίντεο, όπερ κι εγένετο. Την πείραξα για να χωθεί, και να έχω πλήρες το βίντεο κι έφυγα για παρακάτω.
![]() |
Μια υπέροχη ομορφιά για να ζεστάνει τα παγωμένα νερά!!! |
Το νερό αρκετά κρύο. Έφτασα στις πέτρες που ήθελα και ξεκίνησα το ψάρεμα. Δεν έχω προχωρήσει και πολύ, όταν μερικές πέρκες προδίδουν την παρουσία ένας καλού χταποδιού. Εάν δεν ήταν οι πέρκες δεν θα το είχα δει. Το χταπόδι είχε λουφάξει στα πλάγια μιας γούβας του βυθού και δεν φαινόταν. Σε αυτό δεν με βοηθούσε κι εξαιρετική τρισδιάστατη παραλλαγή του. Είχε γίνει ένα με το περιβάλλον. Όμως οι πέρκες που ήταν μαζεμένες τριγύρω του, το πρόδωσαν. Εύκολος στόχος. Βούτηξα κι όταν συγουρεύτικα ότι ήταν καλό του έριξα κι έπιασα ένα δίκιλο χταπόδι (2 κιλά).
![]() |
Ο δίκιλος μεζές....πιάστηκε!!! |
Το κρέμασα στην σημαδούρα και συνέχισα. Σε ένα από τα πολλά καρτέρια που ακολούθησαν, είδα κάτι σαργούς. Ο ένας ήταν καλός σε μέγεθος κι έτσι συγκεντρώθηκα σε αυτόν. Χώθηκα μέσα σε μια γούβα του βυθού και περίμενα. Μετά από λίγο μου ήρθαν δύο σαργοί. Σημάδεψα τον μεγαλύτερο και πάτησα την σκανδάλη. Η βέργα πέτυχε τον σαργό χαμηλά στο μάγουλο, κι αυτός κάνοντας μια τούμπα ξάπλωσε στον βυθό.
"Μάλλον πετύχαμε κάποιο ζωτικό του όργανο Ζάχο..." είπα στον εαυτό μου καθώς κολυμπούσα για τον σαργό.
![]() |
Να κι ο σαργός... |
Ήταν ένας μεσαίος σε μέγεθος σαργός (330 γρ). Τον κρέμασα στην σημαδούρα και συνέχισα. Εντύπωση μου έκανε ότι τα ψάρια ήταν γενικώς πολύ νευρικά.
"Μάλλον κάποιος τόνος πρέπει να κυκλοφορεί..." σκέφτηκα. Όσα καρτέρια και να έκανα, δεν είδα ποτέ τον τόνο ή κάποιον άλλο μεγάλο κυνηγό, αλλά η νευρικότητα των ψαριών παρέμεινε. Στον βυθό, από ένα σημείο και μετά έχουν αρχίσει να εμφανίζονται οι τροπικοί αχινοί. Τους δύο πρώτους τους τρύπησα, αλλά καθώς κοίταξα λίγο πιο μακριά, διαπίστωσα ότι ήταν αμέτρητοι. Μεταξύ τους που και που υπάρχουν κι άσπροι???
![]() |
Έχει κι άσπρους.... |
Καθώς κολυμπώ, παρατηρώ ένα σχοινί με άσπρα σημάδια, δεμένο στον βυθό να αιωρείται στο νερό. Γνωρίζοντας περί τίνος επρόκειτο, βούτηξα δίπλα του, αφού ενεργοποίηση την υποβρύχια κάμερα. Το σχοινί ήταν σχεδόν όλο γεμάτο με αυγά καλαμαριού! Ένα υπέροχο θέαμα και καθώς πλησίασα πολύ κοντά, φάνηκαν τα αυγά που ήταν μέσα στις θήκες τους. Τα περιεργάστηκα χωρίς να τα αγγίξω και προσέχοντας μην κάνω κάποια ζημιά, απομακρύνθηκα με προσοχή.
![]() |
Η νέα γενιά έρχεται... |
Η νευρικότητα των ψαριών συνεχιζόταν. Καθώς κολυμπώ, παρατηρώ κακαρέλους να τρέχουν. Ένας όμως από τους πιο μεγάλους, κάθεται λουφαγμένος κοντά σε μια πέτρα.
"Λες???" είπα και βούτηξα. Τα ψάρι παρέμεινε στην θέση του, ενώ άλλοι δυο έφυγαν. Τον σημάδεψα και πάτησα την σκανδάλη. Η βέργα πέτυχε κάθετα τον κακαρέλο κι εγώ είχα πιάσει το 3ο μου τρόπαιο.
![]() |
Καλώς τον... |
Είχα αρχίσει να κρυώνω... Με θερμοκρασία στους 14οC, η 7 χιλιοστών στολή δεν με κρατούσε και πολύ ζεστό κι ας είχαν περάσει μόνο δύο ώρες. Αποφάσισα να βγω, να αλλάξω τόπο και στολή και αν τα κατάφερνα να συνέχιζα λίγο ακόμη. Κολήμπισα με γρήγορο ρυθμό για να ζεσταθώ προς την παραλία που είχα βουτήξει. Εκεί, όπως το πρωί με περίμενε μια ακόμη έκπληξη. Πάνω στον αμμώδη βυθό υπήρχε μια υπέροχη Καρέττα-καρέττα. Δεν με άφησε να την πλησιάσω. Ίσως την είχα τρομάξει με το κολύμπι μου και όταν την αντιλήφθηκα να ήταν πολύ αργά. Έκανα την βουτιά, πήρα το πλάνο μου, λίγο μακρινό και την αποχαιρέτησα καθώς χανόταν στο απέραντο γαλάζιο.
![]() |
Στο καλό και καλή αντάμωση.... |
Βγήκα έξω ψιλό-κατεψυγμένος.. Έβγαλα το σακάκι της στολής, φόρεσα την φόρμα μου και οδήγησα για να φτάσω σε έναν άλλο πολυαγαπημένο ψαρότοπο. Μετά από μιάμιση ώρα ήμουν στην παραλία που ήθελα. Φόρεσα ένα σακάκι των 9 χιλιοστών και βούτηξα. Εδώ τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά. Η κυρά θολούρα παρούσα.... Οι πληροφορίες από τους φίλους μου έλεγαν ότι σε ένα σημείο υπήρχαν μεγάλοι κέφαλοι. Έπρεπε όμως να κολυμπήσω αρκετά. Το είχα ξανακάνει άπειρες φορές...Θα ψάρευα μέχρι να φτάσω στο μέρος που ήθελα. Στον δρόμο δεν είδα ούτε ένα ψάρι, όταν λέω ούτε ένα, εννοώ ούτε ένα.
"Δύσκολα τα πράγματα Ζάχο..." είπα και κοίταξα το ρολόι μου. Η θερμοκρασία στην επιφάνεια ήταν 13οC!!!
"Τώρα εξηγείται γιατί τίποτε δεν κυκλοφορεί..." σκέφτηκα. Συνέχισα την πορεία μου κάνοντας τα μάταια καρτέρια μου μήπως....η ελπίδα πεθαίνει τελευταία...όπως λέει ο σοφός λαός μας. Με τα πολλά έφτασα εκεί που ήθελα. Ήταν η παλιά πλατφόρμα. Άδεια κι αυτή....εκτός από μια γωνία που μου είχαν πει οι φίλοι μου. Εκεί ήταν μαζεμένοι όλοι οι κέφαλοι. Υπήρχαν ψάρια πάνω από 2,5 κιλά και ήταν και πολλά. Πλησιάζω όσο πιο ήρεμα μπορώ. Η θολούρα βοηθούσε κι αυτή. Σημαδεύω έναν από τους μεγαλύτερους κεφάλους θέλοντας να τον σκοτώσω ακαριαία για να πάρω κι άλλο ψάρι. Αν η βολή είναι επιπόλαιη, θα τρομάξουν τα υπόλοιπα και θα χαθούν μέσα στην θολούρα. Την ώρα που αρχίζω να πιέζω την σκανδάλη σημαδεύοντας το κεφάλι του ψαριού, βλέπω πίσω του δύο τρίκιλα γοφάρια να χάνονται στην θολούρα....Σταματάω αμέσως και ψάχνω για τα γοφάρια. Κοιτάζω δεξιά-αριστερά κι εκείνη την στιγμή, εμφανίζεται από κάτω μου ένα, ακόμη πιο μεγάλο γοφάρι. Ευτυχώς η υποβρύχια κάμερα είναι ενεργοποιημένη. Αφήνω το ψαροντούφεκο να βουλιάξει, χωρίς καν να βουτήξω!!! Σημαδεύω το κεφάλι του ψαριού, αλλά την ώρα που πατάω την σκανδάλη, με παίρνει χαμπάρι και κουνάει λίγο το κεφάλι του. Η βέργα πετυχαίνει το μεγάλο γοφάρι πλάγια στο κεφάλι και το γοφάρι εξαφανίζεται μέσα στην θολούρα. Το τραβάω με δύναμη, αλλά αντιστέκεται σθεναρά. Το ψάρι με γυροφέρνει κι εγώ το ακολουθώ για να μην μπλέξει το σχοινί του ψαροντούφεκου πάνω μου. Αν γίνει αυτό, το δυνατό ψάρι μπορεί να κοντράρει την βέργα με το σώμα του και να απελευθερωθεί. Με τα πολλά το πιάνω από την ουρά, αλλά με ένα δυνατό τίναγμα της ουράς, μου φεύγει από τα χέρια.!!! Το ξανατραβάω κοντά μου κι εκείνο πετάγεται έξω από το νερό. Την ώρα που παλεύουμε στην κυριολεξία, στρίβει για να αλλάξει κατεύθυνση και όπως τρέχει με κουτουλάει στο στήθος!!! Τα χάνει για λίγο κι εγώ το οδηγώ εκτός πλατφόρμας για να μην μπερδευτεί πουθενά. Ταυτόχρονα το έχω φέρει κοντά μου και το πιάνω πάλι από την ουρά. Τα χτυπήματα του όμως δεν είναι τόσο ισχυρά όπως πριν κι έτσι το πιάνω από τα βράγχια. Του δίνω ένα γρήγορο τέλος με το μαχαίρι μου. Το γεμίζω φιλιά, συγγνώμες κι αγκαλιασμένοι, βγήκαμε έξω. Ευχαρίστησα, κι εγώ δεν ξέρω πόσες φορές τον Ύψιστο για το αναπάντεχα πολύτιμο δώρο Του.
![]() |
Το απίστευτο δώρο Του!!! |
Βγήκα χωρίς να με δουν, πήγα στο κρυσφίγετό μου, όπου αφού έβγαλα τις φωτό που ήθελα, το ζύγισα και καθάρισα τα ψάρια. Η βέργα το είχε περάσει κάθετα μέσα από το μάγουλο και το κρατούσε το κόκκαλο που σκεπάζει τα βράγχια. Ήταν κι αυτό εντελώς νηστικό και ζύγιζε 6,3 κιλά!!!
Translation of the above article.
Title: A 6.3 bluefish gift and more!!!
Video & photos : Zacharias Skevofilax.
I set out for one more fishing in the dead of winter. My masochism has no end, since the outside temperature was just 4οC !!! I wanted to fish in different places if my strength allowed me. So I started from the leeward side of the bay and wherever happens, as they say. As soon as I dived, in front of me I saw a majestic creature. I stopped everything and concentrated on my goal. I calmly approached, and dived. It waited patiently at its post. A wonderful tube-dwelling anemone,(Ceriantharia), posed for a video, as it happened. I teased it, get in its tube, in order to have a full video and swam further down. (1st Picture: A wonderful beauty to warm the icy waters!!!). The waters were quite cold. I got to the rocks I wanted and started fishing. I hadn't gone far when a few Painted comber (Serranus scriba) betrayed the presence of a good common octopus (Octopus vulgaris). If it wasn't for the Painted combers, I wouldn't have seen it. The common octopus was hiding on the side of a rock on the seabed and it could not be seen. Its excellent 3D variation didn't help me at all. It had become one with the environment. But the Painted combers that were gathered around it, betrayed it. Easy target. I dived in and when I was sure it was big enough, I pulled the trigger it and caught a big common octopus (2 kg). (2nd Picture: The two kilo delicacy...Is caught!!!). I hung it on the buoy and continued. In one of the many ambushes that followed, I saw some White Sea breams (Diplodus sargus). One of them was a good in size so I focused on it. I ducked into a hole of the bottom and waited. After a while two White Sea breams came towards me. I aimed the bigger one and pulled the trigger. The spear found the fish low on the cheek, and after a somersaulted, it laid down on the seafloor.
"We must have hit a vital organ Zac..." I said to myself as I swam for the fish. (3rd Picture: The White Sea bream is caught...). It was a medium sized White Sea bream (330 gr). I hung it on the buoy and continued. I had the impression that the fish all around were generally very nervous.
"There must be some a tuna swimming around..." I thought. No matter how many ambushes I did, I never saw a single tuna or another big predator, but the nervousness of the fish remained. On the rocks of the seafloor, from one point on, tropical sea urchins (Diadema Setosum) had started to appear. The first two I pierced, but as I looked a little farther, I found that they were innumerable. Among them, where are there white ones??? (4th Picture: There were some white ones...). As I was swimming, I notice a rope with white markings tied to the bottom floating in the water. Knowing what it was about, I dived next to it after activating the underwater camera. The rope was almost completely covered with common squid eggs! (Loligo vulgaris). A wonderful sight and as I got very close, the eggs were seen in their cases. I examined them without touching them and being careful not to do any damage, so I carefully swam away. (5th Picture: The new generation...). The nervousness of the fish continued. As I was swimming, I noticed two-banded sea bream (Diplodus vulgaris) running. One of the biggest, however, hid next to a stone.
"Is there a chance???" I said and dived. The fish remained in its place, while two others left. I aimed and pulled the trigger. The spear hit the two-banded sea bream vertically and I had caught my 3rd trophy. (6th Picture: Wellcome...). But I was starting to get cold... With a temperature of 14οC, the 7mm suit was not keeping me very warm, even though I had been fishing only for two hours. I decided to go out, change place and outfit and if I could to continue a little longer. I swam at a brisk pace to warm up towards the beach, where I had started my dives. There, as in the morning, another surprise awaited me. On the sandy bottom was a wonderful Loggerhead sea turtle (Caretta caretta). It wouldn't let me near her. Maybe I had scared it with my swimming pace and by the time I noticed it was too late. I took a plunge, took my video shot, at a bit distant and waved goodbye as it disappeared into the deep blue. (7th Picture: Have a safe trip and hopefully we will meet again someday...). I went out freezing.. I took off my suit jacket, put on my tracksuit and drove to get to another much loved fishing spot. After an hour and a half I was at the beach I wanted to dive. I put on a 9mm jacket and dived. Here things were completely different. Mrs. Blur was present as usual... The information from my friends said that at a certain spot there were many big grey mullets (Mugil cephalus). But I had to swim quite a bit. I had done this countless times before... I would fish until I got to the place I wanted. On the way I didn't see a single fish, when I say no one, I mean not even a small one.
"Things are getting to be difficult Zac..." I said and looked at my watch. The surface temperature was 13οC!!!
"Now, that explains why nothing is swimming around..." I thought. I continued on my way, making my vain attempts in case....hope dies last...as they say. I finally got where I wanted to go. It was the old platform. Empty too... except for one corner that my friends had told me about. All the grey mullets were gathered there. There were fish over 2.5 kg and they were many. I approached as calmly as I could. The blurry waters helped me too. I aimed at one of the bigger grey mullets, trying to kill it instantly, so I could a chance to catch another fish. If the shot was not perfect, the wounded fish would scare the rest of the grey mullets and they would disappear into the murky waters. As I started to pull the trigger, aiming at the fish's head, I saw two 3 kilos bluefish (Temnodom saltator) behind the grey mullet, disappearing in the blurry waters... I immediately stoped and looked for the bluefish. Looking left and right and at that moment, an even bigger bluefish appeared below me. Luckily the underwater camera was on. Without diving, I let the speargun to sink. I aimed for the fish's head, but as I pulled the trigger, it realised my presence and moved its head a bit. The spear stroke the large bluefish on the side of its head and the bluefish disappeared into the blur. I pulled hard on it, but it strongly resisted. The fish swam around me and I followed it so that the speargun line didn't get tangled on me. If this happened, the strong fish could push the spear with its body on me and break free. At some point, I managed to grab it by the tail, but with a strong stroke of its tail, it slipped out of my hands.!!! I pulled it close to me again and it jumped out of the water. While we were literally fighting, it turned to change direction and as it ran, it bumped into my chest!!! It seemed to be disoriented, so I grabbed the opportunity and I led it out of the platform so it couldn't get tangled anywhere. At the same time I had brought it close to me and again I grabbed it by the tail. But the blows of its tail were not as strong as before so I grabbed it by the gills. I gave it a quick end with my knife. I filled it with kisses, apologies, hugs and went out. I don't know how many times, I thanked the All Mighty for His unexpectedly precious gift. (8th Picture: His unexpectedly precious gift!!!). I got out without being seen, went to my hideout, where after taking the photos I wanted, I weighed it and cleaned the fish. The spear was driven vertically through its cheek and held by the bone that covers the gills. Its stomach was completely empty and weighed 6.3 kg!!! (9th Picture: His incredible gift!!!).